Morgunblaðið - 09.05.2009, Qupperneq 26

26 Daglegt lífVIÐTAL
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 9. MAÍ 2009
Eftir Kolbrúnu Bergþórsdóttur
kolbrun@mbl.is
V
orið 1996 stofnaði Jakob
Jakobsson veitinga-
maður smurbrauðs-
veitingahúsð Jómfrúna í
Lækjargötu ásamt
manni sínum, Guðmundi Guðjóns-
syni. Jakob, sem verður fimmtugur
eftir helgina, er í hópi þekktustu
veitingamanna landsins, gjarnan
kallaður Jakob Jómfrú.
„Þegar ég hóf rekstur á Jómfrúnni
fór nokkur tími í það í byrjun að
gefa sig ekki. Fólk vildi breyta
matseðlinum og vildi ekki ákveðnar
samsetningar. En nú er allt fallið í
ljúfa löð og ef einhverjir kunnu
ekki að haga sér þá erum við búnir
að ala þá upp,“ segir Jakob. „Ís-
lendingum hættir til að líta á veit-
ingahús sem opinbera staði sem
þeir eru ekki, heldur eru þeir
einkaveitingahús þar sem gestgjafi
hefur sett ákveðnar reglur. Hann
hefur markað sér stefnu og veit
hvað hann vill standa fyrir. Þar
með er veitingahúsið kannski ekki
allra. Kúnninn þarf að bera virð-
ingu fyrir því að á veitingahúsinu
eru hlutirnir í ákveðnum skorðum.“
Fáránlegt fæðingarorlof
Er það þá ekki rétt sem sagt er
að kúnninn hafi alltaf rétt fyrir sér?
„Vissulega hefur hann það þegar
hann þakkar fyrir sig og kveður
ánægður. En það að veitingamað-
urinn beri virðingu fyrir kúnnanum
og veiti þá þjónustu sem til er ætl-
ast gefur kúnnanum ekki rétt til að
ráðskast með veitingamanninn, eins
og hann sé eldabuska, bara af því
hann borgar reikninginn.“
Finnið þið fyrir kreppunni?
„Nei, ekki í sölutölum. Þegar við
opnuðum staðinn var hugmyndin sú
að höfða til viðskiptageirans og
listamanna. Það er vitanlega öll
flóran í kúnnahópnum en þetta eru
tryggustu viðskiptavinirnir. Við á
Jómfrúnni verðum ekki vör við
kreppuna nema að því leyti að um-
ræðan við borðin snýst um hana.“
Ertu pólitískur?
„Mér finnst erfitt að fylgja flokki.
Ég er harður andstæðingur meiri-
hlutafrekju sem veður uppi í þjóð-
félaginu. Það var meirihlutafrekja
þegar bannað var að reykja á veit-
ingahúsum. Ég hef aldrei reykt en
mér fannst smámunalegt og smá-
borgaralegt að banna reykingar á
veitingahúsum. Verður næst bann-
að að selja mat sem inniheldur svo
og svo mikið af kólesteróli?
Fæðingarorlof er önnur meiri-
hlutafrekja. Mér finnst óþarfi að
borga fullfrísku fólki fyrir að eign-
ast heilbrigð börn. Hugmyndin um
fæðingarorlof kemur frá ríkum
þjóðum sem hafa ráð á lúxumfram-
lögum. Ég hef aldrei skilið af hverju
fólk fær greitt í marga mánuði fyrir
að eignast börn meðan sjúkt fólk
bíður eftir aðgerðum á sjúkra-
húsum. Og á tímum þegar grípa
þarf til niðurskurðar er fæðing-
arorlof fáránlegt.Mér finnst líka
meirihlutafrekja að banna klám.
Það getur alveg hentað sumu fólki
að eiga sér stað til að ástunda gagn-
kvæman dónaskap stöku sinnum.
Það léttir á spennu og fólk verður
allt að því siðavant og alveg til fyr-
irmyndar í dágóðan tíma á eftir.
Svona reglur og bönn eru venju-
lega keyrð í gegnum Alþingi af fólki
sem á það sameiginlegt að telja öll
vandamál miklu erfiðari og stórkost-
legri en nokkur geti ímyndað sér.“
Fann ástina á Djúpavogi
Mig langar til að víkja að einkalífi
þínu og sjálfum þér. Hvenær vissir
þú að þú værir samkynheigður?
„Þegar ég varð unglingur fóru
þessar kenndir að vakna. Ég reyndi
fyrst fjórtán ára gamall að opna
skáphurðina en henni var skellt á
nefið á mér. Á þeim tíma var fátt
um opinbera homma og þeir örfáu
sem þorðu að koma út úr skápnum
voru fyrirlitnir. Foreldrar mínir
vildu ekki að drengurinn þeirra
fylgdi í þau fótspor. Ég vissi að
hneigðir mínar þættu ljótar og yrðu
fordæmdar svo ég bældi þær. Samt
voru þessar hneigðir mjög einfaldar
í huga barnssálar. Barnssálin vissi
hvað hentaði sér.
Þegar allt umhverfið hrópar á
mann að bindast vináttubandi við
stelpu þá gerir maður það. Á þess-
um tíma mátti maður varla vera
eldri en átján án þess að vera kom-
inn á fast og ekki mikið yfir tvítugt
þegar foreldrar manns fóru að
öskra á barnabörn. Ég fór þessa
leið, giftist ungur og sem betur fer
afrekaði ég það að verða faðir.
Drengurinn var tveggja ára þegar
við hjónin fórum saman á Djúpavog
til að vinna um stundarsakir. Ég sá
um mötuneytið fyrir síldarvertíðar-
fólk. Á Djúpavogi sá ég þennan
gullfallega mann vera að salta síld.
Ég fór að gera mér far um að heim-
sækja konuna mína sem stóð á síld-
arplaninu til að vera í návist
J a k o b J a k o b s s o n v e i t i n g a m a ð u r á J ó m f r ú n n i
Morgunblaðið/Golli
Andstæðingur
meirihlutafrekju
» Mér finnst líka meirihlutafrekja aðbanna klám. Það getur alveg hentað
sumu fólki að eiga sér stað til að ástunda
gagnkvæman dónaskap stöku sinnum.
Það léttir á spennu og fólk verður allt að
því siðavant og alveg til fyrirmyndar í dá-
góðan tíma á eftir.