Morgunblaðið - 02.03.2010, Side 23

Minningar 23
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 2. MARS 2010
Elsta vinkona mín
er fallin frá. Hvað er
hægt að segja, ég vil
varla trúa þessu
ennþá. Símtalið sem ég fékk um and-
lát hennar var eitt það hræðilegasta
sem ég hef upplifað. Ég hef hræðst
þetta símtal í langan tíma en þegar
það kemur er það svo óraunverulegt.
Ég og Sigrún kynntumst um 5 ára
aldur og hefur hún alltaf verið til
staðar í mínu lífi, minningarnar sem
ég á um hana eru óteljandi. Þegar við
vorum að skauta á pollinum á eyr-
inni. Þegar við klæddum okkur í
snjógalla með vettlinga og húfur og
syntum í sjónum og reyndum svo að
læðast óséðar inn rennandi blautar,
sem gekk ekki því við vorum yfirleitt
gripnar og teknar á teppið. Einnig
þær óteljandi stundir sem við eydd-
um saman í Barbie og ýmsum öðrum
leikjum, þetta eru bara brot af okkar
æsku saman.
Ég er svo heppin að hafa hitt þig
viku áður en þú kvaddir þessa veröld,
við áttum svo gott samtal, föðmuð-
umst og grétum. Aldrei hefði ég trú-
að því hve mikil áhrif þetta samtal
myndi hafa á mig í dag. Ég veit að þú
blómstrar þar sem þú ert núna og að
þú munt vaka yfir drengjunum þín-
um. Áður en ég kveð þig vil ég votta
fjölskyldu þinni mína dýpstu samúð.
Elsku vinkona mín, ég mun alltaf
sakna þín og minnast þín og okkar
tíma sem við eyddum saman.
Þín vinkona,
Eva Ösp.
Elskulega vinkona, mikið þykir
mér nú erfitt að þurfa að kveðja þig
og hugsa til fjölskyldu þinnar og litlu
drengjanna þinna. Ég veit að á mörg-
um stöðum er sorgin nú ríkjandi og
söknuðurinn mikill, því mikilvæg
varstu þínu fólki og svo mörgum öðr-
um. Ég veit að mér varstu afar sér-
stök og okkar vinskapur var mér kær
og mikilvægur, og fyrir því er góð og
falleg ástæða. Í gegnum þig fékk ég
sýn inn í heim sem sumir þekkja ekki
nema af afspurn og gafst mér drif-
kraft til að berjast fyrir málefnum
ákveðins hóps kvenna, og vegna okk-
ar vináttu á hjarta mitt stórt pláss
fyrir þessar konur. Ég man svo vel
þegar við töluðum saman um þessa
baráttu og þú varst alltaf boðin og
búin til að leggja fram þá aðstoð sem
við þurftum, því þú vissir um svo
margar konur sem áttu um sárt um
Sigrún Kristbjörg
Tryggvadóttir
✝ Sigrún KristbjörgTryggvadóttir
fæddist á Fjórðungs-
sjúkrahúsinu á Ak-
ureyri 20. september
1980. Hún lést 13.
febrúar síðastliðinn.
Útför Sigrúnar fór
fram frá Glerárkirkju
á Akureyri 23. febr-
úar 2010.
að binda og áttu höfði
sínu hvergi að að halla.
Þetta finnst mér lýsa
þér svo vel, elsku vin-
kona, því þetta átti við
um fjölskylduna þína
og drengina þína líka.
Fjölskyldan þín var
þér allt og fyrir þau
ætlaðir þú þér að vinna
þessa baráttu því þú
vissir að þrátt fyrir allt
þá áttir þú alltaf sama-
stað og öruggan stað í
skjóli ástar og um-
hyggju þeirra. Ein af
þeim minningum sem ég er svo þakk-
lát fyrir að eiga er þegar við gátum
setið og talað um börnin okkar sem
eru svo mikilvæg og þó kannski ekki
allir skilji það þá tókstu þá stærstu
og óeigingjörnustu ákvörðun sem
móðir getur tekið og gafst drengj-
unum þínum það besta sem völ var á
á þeim tíma. Þessir strákar voru þér
svo mikilvægir og þú ljómaðir öll
þegar við töluðum um þá og framtíð-
ina því hún átti að verða svo björt og
góð. Þú vissir að þeir voru umvafðir
kærleika af fólkinu sínu. Þrátt fyrir
raunir þínar þá gátum við alltaf leitt
hugann að einhverju jákvæðu og
stundum var þögnin bara ágæt yfir
kaffibollanum, og sýnir það mér í dag
hversu góð vinátta okkar var. Við
gátum stundum bara setið og spjall-
að um allt eða ekkert og allt þar á
milli. Mér þótti svo vænt um þig,
elsku vinkona, og ég á eftir að sakna
þín svo mikið. En ég finn ró í því að
hugsa til þess að í þínum síðustu and-
ardráttum hefur góður Guð tekið þig
í faðm sér og umlukið þig ást og kær-
leika í eilífum frið, þar sem hann
hafði áður búið þér stað en þar munt
þú lifa áfram í hamingju, gleði og
heilbrigði.
Elsku Patrik og Geir, ég bið Guð
um að blessa ykkur og fjölskyldu
ykkar og styrkja ykkur í sorginni
Jónheiður Pálmey
Halldórsdóttir (Jóna Palla).
Okkur langar til að kveðja Sigrúnu
með þessum orðum, hvíldu í friði.
Guð, gefðu mér æðruleysi
til að sætta mig við það
sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því
sem ég get breytt
og vit til að greina þar á milli.
Að lifa einn dag í einu,
njóta hvers andartaks fyrir sig,
viðurkenna mótlæti sem friðarveg,
með því að taka syndugum heimi
eins og hann er,
eins og Jesús gerði
en ekki eins og ég vil hafa hann
og treysta því að þú munir færa allt
á réttan veg
ef ég gef mig undir vilja þinn
svo að ég megi vera hæfilega
hamingjusamur í þessu lífi
og yfirmáta hamingjusamur með þér
þegar að eilífðinni kemur.
Amen.
(Reinhold Niebuhr.)
Elsku Arna, Viddi, Patrik Orri,
Geir Örn, Viðar Geir, Rakel Ósk,
Arna Lind og fjölskyldur, okkar
dýpstu samúðarkveðjur.
Guðrún, Birgir, Ása Rut,
Valþór Atli og Marinó Snær.
Það voru þungar fréttir þegar mér
var sagt að þú hefðir kvatt þennan
heim. Ótal spurningar vakna og ég
spyr mig af hverju þú? Þér er greini-
lega ætlað mjög mikilvægt hlutverk
hjá Guði. Þessu fær enginn breytt. Í
stað þess að spyrja mig aftur og aftur
af hverju þetta fór svona ætla ég að
rifja upp það besta.
Það sem er mér efst í huga er þeg-
ar við vorum með strákana okkar
litla, þú með Geir og ég með frum-
burðinn minn. Þetta var yndislegur
tími og dýrmætt er að muna hann.
Ég man þegar þú bjóst í Vestursíð-
unni og ég í Keilusíðu. Gluggarnir
okkar sneru þannig að við sáum hvor
aðra úr fjarlægð. Á morgnana fórum
við út í glugga til að athuga hvort við
sæjum ljós, svo var hringt á milli um
leið og ljós hjá annarri hvorri kvikn-
aði og þá var farið að plana daginn.
Oft urðu göngutúrar um Akureyri
fyrir valinu og við vorum svo sann-
arlega duglegar með kerrurnar. Oft
fórum við líka á róló og þá var svo
gaman hjá litlu dúllunum. Þessi tími
var yndislegur í alla staði. Við töl-
uðum svo oft um heima og geima og
vonir okkar og þrár. Það gekk svo vel
hjá okkur báðum.
Við ákváðum að prjóna eins peysur
á strákana okkar en þú varst búin áð-
ur en ég náði almennilega að byrja.
Þú varst einstaklega fær og dugleg í
höndunum, enda hafðir þú bestu
kennarana. Ég man þegar þú prjón-
aðir þér gráa kjólinn, þú varst svo
glöð þegar þú varst búin með hann.
Þú kenndir mér að hekla þegar við
vorum í Kópavogi 2004 og ég man
ennþá hvað þú sagðir þegar þú varst
að reyna að sannfæra mig: „Inga, við
höfum hvort eð er ekkert betra að
gera,“ og með það sama var ég komin
með heklunál í hönd og við hekluðum
í marga daga og úr því kom teppi.
Þú varst svo hjartahlý og góð og
vildir allt fyrir alla gera en oft týnd-
irðu þér í því. Þú varst afskaplega
snyrtileg og heimilið þitt var svo
hlýtt og notalegt og alltaf svo hreint.
Fjölskyldan var þér allt. Augun
þín ljómuðu þegar þú varst að dúllast
með Patrik og Geir og eins þegar þú
talaðir um þá.
Þú varst hamingjan uppmáluð. Ég
man að þér fannst svo gott að fara til
mömmu þinnar í kaffi á hverjum degi
og það fannst þér dýrmætt. Líf þitt
var um tíma fullkomið.
Svo byrjaði allt að þyngjast og lá
leiðin að Bakkusi sem dró þig af
krafti til sín. Þú ert svo sannarlega
hetja í mínum augum, þú gafst aldrei
upp í eitt og hálft ár áður en Guð tók
þig til sín. Ég man eftir samtölunum
okkar fyrir jól, við vorum svo bjart-
sýnar, þú hlakkaðir svo til að vera
með fjölskyldunni þinni um jólin. Ég
ætlaði að koma og heimsækja þig og
knúsa á milli jóla og nýárs en það var
of seint.
Elsku Sigrún, ég sakna vinkonu
minnar en ég er svo þakklát fyrir að
hafa fengið að verða samferða þér
um stund. Þú varst svo sannarlega
perla og ég mun geyma þig í hjarta
mínu alla ævi. Elsku Patrik, Geir,
Arna og fjölskylda og Tryggvi og
fjölskylda, ég votta ykkur mína
dýpstu samúð og bið Guð að vera
með ykkur á þessari stundu og alltaf.
Guð geymi þig elsku vinkona, við
hittumst seinna.
Guð gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það
sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því
sem ég get breytt
og vit til að greina þar á milli.
(Reinhold Niebuhr)
Inga Fanney.
Elsku Sigrún mín. Það lagði
skugga yfir sál mína þegar ég fékk að
vita að þú hafðir kvatt þetta líf í
skugga hins hræðilega sjúkdóms
sem þú hefur þurft að kljást við frá
unglingsaldri. Ég man það svo skýrt
þegar við hittumst fyrst, ég var ný-
fluttur til Akureyrar og átti frekar
erfitt með að falla í hópinn en þá
komst þú til sögunnar. Þú fórst aldr-
ei í manngreinarálit og bauðst mér
vinskap þinn án skilyrða og fórum við
fljótlega að vera saman flesta daga.
Þetta voru fallegir og saklausir dag-
ar og við hlökkuðum til framtíðarinn-
ar. Þú varst svo ótrúlega góðhjörtuð
og hrein og bein, aldrei neitt fals og
maður gat alltaf treyst á þig sama
hvað og þannig hélst okkar samband
alla tíð þótt að samband okkar hafi
minnkað með árunum.
Elsku Sigrún, ég veit og skil svo
vel hvað þú hefur þurft að ganga í
gegnum síðustu ár og það nístir
hjarta mitt að svona hafi farið. Ég
hata þennan sjúkdóm sem þú varst
með og ég er með líka og sú var tíðin
ekki fyrir löngu síðan að ég var að því
kominn að fara sömu leið og þú og
svo mörg í okkar hópi hafa farið.
Þetta er hinn hræðilegi veruleiki sem
birtist mér blákalt þessa stundina.
Elsku Sigrún, þú varst alltaf tilbúin
til að styðja mig og hvetja mig þegar
við hittumst á seinni árum og það er í
minningu þinni sem ég ætla að lifa
áfram og sigrast á þessum sjúkdómi.
Það er gott til þess að hugsa að þú
eignaðist tvo yndislega stráka, Pat-
rik og Geir, sem ég er viss um að
munu bera mömmu sinni gott vitni í
framtíðinni. Upplagið þitt var svo
sérstakt og gott, það eru svo fáir til
sem svipar til þín Sigrún, því miður.
Ég vil votta fjölskyldu þinni sem
tók mér jafnvel og þú á sínum tíma
mína dýpstu samúð og hluttekningu
á þessum erfiðu tímum.
Megi minning þín lifa meðal okkar
allra.
Þinn vinur að eilífu,
Jósep Freyr Riba.
Ég gleymi því aldrei þegar ég sá
þig fyrst.
Ég vissi það strax að það var eitt-
hvað sérstakt við þig og með tíman-
um fékk ég að kynnast hvaða mann-
eskju þú hafðir að geyma.
Ég trúi því að við höfum öll eitt-
hvert hlutverk í lífinu og þú spilaðir
stórt hlutverk í mínu lífi í þessi sjö ár
sem við þekktumst og eitt er víst að
þú varst mjög einstök manneskja.
Það er mikill synd að líf þitt skyldi
fara í þennan farveg þar sem ég veit
að þú þráðir og áttir skilið betra líf.
Þú skilur eftir þig sannkallaða
guðsgjöf, hann Geir Örn son okkar
ásamt Patrik bróður hans.
Þegar við sögðum Geira frá því að
mamma hans væri dáin og komin til
Guðs sagði hann eftir smáumhugsun:
„Ég veit, ég fer bara á geimskutlunni
að heimsækja hana.“
Bara ef lífið væri jafn einfalt og í
augum þriggja ára barns.
Kæra Sigrún, ég mun tryggja það
að minning þín muni lifa um ókomna
tíð og að Geiri fái alla þá ást sem
hann þarfnast.
Hvíl í friði, Sigrún mín.
Jón K. Jacobsen.
Þú, fallega prinsessan mín, nú ertu
farin. Ég trúi ekki að ég fái aldrei að
sjá þig aftur, fyrr en ég kem til þín,
en ég veit að englarnir tóku á móti
þér. Sigrún, ég man hvað við töluðum
oft um það og vorum sammála um
það hvað við værum lík, ég og þú. Ég
veit að ég náði aldrei að verða þér
það sem ég vildi vera þér. Ég reyndi
að fylgjast með þér úr fjarlægð og
biðja fólkið sem þú umgekkst að
passa þig, ég veit að þú þurftir að
ganga í gegnum slæma hluti. En, ást-
in mín, þú varst góð í gegn og það fær
engin að taka það frá þér.
Ég er svo þakklátur fyrir að hafa
fengið að hýsa þig og halda utan um
þig fyrir hálfum mánuði. Þú varst svo
yndislega falleg. Þú verður alltaf í
huga mér. Ég elska þig. Ég ætla að
reyna að verða fallegu strákunum
þínum stoð.
Þinn faðir,
Tryggvi.
✝
Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur
vináttu og hlýhug við andlát og útför eiginmanns
míns, föður, tengdaföður, afa og langafa,
SIGURÐAR HAUKS EIRÍKSSONAR,
Víðimel 60.
Auður Ingvarsdóttir,
Rannveig Sigurðardóttir, Hermann Þórisson,
Freyr Hermannsson, Helga Rún Runólfsdóttir,
Nanna Hermannsdóttir,
Hlynur Freysson.
Eftirfarandi grein
var í blaðinu sl.
mánudag en þar sem hluti undir-
skriftar féll niður birtum við grein-
ina aftur og biðjum hlutaðeigandi
velvirðingar.
Bjarni Magnússon var giftur
Helgu Dagbjartsdóttur en Helga
var nokkurs konar fóstursystir eig-
inkonu minnar Jóhönnu Ásdísar
Bjarni Magnússon
✝ Guðlaugur BjarniMagnússon fædd-
ist 28. ágúst 1921 í
Hafnarfirði. Hann
lést á gjörgæsludeild
Landspítala – há-
skólasjúkrahúss við
Hringbraut 21. febr-
úar síðastliðinn.
Útför Bjarna fór
fram frá Fossvogs-
kirkju í Reykjavík 1.
mars sl.
Jónasdóttur heitinn-
ar. Helga var ung-
lingur þegar hún kom
til Siglufjarðar á
heimili foreldra Ás-
dísar og bræðra
hennar Hauks og Sig-
urðar heitins. Helga
kom þangað til að að-
stoða við eitt og ann-
að á heimilinu og var
alla tíð síðan eins og
eitt af börnunum. Ár-
in liðu og eftir að
Helga giftist Bjarna
var hann einnig orð-
inn hluti af fjölskyldu okkar Ásdís-
ar eftir að við hófum búskap í
Reykjavík. Mikill samgangur var
ávallt á milli fjölskyldu okkar og
Helgu og Bjarna og einkadóttur
þeirra Guðbjargar. Ásdís og Helga
voru alla tíð miklar vinkonur en
þær létust sama ár 2005. Bjarni var
ekki maður sem bar mikið á. Hann
var hæglátur, prúðmenni, las mikið
og var fróður um margt auk þess
að vera snillingur í skák. Bjarni var
vel að sér í erlendum tungumálum
og hafði yfir að ráða góðri íslensku-
kunnáttu og vann við prófarkalest-
ur. Bjarni fór ekki í langskólanám,
hann var sjálfmenntaður. Bjarni
var í sambandi við marga erlenda
skákmenn úti um allan heim og
náði því árið 1972 að verða Norð-
urlandameistari í bréfskák. Bréfs-
kákiðkun á Íslandi fór vaxandi eftir
þetta afrek Bjarna.
Með Bjarna er genginn mætur
maður sem mörgum hefði verið
hollt að kynnast. Ég og börnin mín
og fjölskyldur þökkum góða sam-
fylgd. Guðbjörgu og fjölskyldu
sendum við hugheilar samúðar-
kveðjur.
Blessuð sé minning Bjarna
Magnússonar.
Birgir J. Jóhannsson.
Guðrún, Jónas Birgir, Inga
Jóhanna, Sigrún, Haukur
og fjölskyldur.
Morgunblaðið birtir minning-
argreinar endurgjaldslaust alla út-
gáfudaga.
Skil | Greinarnar skal senda í gegn-
um vefsíðu Morgunblaðsins. Smellt
á reitinn Senda inn efni á forsíðu
mbl.is og viðeigandi efnisliður val-
inn.
Skilafrestur | Ef óskað er eftir birt-
ingu á útfarardegi verður greinin að
hafa borist eigi síðar en á hádegi
tveimur virkum dögum fyrr (á föstu-
degi ef útför er á mánudegi eða
þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað getur
birting dregist, enda þótt grein ber-
ist áður en skilafrestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem birt-
ast í Morgunblaðinu séu ekki lengri
en 3.000 slög. Ekki er unnt að senda
lengri grein. Lengri greinar eru ein-
göngu birtar á vefnum. Hægt er að
senda örstutta kveðju, HINSTU
KVEÐJU, 5-15 línur. Ekki er unnt
að tengja viðhengi við síðuna.
Formáli | Minningargreinum fylgir
formáli sem nánustu aðstandendur
senda inn. Þar koma fram upplýs-
ingar um hvar og hvenær sá sem
fjallað er um fæddist, hvar og hve-
nær hann lést og loks hvaðan og
klukkan hvað útförin fer fram. Þar
mega einnig koma fram upplýsingar
um foreldra, systkini, maka og börn.
Ætlast er til að þetta komi aðeins
fram í formálanum, sem er feitletr-
aður, en ekki í minningargreinunum.
Minningargreinar