Morgunblaðið - 10.08.2009, Síða 23

Minningar 23
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 10. ÁGÚST 2009
✝ Særún Hann-esdóttir fæddist á
Húsavík 2. júlí 1962.
Hún lést á Fjórðungs-
sjúkrahúsinu á Ak-
ureyri 29. júlí síðast-
liðinn.
Foreldrar hennar
voru Friðrika Sæ-
þórsdóttir, f. 25. októ-
ber 1937, og Hannes
Gestur Sigurbjörns-
son, f. 10. maí 1938, d.
25. janúar 2005. Sæ-
rún átti eina hálf-
systur, samfeðra, Júl-
íönu Sigríði Hannesdóttur, f. 23.
apríl 1973.
Fyrstu æviárin ólst Særún upp í
Austurhaga í Aðaldal eða til fjög-
urra ára aldurs. Þá fluttist hún
ásamt móður sinni og
móðurfólki í Fagra-
nes II í sömu sveit.
Þar bjó Særún til 17
ára aldurs er hún
fluttist til Akureyrar
þar sem hún bjó til
æviloka. Særún starf-
aði lengst af sem fisk-
vinnslumaður, fyrst
hjá Útgerðarfélagi
Akureyringa og síðar
hjá Brimi hf. Á ung-
lingsárum stundaði
Særún nám við Hér-
aðsskólann á Laugum
í Reykjadal.
Útför Særúnar fer fram frá Ak-
ureyrarkirkju í dag, í dag, 10.
ágúst, og hefst athöfnin kl. 13.30.
Meira: mbl.is/minningar
Elsku Særún mín, núna ertu farin
mér frá. Þegar ég hugsa til baka
hugsa ég bara til ánægjustundanna
þegar þú komst í mat til mín og
heimsóknir.
Ég kynntist þér fyrst þegar ég var
13 ára, pabbi okkar lét móður mína
vita um þig, þá og seinna sá hún um
að koma okkur saman.
Þegar ég sá þig fyrst, með ljóst
hár og krullur, fannst mér þú falleg-
asta kona í öllum heiminum, þú varst
engill í mínum augum. Ég var ekkert
smá montin að vita til þess að ég ætti
eldri systur sem var 24 ára þá.
Ég reyndi síðan að hitta þig eins
oft og ég gat, pabba okkar fannst
líka æðislegt að vita að við höfðum
náð saman, seinna sá hann til þess að
það voru teknar myndir af okkur
sem eru geymdar enn. Seinna meir
skildi leiðir okkar um tíma, en árið
2005, þegar pabbi dó, lágu leiðir okk-
ar sem betur fer saman aftur, í
kringum jarðarför pabba okkar hitt-
umst við oft og oft eftir það.
Margar voru hláturstundirnar og
ekki var langt í brosið hjá þér.
Síðan einn daginn í september
2008 hittist þannig á að ég var að af-
greiða þig í lúgu og þá sagðir þú mér
frá veikindum þínum. Þetta var
bráðatilfelli en þér var farið að líða
betur, samt langaði mig til að grenja
þegar ég frétti þetta.
Eftir það hitti ég þig þrisvar sinn-
um og svona í restina sendi ég þér
sms og var að athuga hvar þú værir
og hvernig þér liði. Síðan kom kallið,
hinn 30. júlí fékk ég þær fréttir að þú
værir fallin frá.
Ég kveð þig með miklum söknuði,
megi guð og englarnir passa ykkur,
þig og pabba.
Kveðja,
Júlíana Sigríður Hannesdóttir,
Sesselía Karítas Óladóttir og
Margret Júlía Óladóttir.
Það er alltaf sárt að kveðja fólk
sem manni þykir vænt um, ekki síst
þegar það er tekið frá manni í blóma
lífsins þegar framtíðin blasir við því.
Í dag kveðjum við Særúnu Hannes-
dóttur frá Fagranesi II í Aðaldal.
Hún hefur um tíma barist hetjulegri
baráttu við illvígan sjúkdóm sem að
lokum hafði betur í þeirri viðureign.
Ég hef lengi þekkt Særúnu eða allt
frá því að ég kom fyrst heim í Fagra-
nes, þá 17 ára gamall. Svo bar við að
ég var að koma með kærustunni
minni sem bjó í Fagranesi ásamt
móður sinni, líkt og Særún, en þær
voru systradætur. Það var ekki laust
við að ég væri þó nokkuð stressaður
enda að heimsækja verðandi tengda-
fólk mitt í fyrsta skiptið. Örugglega
þekkja margir þessa tilfinningu.
Þegar ég kom heim í hlaðið sé ég Sæ-
rúnu koma út glaðlega og brosandi
út að eyrum. Hún tók hlýlega í hönd-
ina á mér, bauð mig velkominn og
sagði: „Þú ert sem sagt kærastinn
hennar Diddu frænku.“ Þessar hlýju
og einstöku móttökur gerðu eftir-
leikinn mun auðveldari fyrir mig. Því
áður en ég vissi af var ég kominn út í
fjárhúsið með afa hennar sem vildi
sýna mér kindurnar sínar enda hafði
ég stunið því upp úr mér við eldhús-
borðið, yfir veglegum veitingum í
Fagranesi, að ég hefði áhuga fyrir
búskap, sérstaklega fyrir kindum.
Allt frá þessum tíma hef ég ekki
kynnst neinu öðru en hlýju og kær-
leiksríku viðmóti frá Særúnu. Sam-
band hennar og móður hennar var
einstakt og fylgdust þær að í gegn-
um lífið. Þær áttu sínar ljúfu stundir
og tókust saman á við veikindi Sæ-
rúnar. Rikka vakti yfir dóttur sinni
dag og nótt og var henni mikill styrk-
ur í gegnum erfiða tíma, sem nú er
lokið. Særún fylgdist vel með sínu
frændfólki og var umhugað um vel-
ferð þeirra. Hún hafði skoðanir á
landsmálunum og baráttu launafólks
fyrir bættum kjörum enda vel inni í
þessum málum. Sjálf starfaði hún
lengst af við fiskvinnslu á Akureyri
og þótti afbragðs starfsmaður, enda
bæði samviskusöm og ósérhlífin. Það
á svo sannarlega vel við Særúnu að
hún hafi ræktað garðinn sinn vel, því
hún eignaðist marga góða vini á lífs-
leiðinni sem því miður varð alltof
stutt. Einstaka vini sem stóðu við
hliðina á henni í erfiðum veikindum
og glöddust með henni á gleðistund-
um. Kærleiksríka vini sem haldið
hafa utan um móður hennar og stutt
á sorgarstundu. Þetta eru sannir
vinir sem menn eignast ekki nema
þeir hafi sáð fræi í frjóan jarðveg og
hlúð að því með ást og umhyggju. Ég
kveð þig Særún mín með miklum
söknuði, minning um góða konu mun
lifa áfram í hjörtum þinna ástvina. Af
hverju þú varst tekin frá okkur
svona snemma fæ ég ekki skilið. Að
lokum vil ég votta Friðriku Sæþórs-
dóttur og aðstandendum Særúnar
mína dýpstu samúð. Megi guð veita
okkur styrk á þessum erfiðu tímum.
Ég kveð þig, hugann heillar minning
blíð,
hjartans þakkir fyrir liðna tíð,
lifðu sæl á ljóssins friðar strönd,
leiði sjálfur Drottinn þig við hönd.
(Guðrún Jóhannsdóttir)
Aðalsteinn Á. Baldursson.
Særún Hannesdóttir
✝
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
GUNNLAUGUR M. JÓNASSON,
Hátúni,
Skagafirði,
sem lést á Dvalarheimili aldraðra á Sauðárkróki
föstudaginn 31. júlí, verður jarðsunginn frá
Glaumbæjarkirkju miðvikudaginn 12. ágúst
kl. 14.00.
Ragnar Gunnlaugsson,
Jón Gunnlaugsson, Jónína Stefánsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
ÞUNG ábyrgð hvíl-
ir á þingmönnum,
þyngri en þeir fá risið
undir við ríkjandi að-
stæður. Tugþúsundir
heimila hafa orðið
fyrir eignatjóni, misst
lífsviðurværi sitt eða
stefna í gjaldþrot.
Lifa við hörmungar af
manna völdum. Sú til-
finning er almenn að
þjóðin hafi verið rænd af sið-
blindum fjárglæframönnum fyrir
óheilindi stjórnmálamanna eða
stórkostlega vanrækslu þeirra.
Nema hvort tveggja sé. Tor-
tryggni ríkir í garð íslenskra
stjórnmálamanna, stjórnsýslu-
stofnana og embættismanna. Tor-
tryggni af áður óþekktri stærð-
argráðu. Svo gríðarleg reyndar að
tvísýnt er um hið pólitíska kerfi og
hvort púkkað verði upp á það yf-
irleitt. Af þeirri ástæðu eru alþing-
ismenn algerlega ófærir um að
losa þjóðina farsællega úr klemm-
unni sem Icesave-hneykslið er
komið í. Almenningur verður að
gera út um málið í þjóðaratkvæða-
greiðslu. Taka málið í sínar hend-
ur.
Margþættar efa-
semdir um samn-
ingana við bresk og
hollensk stjórnvöld
naga landsmenn. Ekki
aðeins þá fáu sem
telja að almenningur
beri enga ábyrgð á
vanhæfum stjórnvöld-
um. Icesave er orðið
að táknmynd fyrir
hrun Íslands. Afleið-
ingar þess að hafna
eða samþykkja fjár-
hagsábyrgð vegna
samninganna munu koma hart nið-
ur á þjóðinni. Hætt er við að
klögumálin gangi á víxl og gremj-
an og sundrungin dragi mátt úr
samfélaginu, hvor sem niðurstaða
Alþingis verður. Og sannarlega
gæti ákvörðun Alþingis orðið
drjúgur efniviður þeim sem vildu
tvístra þjóðinni og koma þannig í
veg fyrir heiðarlegt og einarðlegt
uppgjör við hrunið.
Vegna strangra samningsá-
kvæða á Alþingi óhægt um vik að
vísa málinu til þjóðarinnar, og allt
stefnir í að Icesave-frumvarpið
verði samþykkt. Fari svo geta að-
eins landsmenn sjálfir komið í veg
fyrir stórslys. Það geta þeir með
því að skora á forseta Íslands að
synja Icesave-frumvarpinu stað-
festingar og knýja fram þjóð-
aratkvæðagreiðslu. Til þess er vef-
síðan www.kjosa.is.
Fái þjóðin að gera út um málið
getur annað af tvennu gerst.
Frumvarpið yrði samþykkt, og þar
með héldu lögin gildi áfram. Ice-
save-deilan væri með því útkljáð.
Innbyrðis yrði þjóðin að minnsta
kosti „sátt að kalla“. Þjóðin gæti
hafnað frumvarpinu. Lögin féllu þá
úr gildi ásamt fyrirliggjandi samn-
ingum. Ríksstjórnin hefði uppfyllt
skilmála samninganna fyrir sitt
leyti gagnvart breskum og hol-
lenskum stjórnvöldum en almenn-
ingur neytt stjórnarskrárbundins
réttar og hafnað skilmálunum.
Þjóðaratkvæðagreiðsla er farsæl
leið í deilunni um Icesave-
hneykslið.
Almenningur ræður einn
við Icesave-hneykslið
Eftir Hjört
Hjartarson » Af þeirri ástæðu
eru alþingismenn
algerlega ófærir um
að losa þjóðina far-
sællega úr klemm-
unni sem Icesave-
hneykslið er komið í.
Hjörtur Hjartarson
Höfundur er talsmaður framtaksins
„Í okkar hendur“.
UNDANFARIÐ
hefur verið nokkuð
hávær umræða um að
samhliða mikilli hag-
ræðingu í ríkisrekstri
skuli draga saman
kaup á utanaðkom-
andi ráðgjöf með öll-
um ráðum. Er látið
að því liggja að ráð-
gjöf sé eins konar só-
un sem vel er hægt
að vera án. Þetta sjónarmið kemur
fram m.a. fram í orðum fjár-
málaráðherra, Steingríms J. Sig-
fússonar, á visi.is þann 19. júní sl.,
að „forðast í lengstu lög að ráða
utanaðkomandi ráðgjafa til rík-
isins“. Ég vil nú kannski ekki
ganga svo langt að kalla þetta at-
vinnuróg en þetta snertir við mér
og fær mig því til að setja þessar
hugleiðingar á blað.
Hvað er ráðgjöf?
Hugtakið ráðgjöf er mjög vítt
og tiltölulega óskilgreint. Ráðgjöf
fyrir hið opinbera getur falið í sér
að minnsta kosti eftirfarandi
flokka:
1. Verktaka. Þegar upp kemur
tímabundið álag í tilteknum þjón-
ustuþáttum í starfsemi stofnunar
getur verið hagkvæmt að ráða
verktaka inn í afmarkaða starf-
semi viðkomandi stofnunar þar
sem þjónustan er ekki nægilega
afkastamikil eða ráðningatak-
markanir í gangi. Er verktöku
komið á þar sem um tímabundinn
topp getur verið að ræða og hag-
kvæmt getur verið að ráða ekki
starfsmann með öllum þeim rétt-
indum og skyldum sem því fylgja
heldur nýta þjónustu slíks ráðgef-
andi verktaka í afmarkaðan tíma
og ljúka því viðskiptasambandi
þegar jafnvægi hefur náðst á nýj-
an leik.
2. Sérfræðiþekking einstaklings.
Komið geta upp aðstæður þar sem
stjórnendur viðkomandi stofnunar
hafa þörf fyrir þekkingu eða
reynslu sem er ekki er til staðar
innan stofnunarinnar eða ráðu-
neytis. Slík þekking getur verið
aðgengileg hjá ein-
staklingi eða fyr-
irtæki utan stofnana-
umhverfisins. Þessi
ráðgjöf getur byggst
á sérfræðiþekkingu
einstaklings og er oft
ráðgjöf einyrkja sem
búa yfir persónu-
legum tengslum inn í
viðkomandi stofnun.
3. Umbreyting-
arráðgjöf. Ráðgjafi
eða teymi ráðgjafa
getur komið til aðstoðar viðkom-
andi stofnun eða ráðuneyti til að
skerpa áherslur í starfseminni og
aðstoða við að stýra breytingum á
tilteknum þáttum frá núverandi
stöðu til nýrrar og betri stöðu.
Þessi vinna er í eðli sínu stefnu-
mótandi breytingastjórnun þar
sem ráðgjafar vinna með sérfræð-
ingum stofnana að greiningu, til-
lögum og innleiðingu á breyt-
ingum sem lúta að markmiði
verkefnis.
Ráðgjöf sú sem ég þekki hvað
best er í formi breytingastjórn-
unar. Við hjá Capacent leggjum á
það mikla áherslu að árangur við-
skiptavina okkar sé okkar árang-
ur. Út á það ganga okkar við-
skipti. Við hjálpum viðskiptavinum
okkar að ná árangri, sem oftast er
skilgreindur strax við mótun verk-
efnisins eða á fyrstu skrefum
greiningar, gagnvart þeim vanda
sem að steðjar. Það segir sig sjálft
að á litlum markaði, eins og Ísland
er, byggist árangur okkar á end-
urteknum viðskiptum. Endurtekin
viðskipti verða ekki nema árangri
hafi verið skilað í fyrri verkefnum.
Það er einnig ánægjuleg stað-
reynd að margar af þeim stofn-
unum sem starfsmenn Capacent
hafa unnið fyrir á undanförnum
árum hafa jafnframt hlotið útnefn-
ingu sem ríkisstofnanir til fyr-
irmyndar af fjármálaráðuneytinu.
Starfsmenn þessara stofnana hafa
þannig náð eftirtektarverðum ár-
angri í sínum rekstri og hafa m.a.
að nýtt sér utanaðkomandi ráðgjöf
þegar það hefur átt við – er þetta
tilviljun?
Er ráðgjöf hluti af
vandanum eða lausnin?
Ráðgjöf getur á þessum tímum
verið einmitt það sem ríkisvaldið
þarf á að halda til að hagræða í
ríkisrekstrinum og aðstoða við
faglega þróun stofnana og ráðu-
neyta sem lágmarka truflanir á
þjónustu samhliða fjárhagslegum
niðurskurði. Nú nýlega stóðu Rík-
iskaup fyrir útboði og mati á þeim
sem veita ráðgjöf til ríkisins; lík-
lega er það gert í þeim tilgangi að
aðstoða stofnanir við val og mat á
ráðgjöfum. Sjálfsagt er að gerðar
séu kröfur um samantekt á verk-
lokum verkefna þar sem fram
kemur eðli, markmið og árangur
ráðgjafar. Hægt er að hugsa sér
reglugerð um skýrslugerð þar sem
fram koma árangursmælikvarðar
og tilefni ráðgjafar með sambæri-
legum hætti og gert er varðandi
risnu og ferðakostnað. Í flestum
tilfellum er hægt að setja fjár-
hagslega mælikvarða á verkefni
en slíka mælikvarða er ekki hægt
að setja á öll verkefni. Þá þarf að
nota aðra mælikvarða, til að
mynda ánægju starfsmanna og
þeirra sem þiggja þjónustu af
hálfu stofnana, rétt eins og gert er
í mati á fyrirmyndarstofnunum.
Að lokum þetta
Við hjá Capacent fögnum um-
ræðunni um með hvaða hætti sé
tryggt að árangur af ráðgjöf skili
því sem til er ætlast hverju sinni.
Líklega er ég að oftúlka orð
fjármálaráðherra varðandi ráð-
gjöf. Ráðgjafargeirinn á Íslandi er
þekkingariðnaður sem hefur verið
að gera góða hluti víða í samfélag-
inu, bæði með einkafyrirtækjum
og hinu opinbera, og auðvitað væri
algert glapræði að horfa fram hjá
þeirri þekkingu og reynslu til að
byggja upp hið nýja Ísland.
Hvernig er það, höfum við
eitthvað með ráðgjöf að gera?
Eftir Hólmar
Svansson
»Ráðgjafargeirinn á
Íslandi er þekking-
ariðnaður sem hefur
verið að gera góða hluti
víða í samfélaginu.
Hólmar Svansson
Höfundur er ráðgjafi hjá Capacent.