Fréttablaðið - 22.09.2012, Blaðsíða 22

Fréttablaðið - 22.09.2012, Blaðsíða 22
22. september 2012 LAUGARDAGUR22 núna ákvað ég að hugsa um sjálfa mig, reyna að gera eitthvað fyrir sjálfa mig,? segir Emilía sem er fjórtán ára gömul. ?Mér finnst alveg frábært að koma hingað og hitta fólk sem veit og skilur hvernig mér líður, vegna þess að það hefur upp- lifað mjög svipaða hluti og ég.? Brotin sjálfsmynd Það eru ekki bara unglingar á ferð- inni í Hlutverkasetrinu þennan daginn. Kjartan Jónsson og Vil- borg Þóra Styrkársdóttir hafa bæði mætt þangað reglulega og sótt sér stuðning til andlegrar uppbygging- ar eftir erfiðleika og vilja gjarnan deila reynslu sinni. ?Ég vildi svo sannarlega að það hefði verið boðið upp á svona úrræði þegar ég var að alast upp, þá hefði ég kannski ekki farið jafn brotinn út í lífið og raunin varð. Ég er alinn upp í Vestmanna- eyjum við fátækt og drykkjuskap á heimilinu. Svo lenti ég í mjög miklu einelti. Þetta allt braut mig niður og stuðningurinn var auðvitað eng- inn. Sjálfsmyndin var auðvitað öll í molum eftir þetta og ég fór mjög snemma að misnota áfengi. Það er ekki fyrr en eftir innlagnir á geð- deild og sjálfsvígstilraun að ég fór loks að vinna í sjálfum mér og þann- ig lá leið mín hingað,? segir Kjartan. Vilborg telur að meiri stuðning- ur í uppeldinu hefði verið af hinu góða. ?Ég er alin upp við mjög erf- iðar aðstæður. Mamma mín var geð- veik, gekk út af heimilinu þegar ég var ellefu ára. Ég átti alltaf mjög erfitt með að takast á við þetta, sagði engum frá því og talaði ekki við neinn um það. Ég var bara þessi pottþétti nemandi sem fékk góðar einkunnir í öllu og ákvað að fara í félagsráðgjöf til þess að ég gæti bjargað heiminum. Það sem gerð- ist hins vegar var að ég fékk tauga- áfall, ég lokaði mig af og varð mjög félagsfælin,? segir Vilborg sem segir fyrstu skrefin í setrið hafa verið þung. ?En svo sá ég að þetta var bara ágætt og ég mætti aftur og er hér enn.? Vilborg segist hafa átt mjög erf- itt með að horfast í augu við sína eigin fordóma í garð geðsjúkra. ?Ég skammaðist mín svo mikið fyrir geðsjúkdóm mömmu minnar að ég hleypti engum að mér. Ég einangr- aði mig mjög mikið og hef til dæmis alltaf átt erfitt með að treysta fólki, ég á til dæmis engar nánar vinkon- ur og sakna þess reyndar stundum.? Þórunn kannast vel við þessa for- dóma, en hún hefur reynt þá á eigin skinni. ?Ég varð til dæmis vör við það þegar ég eignaðist mitt fjórða barn að það var mikið tiplað á tánum í kringum mig á fæðingardeildinni, vegna þess að saga mín um geð- veiki kom fram á fæðingarskýrsl- unni minni. Ég var til dæmis spurð hvort ég kynni að vera með barn á brjósti,? segir hún og skellihlær að minningunni. ?En ég veit að ég er ekki alltaf auðveld mamma. Krakk- arnir vita ekki alltaf í hvernig skapi ég er, stundum velti ég fyrir mér hvort það er erfiðara fyrir mig að vera með þau eða þau að vera með mér.? ?Hún er samt besta mamma í heimi,? bætir Jón Ágúst við. Hjálplegt að fá að tala Hvorki hann né Emilía sögðu vinum sínum að þau væru á leið á námskeið fyrir unglinga sem búa við krefj- andi aðstæður. ?En ég myndi alveg segja frá því ef ég væri spurð,? segir Emilía og undir það tekur Jón. ?Við krakkarnir sem erum hér erum mjög þakklát fyrir að fá að koma hingað. Hér getum við talað um hluti og þurfum ekki að byrgja neitt inni. Það hjálpar okkur til að líða vel, sem við vitum vel að er ekki sjálfsagður hlutur. Það eru margir sem eiga allt og líður samt ekki vel,? bætir hún við. Ilmurinn úr eldhúsinu er farinn að berast um allt húsnæðið og við förum aftur fram þar sem verið er að leggja lokahönd á myndir, skart og pitsur. Það líður að kvöldmat og allir orðnir svangir. Ljósmynd- ari Fréttablaðsins fær góðfúslegt leyfi til að mynda og flestir eru til í að vera með. ?Það er gaman að sjá hvað allir hér eru jákvæðir,? segir Ebba. ?Og vonandi mæta fleiri næst, við getum tekið á móti fleirum og viljum fá fleiri til okkar. Það er svo mikilvægt að hlúa að unglingum með jákvæðum hætti.? ?Við höfum látið alla sem starfa með unglingum, skóla og heilsu- gæslustöðvar, vita af námskeiðinu og vonandi fáum við fleiri til okkar. Það er nóg að mæta þó það sé að sjálfsögðu velkomið að skrá sig áður,? bætir Guðrún við. Maturinn er tilbúinn og allir taka til matar sín. Námskeiðið Verum virk í gleði og styrk heldur áfram næsta miðvikudag klukkan fimm og stendur til loka nóvember. Það er þátttakendum að kostnaðarlausu eins og annað sem fram fer í Hlut- verkasetrinu. K omdu inn fyrir, en farðu í skóhlífar, hér fer enginn inn á skón- um,? segir Guðrún Jóhanna Benedikts- dóttir sem tekur á móti blaðamanni í húsnæði Hlut- verkasetursins í Borgartúni 1. ?Hér eru mættir tólf unglingar í dag, allir strákarnir eru reyndar í eldhúsinu en stelpurnar völdu skartgripa- og sjálfsmyndagerð í dag,? útskýrir hún og bendir í átt að eldhúsinu þar sem umfangsmikil pitsugerð stend- ur yfir og að stóru borði þar sem ægir saman úrklippum, leir, skær- um og litum. Guðrún, sem er iðjuþjálfi að mennt, var í starfsnámi í Hlutverka- setrinu í vor og þá afréðu þær Elín Ebba Ásmundsdóttir, forstöðumað- ur setursins, að það væri tilvalið að efna til námskeiðs fyrir unglinga sem búa við krefjandi aðstæður. ?Við skilgreinum það vítt þessar krefjandi aðstæður,? segir Guðrún. ?Þær geta falið í sér að unglingarnir búa við fátækt, geðræna sjúkdóma á heimilinu, misnotkun áfengis, eru félagslega einangraðir af hvaða ástæðu sem er eða eitthvað annað.? ?Hér eru allir velkomnir,? bætir Elín Ebba við. ?Svona námskeið eru heilsugæsla eins og hún á að vera, það er að segja forvörn. Við erum að styrkja og efla þessa krakka til þess að koma í veg fyrir að erfiðleikarnir bitni á þeim síðar.? Eftir stuttan túr um húsnæði Hlutverkasetursins setjumst við nokkur saman niður við borð í her- bergi þar sem næði gefst til að ræða málin. Við borðið sitja bæði þátt- takendur á námskeiðinu, umsjón- armenn og fastagestir í Hlutverka- setrinu. Andrúmsloftið er mjög afslappað, enginn tekur sig of hátíð- lega sem er í fullu samræmi við þá aðferð setursins að hafa jákvæðni að leiðarljósi við uppbyggingu ein- staklinga. Á jafningjagrundvelli ?Okkur finnst mikilvægt að bjóða krökkum að koma og ræða málin á jafningjagrundvelli og án fordóma. Það þarf enginn að ræða sína pers- ónulegu hagi, það er bæði hægt að prófa það sem við erum að bjóða upp á hverju sinni, setjast niður með okkur fullorðna fólkinu og spjalla eða bara nota tækifærið og kynn- ast öðrum unglingum sem búa við krefjandi aðstæður,? segir Guðrún, sem þekkir það af eigin raun hvern- ig er að alast upp við erfiðar aðstæð- ur og hversu miklu máli félagslegur stuðningur getur skipt fyrir þá sem eru í þeim sporum. ?Og það sem hefur verið einstaklega ánægjulegt eftir að við fórum af stað með undir- búning er hversu margir hafa verið tilbúnir til að leggja okkur lið. Við bjóðum upp á alls konar afþreyingu, það getur opnað nýjan heim fyrir krökkum að fá að prófa eitthvað sem þeir hafa ekki prófað áður.? Jón Ágúst, sextán ára, er einn þátttakendanna á námskeiðinu. ?Ég fékk til dæmis að spreyta mig í síð- ustu viku á því að spila á gítar sem var skemmtilegt.? Móðir Jóns, Þór- unn Ágústsdóttir, hefur átt við geð- ræn vandamál að stríða og sótt sér stuðning í Hlutverkasetrinu. Hún situr með okkur við hringborðið og í ljós kemur að hún er ein af þeim sem hefur umsjón með námskeið- inu. ?Ebba bað mig í vor um að taka þátt, og það er eiginlega ekki hægt að segja nei þegar Ebba er annars vegar,? segir hún og hlær. Jón Ágúst segir gott að kynnast nýju fólki. ?Mér finnst bæði gott að efla félagsleg tengsl og vinna í sjálf- um mér. Það er tekið svo vel á móti manni hér,? segir hann og undir það tekur Emilía Maidland, fjórtán ára, sem mætti í Hlutverkasetrið fyrir atbeina námsráðgjafa í skólanum sínum. ?Ég kem frá mjög erfiðu heim- ili, pabbi minn er alkóhólisti og mamma mín hefur átt mjög erfitt. Ég hef alltaf verið mjög dugleg að hugsa um hvernig öðrum líður, en Mér finnst alveg frábært að koma hingað og hitta fólk sem veit og skilur hvernig mér líður. Ekki sjálfsagt að líða vel Verum virk í gleði og styrk er heiti námskeiðs sem Hlutverkasetur stendur fyrir. Það er ætlað unglingum sem búa við krefj- andi aðstæður. Sigríður Björg Tómasdóttir leit í heimsókn og hitti bæði unglinga og fullorðna sem höfðu sögu að segja. EMILÍA OG JÓN ÁGÚST Eiga það sameiginlegt að búa við krefjandi kringumstæður og eru sammála um að gott sé að ræða málin í Hlutverkasetrinu. FRÉTTABLAÐIÐ/VALLI Starfsemi Hlutverkasetursins á rætur sínar að rekja til ársins 2006 og var upphaflegt markmið setursins að efla virkni og þátttöku fólks sem hafði misst hlutverk í lífinu. Það lá því beint við að víkka út starfsemi setursins í kjölfar efnahagshrunsins og opna það atvinnuleitendum. ?Hlutverkasetrið býður upp á umgjörð, hvatningu og stuðning fyrir þá sem vilja viðhalda virkni á markvissan hátt eða auka lífsgæðin. Stefnt er að því að viðhalda eða efla sjálfsmynd gegnum verkefni, fræðslu og umræður. Markmiðið er að komast út á almennan vinnumarkað, fara í nám eða auka lífsgæði. Leiðarljós Hlutverkaseturs er virk samfélagsþátttaka, að sinna hlutverkum sem gefa lífinu tilgang og þýðingu, jákvæðni og kímni,? segir á heimasíðu Hlutverkaset- ursins. ?Hlutverkasetur leggur áherslu á að allir geti lagt eitthvað af mörkum og hafa því margir boðið fram krafta sína og þekkingu, bæði atvinnuleitendur sem og fólk sem er í vinnu. Þessi viðbót hefur haft jákvæð áhrif á starfsemi Hlutverkaseturs. Atvinnuleit- endur eru góðar fyrirmyndir og hvati fyrir aðra og hafa þeir aukið fjölbreytileikann.? Nánari upplýsingar: www.hlutverkasetur.is HVATNING OG STUÐNINGUR NÓG AÐ GERA Þórunn, Guðrún Jóhanna, Kjartan og Ebba ráða ráðum sínum í Hlutverkasetrinu.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.