Jörð - 01.10.1943, Síða 86

GRETAR FELLS:
Opið bréf til ritstjóra JARÐAR
y
ISÍÐASTA licfti tímarits yðar minnist þér á síðasta hefti Gang-
lcra og það, sem ég hef þar ritað um guðshugtakið. Þér nefn-
ið þessar athugasemdir yðar: „Litið í Ganglera". Það er að
vissu ieyti vel viðeigandi nafn, því að það er alveg áreiðanlegt,
að þér hafið aðeins „litið í“ ritið, en ekk-i lesið vandlega, a. m. k.
ekki það, sem þér vitnið í. Og sýnilega hafið þér „litið i“ ritið i
alveg ákveðnum tilgangi. Því að svo litur út að minnstá kosti.
að þér geriS yður fyrst og fremst far um að flækja það mál, sem
ti! umræðu heíur verið milli okkar, og gera ritstjóra Ganglera
hiægilegan. Þér leitist við að vera fyndinn eins og ritstjóri „Speg-
ilsins“, en tekst ekki nándar nærri eins vel, og virðist það ekki
vera sérgrein yðar. En liitt er þó miklu verra, að sumt, sem þér
hafið eftir ritstjóra „Ganglera“, er með öllu rangt, og nálgast það
leiðinlega mikið, að vera rökfals, og skal ég nú snúa mér að rit-
smíð yðar.
T-jA-B er með öllu rangt, að ég hafi nokkru sinni álasað kirkj-
' unni fyrir það, að hún notar líkingar. Þvert á jnóti. En hinu
fann ég að, að svo virðist sem allmargir trúmenn staðnæmist við
þessar líkingar, geri sér jafnvel ekki grein fyrir þvi, að um lík-
ingar sé að ræða, og geri úr þeim grjót eitt, ófrjótt og andlaust.
Þótt líkinagr séu góðar, svo Iangt sem þær ná, eru þær þó aldrei
annað en éins konar „gríma“. Sá, sem skilur það, staðnæmist ekki
við grímuna, en reynir að svipta henni hurt, eða að minnsta kosti
að sjá í gegnum liana. Allur skilningur er i raun og veru i þessu
fólginn. Ég veit ekki, hversu oft þarf að endurtaka þetta, til þess
að ritstjóri JAEÐAR hætti að forherða hjarta sitt og höfuð og
loka sér fyrir því, en sannleikur er það samt, sannleikur, sem
þarf að koma sem allra flestum í skilning um. —
Ég get vel skilið það, að ég sé enginn spámaður i augum yðar.
Ég er óvígður maður, valdalaus í þessu þjóðfélagi, og einn af for-
vígismönnum stefnu, sem er óvinsæl af bókstafstrúuðum mönnum.
Þess vegna kemur sér vel og er handhægt að 'bera mér á brýn
„yfirlæti" og annað slikt, af því að ég hef ákveðna sannfæringu í
andlegum efnum og held þeirri sannfæringu fram með hispurs-
lausri einurð. — En þegár þér farið að henda gaman að því, að
ég kalla Poul Brunton einn af mestu spámönnum nútimans og
vitna bæði i hann og Vivekananda, þá get ég ekki varist þvi að
hneykslast! — Því að það er alveg áreiðanlegt, að háðir þessir
338 JÖRÐ