Samtíðin - 01.07.1943, Blaðsíða 9

Samtíðin - 01.07.1943, Blaðsíða 9
SAMTlÐIN er í tíma tekið, en lækna hann. Nú, þegar óráð og sótthiti hefir heltek- ið sjúklinginn, má búast við því, að lækningin verði torveld. Fyrsta skrefið virðist vera að reyna til að stöðva sjúkdóminn, eftir því sem frekast er unnt. Sú tilraun hefir ver- ið gerð, hvernig sem hún kann að takast. Til lækningar eða betrunar á sjúkdóminum þarf atbeina margra aðilja. Alþingis fyrst og fremst um allt, sem löggjöf þarf til. Því næst stjórnarinnar til að framkvæma á- kvarðanir alþingis. Og loks síðast og ekki sízt allra þeirra manna, sem forræði nokkurt liafa um málefni einstakra hluta landsmanna. Og loks þarf þegnskap alls almennings til þess að bati eða lækning megi tak- ast. Vafalaust munu margir verða að færa einhverjar fórnir, miðað við slundarhagnað. Og þar verður niest að heimta af þeim, sem mesla hafa getuna. En það eru yfirleitt þeir, sem mest hafa bætt hag sinn síðustu árin. Þeir hafa bökin breið- ust, og á þá verður því að leggja þyngsta baggana." — Utanríkisráð- herranna, Vilhjálmur Þór, sagði: ,,En vér vonum að fá að lifa í þessu landi lengur en setuliðið dvelur hér. Vonandi endar heimsstyrjöldin áð- ur en mjög langt líður, og máske verður öll setuliðsvinna hér Iiætt, löngu áður en styrjöldin endar. Þá verðum vér að nýju að treysta ein- göngu á sjálfa oss. Þá verður þjóð- in aftur að lifa á þvi einu, sem vér öflum með atvinnuvegum landsins, og þá höfum vér engar aðrar tekj- ur frá erlendum þjóðum en þær, sem yér fáum fyrír útfluttar afurð- ir landsins. Þá verðum vér tilneydd- ir að haga atvinnuvegum landsins þannig, að þeir geti borið sig með því verði, sem tíðkast á hverjum tíma á sams konar vöru með við- skiptaþjóðum vorum." — Félags- málaráðherrann, Jóhann Sæmunds- son, komst þannig að orði: „Vér Is- lendingar erum ósáttir. Deilurnar standa um tímanleg verðmæti og völd. Freistarinn, hinn illi andi stríðsins, stendur á háu fjalli og kastar gulli niður hlíðarnar. Öflun- arhvötin er vakin, og menn skunda upp brattann til þess að reyna að ná sínum hlut. Er nokkuð mann- legra en þetta? Þegar menn búa í skipulegu samfélagi sem þjóðfélags- þegnar, er nauðsynlegt, að frum- hvatir manna séu tamdar. Þeim er markaður bás með löggjöf. Þær eru tamdar, mótaðar og göfgaðar, með uppeldi, fræðslu, kristilegri trú, sem skirskotar til móðurhvatarinnar með því að vekja samúð með þeim, sem eiga bágt og efla bróðurþel meðal manna. Fagrar listir miða einnig að göfgun frumhvatanna." Og loks komst fjármálaráðherra vor, Björn Ólafsson, þannig að orði: „Ég hefi í þessu stutta erindi boð- að það, sem margir munu kalla ekki góð tíðindi. Ég hefi boðað þröngt verðlag. Ég hefi boðað sam- drátt í verzluninni. Ég hefi boðað nýja skatta. Allt hefir þetta stór á- hrif á afkomu fjölda manna. Allt kann þetta að breyta núverandi við- horfi fjölda manna til margra hluta. En þjóðin jafnt og einstaklingar verða með sjálfsafneitun og vilja- þreki að vinna aftur það, sem með

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.