Ægir - 01.01.1951, Síða 33

Æ G I R
27
Skipasmíðastöáin Dröfn h.f., Hafnarfirái.
Viátal viá Sigurjón Einarsson, skipasmiá.
Eitt af þeim fyrirtækjum í Hafnarfirði,
sem mjög er tengt útgerðinni þar og reynd-
ar víðar, er Skipasmíðastöðin Dröfn. Til
þess að fræðast um starfsemi hennar leit-
aði ég til Sigurjóns Einarssonar skipasmiðs,
en hann hefur starfað við hana frá upphafi,
var einn af stofnéndum hennar og hefur
jafnan verið í stjórn-fyrirtækisins.
„Hvenær var skipasmíðastöðin Dröfn
stofnuð?"
„Stofndag félagsins telium við fyrsta vetr-
ardag 1941.“
„Hverjir voru stofnendur?“
„Ástæðulaust er að tína upp nöfn þeirra,
en þeir voru tólf talsins, allt einstaklingar
búsettir í Hafnarfirði. Fyrstu stjórnina
skipuðu: Haukur Jónsson húsasmiður, for-
maður, Gísli Guðjónsson húsasmiður og
Sigurjón Einarsson skipasmiður. Enn eru
tveir sömu mennirnir í stjórn og voru í
upphafi, en í stað Gísla Guðjónssonar er nú
kominn Kristmundur Georgsson."
„Hvenær hófuð þið starfsemi ykkar?“
„Lóð undir slipp fengum við sunnan við
fjörðinn í svokallaðri Flensborgarfjöru, og
athafnasvæði fyrir smíðar þar upp af. Kjöl-
urinn að fyrsta bátnum, sem við tókum að
okkur að smíða, var lag'ður 10. apríl 1942.
í heimsókn til Reykjavíkur. Þá voru uppi
raddir um það meðal nokkurra ungra í-
þróttamanna, að vel viðeigandi hefði verið,
að menn klæddir fornbúningi hefðu róið
bátnum út á ytri höfnina í Reykjavík með
forsætisráðherra, sem þá var Jón Magnús-
son, til þess að taka á móti konunginum.
En ekki var þó horfið að þessu ráði. Tími
var svo stuttur til stefnu og lítill tími til
að samæfa róður, og svo fannst sumum
báturinn tæplega nógu stór til þess að fara
á honum út á ytri höfnina, hefði nokkuð
verið að veðri
En víkingabáturinn var meðan á kon-
ungsheimsókninni stóð hafður á tjörninni
í Reykjavik. Við konungsheimsóknina 1927
komu skipin, sem fluttu konung og fylgd-
arlið hans, fyrst inn á höfn í Hafnarfirði,
því að skipin voru nokkuð á undan áætlun.
Þá fór nokkuð af fólki á víldngabátnum
út að skipunum, og tók þá einn þeirra, sem
var með konungsskipinu, mynda af víkinga-
skipinu. Hana fékk ég senda nokkru síð-
ar, en sú mynd er nú glötuð. Árið 1930
var svo víkingabáturinn keyptur af ríkinu
og hafður á Þingvallalæknum á meðan há-
tíðahöldin fóru þar fram, en sætti lakri
meðferð þar, og er mér ekki lcunnugt um
afdrif hans síðan. — Víkingabáturinn var
byggður eftir teikningu, sem ég fékk léða
á þjóðminjasafninu, af Gauksstaðaskipinu
norslca og talið er vera frá því á víkingaöld,
og var bátslagið nákvæm eftirlíking af því,
aðeins mörgum sinnum minnkað, og því
sennilega eina skipið, sem byggt hefur verið
hér á landi af þeirri gerð um langt tíma-
bil.“
Loks vék ég að því við Júlíus Nýborg,
hvað margt manna hefði unnið í skipa-
smíðastöð hans, og hvort hann hefði ekki
kennt einhverjum skipasmíði.
„Flestir munu starfsmenn í Skipasmíða-
stöð Hafnarfjarðar hafa verið um fjörutíu,
en fimm menn hafa orðið þar fullnuma í
skipasmíði.“
Sleit þar með talinu við þann mann, er
varð fyrstur til þess að smíða þiljaðan bát
í Hafnarfirði, liðlega öld síðar en faðir
Hafnarfjarðar, Bjarni Sivertsen, lét niður
falla slíka iðn.