Kylfingur - 01.01.1944, Side 52

50
KYLFINGUR
Ýmislegt fleira væri í frásögur færandi á 10 ára af-
mæli klúbbsins, æfifélagar lians, hernám golflandsins, fram-
koma manna gagnvart honum, innlendra og erlendra, góð
og slæm eftir atvikum, en það yrði of langt mál fyrir okkar
litla Kylfing.
Helgi H. Eiríksson.
Ur Vestmannaannálum Georgs Gíslasonar.
Anno 1943.
— — — Einn dag, er þeir bræðurnir Guðlaugur og Jóhannes
Gíslasynir, ásarat fleirura, voru að golfleik og voru að nálgast 5. holu,
sló Jóhannes kúlu sína uð holunni, en hún hvarf svo gersamlega, að
þrátt fyrir ítarlega leit hinna fjögurra leikenda faniist hún 'ivergi.
Guðlaugur fullyrti, að hún hefði ekki getað farið langt, því að hún
hefði snert sig og verið hæg. Þar sem þarna er slétt og gras ennþá
rajög snöggt og því auðvelt að finna kúlur, þótti þetta alldularfullt, sér-
staklega þar sem engir fuglar sáust, sem hefðu getað rænt kúlunni.
Gafst Guðlaugur fyrstur upp að leita og stakk höndum í buxnavasa
sína, en það leysti gátuna, því að þar var kúlan.
Nokkru seinna var Guðlaugur, ásamt fleirum, að leika golf. Kora
þá máfur og tók kúlu hans, en skilaði henni aftur. Seinna sama dag
tók máfur, sennilega sá sami, kúlu Hinriks Jónssonar, en skilaði
henni ekki aftur, og varð ekki betur séð en að hann gleypti hana.
Ilefur honum sennilega þótt „meira í munni“ kúla bæjarstjórans en
bæjarfulltrúans.
--------Marga ánægjustund hafa félagsmenn haft 1 dalnum og
sumir meira. I haust, þegar tíðarfar var sem stirðast, og ekki gaf á
sjó um lengri tíma, svo að menn urðu að lifa á rándýru „bændaketi“,
fór einn félagsmanna, með golfpokann á bakinu, inn í dal. Þegar hann
var kominn á 2. teig gaf liann sér tíma til að skoða brimið og leit
ofan í Kaplagjótu. Sá hann þá fisk, spriklandi í fjörunni, og sótti
hann. Var það stierðar langa, sem hann flýtti sér með lieim og lét
elda í skyndi.