Ægir - 01.01.1951, Qupperneq 17

Æ G I R
íl
^élbáturinn Illugi, er var
ufluhœstur Ilafnarfjarðar-
báta síðaslliðna verlíð.
firðingar nokkra vélbáta til fiskveiða. Má
l3ar til nefna Leif, sem Sigfús Bergmann
atti, Freyju, er var eign Elíasar Halldórs-
sonar og Ásgeirs Stefánssonar, Isafold Ól-
afs Böðvarssonar og Sigurð I., er var stærst-
ur þessara báta, um 30 rúml., og var eign
Böðvarsbræðra.
Líklegt er, að Hafnfirðingar liafi eignazt
cinhverja fleiri vélbáta til fiskveiða á öðrum
°g þriðja tug' aldarinnar, þótt ég hendi ekki
i'eiður á þeim. En það mátti heita sameig-
inlegt mcð þessum hátum og þeim fyrstu,
sem Agúst Flygenring fesli kaup á, að þeir
stunduðu ekki dagróðra með linu, sem kall-
að er. Þeir reru lir útveri yfir vetrarvertíð-
ina, en fóru síðan í útilegu, þá er voraði.
Einhverjir af fyrrgreindum bátum munu
eitthvað liafa stundað landróðra frá Hafn-
arfirði, en ekki ber mönnum saman um,
hve mikil brögð voru að því.“
„Hvernig stóð á því, að Hafnfirðingar
i'eru ekki vélbátum sínum heiman frá sér?“
„Á þessum árum voru vélbátarnir miklu
niinni en nú tíðkast og vélakosturinn í sam-
i'æmi við það. Af þeim sökum meðal ann-
arrs var leitazt við að gera bátana út frá
þeim stöðum, þar sem stytzt var til veiði-
sælla miða. í þeim efnum þóttu Sandgerði
og Keflavík t. d. sjálfkjörnir staðir. Svo
mátti heita, að ekki þætti tiltækilegt að
gera út þiljaða vélbáta á vetrarvertíð frá
öðrum stöðum við Faxaflóa. Haraldur Böð-
varsson varð fyrstur til að kveða í kútinn
þessa skoðun, hvað Akranes áhrærði. En
lengi eftir það var því almennt trúað í Hafn-
arfirði, að landróðrarbátar yrðu ekki gerðir
út þaðan sökum þess, hve langt væri að fara
á veiðisadar fiskislóðir."
„En hvenær breyttist sú trú?“
„Ekki get ég fullyrt neitt um það, hvenær
skoðun manna breyttist ahnennt í þessum
efnum, en lelja verður, að bátaútgerðar-
tímabilið í Hafnarfirði byrji árið 1934, því
og' síðan hafa landróðrar verið stundaðir
þaðan á hverri vertíð. Magnús Guðjónsson
bílstjóri í Hafnarfirði festi um þessar mund-
ir kaup á vélbátnum Njáli, og myndaði um
hann samvinnufélagið Björg. Njáll var þá
37 rúml. með nýrri 80 ha. June-Munktell
vél. En hann hafði síðast verið í eigu Bíld-
dælinga. Sigurður íslcifsson réðst skipstjóri
á bátinn, en honum var fyrst haldið út frá
Hafnarfirði vertíðina 1934. Njáll stundaði
einn landróðra úr Firðinum til ársins 1940,
að hann var seldur úr bænum. Lengst af
reri hann ekki nema með 16—20 bjóð í
róðri. Fyrsta veturinn var mikið saltað af
aflanum, en hin árin var megnið af honum