Birtingur - 01.12.1955, Blaðsíða 36

liafa fengið hana að láni. En höfundurinn sýnir oft Iofs-
verða hugkvæmni í byggingu leikatriða, og bjargar það
miklu. Atriðið, þegar þingmannsfrúin er að fara á fjörur
við svikadoktorinn sem svo laumast upp stigann með dótt-
urinni er ágætlega gcrt og sömuleiðis götuatriðið. Samtal
bóndans og þingvarðarins þar er líklegast það bezta í
leikritinu.
Bóndinn er án cfa heilsteyptasta persónan, þingmanns-
frúin er einnig að mörgu leyti góð, en dóttirin er fremur
sviplítil. Viðbrögð hcnnar eftir að hún er orðin ófrísk fara
illa í leikritinu og hið hástemda tal þar að lútandi verð-
ur væmið og leiðinlegt. Pað er ekki laust við, að manni
finnist höfundurinn hafa haft hálfgcrt samvizkubit út af
því að vera að skrifa léttan gamanleik og að þetta sam-
vizkubit knýi hann öðru hverju til að slá á alvarlcga
strengi. Þessa gætir m. a. í áðurnefndu hástemdu tali
dótturinnar og uppgjöri hennar við móður sína sem er
allt annað en fyndið og gamansamt og þó síðast en ekki
sfzt í Elíasi sjómanni og innrás hans á sviðið. Þessi sjó-
maður er samvizkubitið holdi klætt. Ekkert af því sein
hann er látinn segja eða gera á heima í gamanleik, og
alvaran í því verður heldur engin alvara þar sem hana
skortir allar forsendur í leiknum.
Lcikstjórn er góð og sama er að segja um meðferð
hlutverka, enda höfum við aldrei átt jafn miklu mann-
vali á að skipa í lcikarastétt og nú.
G. K.
í DEIGLUNNI
sjónleikur í 4 þáttum eftir Arthur Millcr,
leikstjóri Lárus Pálsson,
sýnt í Þjóðleikhúsinu.
Arthur Miller er cinhver fremsti leikritahöfundur Banda-
r/kjanna í dag. Þetta leikrit hans mun fyrst hafa verið
sýnt 1953, en efni þess (galdraofsóknirnar í Salem 1692)
hafði um langt árabil dregið að sér athygli höfundarins
sem lætur þess þó getið, að hann hafi ekki getað skrifað
Úr leihritinu ,,/ cleiglunni“ eftir Arthur Miller.
34