Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.05.1998, Blaðsíða 18

Bjarmi - 01.05.1998, Blaðsíða 18
Gyða Karlsdóttir. Það er ekki hægt að leggja sannleikann í salt Iófullgerðri Grafarvogskirkju hefur verið til sýningar um nokkurt skeið leikritið „Heilag- ir syndarar" eftir Guðrúnu Ás- mundsdóttur. Gyða Karlsdóttir leit inn til Guðrúnar og forvitnaðist um inntak verksins og aðdraganda þess að það var sett upp. Hvað kom til að þú. skrifaðir leikritið Heilaga syndara? Aðdragandann má rekja til þess þegar ég heimsótti konu úti í Lundi fyrir níu árum, Birgittu Hellested sem þá var leikhússtjóri fyrir kirkjuleikhúsinu í Lundi, en hún er nú látin. Birgitta hafði komið til íslands og séð leikritið Kaj Munk og verið mjög hrifin. Hún sagði mér sögu af vini sínum, sænskum presti sem starfaði í Sviss um nokkurt skeið en fór heim til Svíþjóðar til þess að deyja. Hann kom til hennar beint af flugvellinum eftir heimkomuna frá Sviss og sagði henni hvað hann hefði gert: Hann hafði sagt söfnuði sínum að hann væri samkynhneigður. „Ég veit ekki af hverju ég gerði þetta," sagði hann. „Af hverju fór ég ekki bara heim og dó með þessa aðdáun fólksins?" En hún sagði við hann: „Þú skalt sjá, þú missir ekki einn einasta vin." Og það gekk eftir. Það stutta, sem hann átti eftir ólifað, streymdi fólk til hans. Það var eitthvað heilagt, eitthvað óútskýranlegt sem gerðist. Og af því að mér hafa alltaf fundist leyndardómarnir mest spenn- andi, ekki þetta sjálfsagða, þá settist ég niður og skrifaði leikrit. Áður en ég byrj- aði að skrifa leitaði ég að ritningargrein- um um afhjúpunina og það að allt sem er í myrkrinu mun koma fram í ljósið. Þetta virðist vera mjög mikilvægt í krist- indóminum. Ef við játum syndir okkar og látum af þeim, þá munum við mis- kunn hljóta. Það var það sem gerðist með þennan mann. Það er því algjör til- viljun að ég fer að skrifa um samkyn- hneigt fólk. Skiptir það máli að hann var samkyn- hneigður? Þegar þetta gerðist fyrir níu árum, að hann viðurkenndi samkynhneigð sína með þessum hætti, þá var það alveg ægilegt hneyksli og það ekki síst vegna þess að þetta var einhver virtasti og magnaðasti predikari Svía, maður sem fólkið vildi hafa heilagan, hafa á stalli. En hann kaus að afhjúpa sjálfan sig rétt áður en hann yflrgaf söfnuð sinn i Sviss, gera opinbert hver hann í raun og veru var. Þegar kom að dauðanum hef- ur honum einhvern veginn fundist kom- ið nóg af þessari aðdáun sem hann naut. Hann vissi sjálfur að hann var bara eins og við öll, syndugur maður, allslaus og berskjaldaður gagnvart Guði. Það halda margir að ég hafi samið þetta leikrit af því að ég vildi velta fyrir mér spumingunni um samkynhneigða og trú, en það var ekki það fyrst og fremst sem vakti fyrir mér. En mér hef- ur þótt óskaplega vænt um að fólk úr félagsskapnum Samtökunum '78 hefur komið á sýninguna og verið mjög hrifið. í leikritinu læt ég eina persónuna spyrja: „Er bannað að vera hommi ef maður er prestur?" Hvað sagði Jesús um þetta? Hann sagði: „Ég kom ekki til þess að dæma heiminn, ég kom til þess að frelsa heiminn." Þetta er það eina

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.