Sjómannadagsblaðið - 01.06.1976, Qupperneq 30

Mý
smásaga eftir
Guðmund Gíslason
Hagalín
rithöfund
Árið 1950 kom frá minni hendi
smásagnasafnið Við Maríumenn. I
því eru 12 sögur, tileinkaðar „félög-
um mínum frá sjómennsku árun-
um“ á vestfirzkum handfæraskút-
um. Þeir, sem frá er sagt, eru á segl-
skútu, sem heitir María. Skipstjóri
er gamall og þrautreyndur hörku-og
snilldarsjómaður og eigandi skút-
unnar, Ari Dagbjartur, og stýri-
maður hans er, þegar þessi saga ger-
ist, aldraður kynjakarl, sem Markús
heitir Sveinbjarnarson. Sögumaður-
inn er seytján ára gamall piltur,
Oddur Brynjólfsson, sem er raunar
ég sjálfur, enda nöfnin Oddur og
Brynjólfur algeng í ættum mínum.
Við Markús vorum vildarvinir, var
hann sjór af sögum og rímum og til í
brellur, þótt gamall væri. Hann
kallaði mig gjarnan Hvít sinn eða
Hvít litla, en ég hann Mórauða
karlinn eða Litla manninn. Fyrir-
myndir hafði ég að öllum á Maríu,
og sagan Veganestið er að mannlýs-
ingum og efni sannleikanum sam-
kvæm. Bjarni litlan hlaut viðurnefni
sitt af því, að hann sagði, að þegar
hann hefði farið í fyrsta skipti suður
i Reykjavík á vetrarvertíð, hefðu
skipstjórar hikað við að ráða hann,
af því að „þeim þótti öllum ég vera
svo Litlan.“ Þar sem vikið er að afla
á Maríu, er átt við skippund af
þurrkuðum saltfiski. Þess skal að
lokum getið, að ég endurskrifaði nú
sögukornið og breytti ýmsu í frásögn
og orðalagi. Sagan sýnir ljóslega,
að þó að skipverjum á handfæra-
skipunum væri skipt á fastbundnar
22 SJÓMANNADAGSBLAÐIÐ
Guðmundur G. Hagalín, skáld og rithöfundur hlaut heiðursmerki sjómanna í
fyrra á Sjómannadaginn, en fáir íslendingar hafa ritað sögur af sjómönnum af
slíkri snilli og innlyfun sem Guðmundur Hagalín, enda sjómaður frá blautu
barnsbeini fyrir vestan. Hagalín samdi þessa smásögu sérstaklega fyrir Sjó-
mannadagsblaðið. Þá flutti Hagalín snjalla ræðu í hófi sjómanna að Hótel Sögu á
sjómannadaginn 1975.