Fréttablaðið - 17.10.2015, Blaðsíða 36

Ég er hætt að leika, þannig að því sé haldið til haga,“ segir Steinunn Ólína Þor-steinsdóttir og skellir upp úr þegar samtalið hefst. „Þó að ég hafi tekið þátt í
þessum tveimur verkefnum í sumar
þá þýðir það ekkert að ég ætli í leik-
listina aftur. Það þarf eitthvað svona
sérstakt að koma til. Ég er hætt, nema
þegar mér býðst æðislegt hlutverk. Er
það ekki ágætis plan?“
Hana kannast margir við af fjölum
leikhúsanna en hún sagði skilið við
leiklistina fyrir rúmum tíu árum. Hún
fer þó með aðalhlutverkið í þriðju seríu
af þáttaröðinni Réttur en fyrsti þáttur-
inn verður frumsýndur á sunnudaginn.
En líkt og kemur fram þá er hún ekki
snúin aftur í leiklistina – sum tilboð eru
bara of góð til að hafna.
Ókúl löggudúó
„Það var bara ein ástæða fyrir því að ég
tók þetta að mér og hún var sú að Bald-
vin Z var að leikstýra. Ég lék lítið hlut-
verk í Ófærð í sumar og vann þar með
fullt af ungum frábærum leikstjórum.
Baldvin var einn af þeim og þegar hann
bað mig um að leika í Rétti þá þurfti ég
ekki að hugsa mig tvisvar um,“ segir
Steinunn Ólína. „Baldvin er skarpur
leikstjóri og hefur þann eiginleika að
maður ber fullt traust til hans, það er því
lúxus að vinna með honum. Handritið
var líka mjög freistandi. Það er mjög
nærgöngult og fjallar um hluta íslensks
samfélags sem er kannski frekar hulinn
að öllu jöfnu,“ segir hún og bætir við að
handritið sé á margan hátt óvenjulegt
og ekki sé um hefðbundna glæpaþátta-
röð að ræða þar sem einblínt er á að
leita brotamanninn uppi.
„Það er vissulega framinn glæpur
en raunverulega ber allt samfélagið
ábyrgð. Þræðirnir liggja í gegnum allar
stéttir samfélagsins.“ Þáttaröðin fjallar
um lögreglurannsókn sem teygir anga
sína víða þar sem samfélagsmein á
borð við hefndarklám, einelti á inter-
netinu, eiturlyfjaneyslu og týndar ung-
lingsstúlkur koma við sögu. Handritið
er skrifað af þeim Andra Óttarssyni og
Þorleifi Erni Arnarssyni.
Steinunn Ólína leikur rannsóknar-
lögreglukonuna Gabríelu og samstarfs-
félaga hennar, Högna, leikur Þorsteinn
Bachman. „Teymið sem við leikum er
sérstakt fyrir þær sakir að þau eru alveg
klárlega mest ókúl löggudúó sem sést
hefur,“ segir hún og hlær. „Við, ásamt
Baldvini, leituðumst við að hafa þau
sem venjulegust. Þetta eru bara Reykja-
víkurlöggur. Fólk af holdi og blóði.
Gabríela og Högni eru ekkert með
sérstaklega góða félagshæfni og bæði
nörd ar í sínu fagi.“
Við gerð þáttaraðanna var lagst
í mikla heimildavinnu og lögð var
áhersla á að leita ráðgjafar fagfólks úr
ýmsum starfsstéttum til þess að þætt-
irnir endurspegluðu íslenskan veruleika
á sem raunsæjastan máta og þar voru
leikararnir í engu undanskildir. „Við
hittum rannsóknarlögreglur í upphafi
ferlisins og þetta er auðvitað bara venju-
legt fólk.“
Í glæpaseríum er oft og tíðum lögð
áhersla á að breyta rannsóknarlögregl-
unum í töffara og hetjur sem ekkert fær
á. „Við unnum á móti því og það var
mjög skemmtilegt. Þau eru eiginlega
bara alveg rosalegir lúðar.“
Annað aðalhlutverk í seríunni leikur
Magnús Jónsson auk fjölda ungra leik-
ara sem Steinunn Ólína segir hafa verið
skemmtilegt að vinna með.
Eins og að læra að hjóla
Helstu ástæður þess að Steinunn Ólína
hætti að leika segir hún hafa verið þær
að hana langaði til þess að sjá hvort
lífið hefði ekki upp á eitthvað annað að
bjóða, enda hafði hún verið viðloðandi
leikhúsin frá barnæsku og hafði starfað
í leikhúsinu í rúm tuttugu ár þegar hún
hætti.
„Lífið er of stutt. Við eigum að freista
þess að lifa mörgum lífum á þessum
fáu árum sem við fáum,“ segir hún og
bætir við að hún telji áhersluna á að
velja einn feril í upphafi starfsævinnar
ákaflega takmarkandi. Hún telur að þær
kynslóðir sem eru að vaxa úr grasi núna
Gyða Lóa
Ólafsdóttir
gydaloa@frettabladid.is
Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir leikkona segir tímann sem hafi liðið á milli hlutverka hafa hjálpað henni að komast yfir komplexa og gert það að verkum að hún gat ein-
beitt sér hundrað prósent að hlutverkinu og sögunni. fréttablaðið/anton brink
kyrr
Heimurinn
er á
neita að
hreyfingu
og ég
sitja
Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir leikur rann-
sóknarlögreglukonu í þriðju þáttaröð Réttar.
Hún er enn hætt að leika og segir lykilinn að
hamingjunni meðal annars fólginn í því að
hæfileikar hvers og eins fái að njóta sín.
muni hugsa og vinna á annan hátt því í
dag sé enn auðveldara en áður að leita
þekkingar og mennta sig á mörgum
sviðum og því ekki nauðsynlegt að festa
sig við einn starfsferil.
En var þá ekkert erfitt að leika aftur
eftir svona langt hlé?
„Leikari verður alltaf leikari. Það var
enginn kvíði í mér fyrir því að fara að
leika aftur en engin sérstök eftirvænt-
ing heldur. Mér fannst þessi tími sem
hafði liðið hafa hjálpað mér mjög mikið
og losað mig við alls konar komplexa
sem ég hafði þegar ég var yngri. Það var
léttir og ég var laus við það að vera upp-
tekin af einhverjum smáatriðum sem
engu skipta og gat einbeitt mér alveg
hundrað prósent að hlutverkinu og
sögunni.“
Steinunn Ólína fagnar þeirri
þróun að leikkonum á miðjum
aldri bjóðist í auknum mæli aðal-
hlutverk í þáttaröðum á borð við
Rétt. „Ég hugsa að fyrir nokkrum
árum hefði öllum þótt óhugsandi
að vera með miðaldra konu í aðal-
hlutverki sem löggu. Það hefur
verið normið að hún væri í kring-
um tuttugu og fimm ára aldurinn,
ótrúlega sæt og rosalegt hönk að
leika á móti henni,“ segir hún og
bætir við að hún fagni þessari
þróun, sem er ekki séríslensk, því
þetta sé oft erfiður aldur fyrir leik-
konur.
Gott að vinna ein
Í dag er hún ritstjóri Kvennablaðsins
og nýtur þess að vinna heima við
þegar hún á þess kost.
„Ég stjórna vinnutímanum mikið
sjálf. Suma daga er ég mikið á fundum
og svo eru aðrir dagar þar sem ég get
leyft mér að vera heima á náttfötunum
og vinna,“ segir hún og brosir út í
annað.
Ritstjórnarstörfin voru þó ekki eitt-
hvað sem hafði blundaði í henni, held-
ur áhugi sem kviknaði eftir að hún gaf
út skáldsöguna Í fylgd með fullorðnum
árið 2005. „Ég hafði ekkert gengið með
það í maganum að skrifa. Ég bara sett-
ist niður og skrifaði bók. Þessi bók
var ákveðin hreinsun fyrir mig og
mjög góður skóli.“ Þegar hún flutti til
Bandaríkjanna ásamt fjölskyldu sinni
árið 2005 hóf hún að skrifa pistla fyrir
Morgunblaðið og fann fljótlega að þar
var eitthvað sem kitlaði. Einnig fannst
henni gott að vinna ein eftir að hafa
starfað í leikhúsunum um árabil.
„Eftir að hafa unnið á mjög mann-
mörgum vinnustað þar sem allir eru
ofan í öllum og allt gengur út á sam-
vinnu þá fannst mér einhver hvíld í því
að vinna aðeins ein. “
Kvennablaðið var stofnað í nóvem-
ber fyrir tveimur árum og verður tíma-
mótunum fagnað með útgáfu glæsilegs
tímarits sem verður dreift frítt. „Þessi
vegferð okkar Soffíu Steingrímsdóttur
framkvæmdarstjóra er búin að vera
alveg frábær. Þetta er búið að ganga
alveg ótrúlega vel,“ segir hún og bætir
við: „Þó að reksturinn sé stundum
erfiður af því að við njótum ekki stuðn-
ings bakhjarla eða styrkja þá hef ég fulla
ástæðu til þess að vera bjartsýn,“ segir
hún og hlær dátt þegar hún er spurð að
því hvort hún stefni þá ekki á að skipta
um starfsvettvang á næstunni: „Nei.
Frekar færa út kvíarnar ef eitthvað er,
við erum alveg óbangnar.“
neitar að sitja kyrr
Fjölskyldan skiptir tíma sínum á milli
Íslands og Bandaríkjanna þar sem Stef-
án Karl Stefánsson, eiginmaður Stein-
unnar Ólínu, vinnur hluta ársins. Hann
heldur utan innan skamms til þess að
leika sjálfan Trölla og fjölskyldan fylgir
honum eftir þegar nær dregur jólum.
Framtíðina segir hún óráðna og
þannig vill hún hafa hana. Henni líður
alls staðar vel svo lengi sem hún er með
fólkið sitt í kringum sig. „Heimurinn er
á hreyfingu og ég neita að sitja kyrr. Ég
veit ekkert hvað ég geri á næsta ári og ég
vil ekki ákveða það. Mér finnst stöðug-
leiki alveg rosalega lítið eftirsóknar-
verður,“ segir hún og bætir við að svona
hafi hún verið frá barnæsku.
„Þetta ristir miklu dýpra en að vera
eitthvert rótleysi. Mér finnst að maður
eigi að njóta þeirra tækifæra sem koma
upp í hendurnar á manni. Maður
skuldar sjálfum sér það. Taka sénsa,
taka stundum rangar ákvarðanir, læra
af því, vera alltaf að læra og prófa eitt-
hvað nýtt. Það er ekkert verra en að
staðna í hugsun.“
Steinunn Ólína segist í gegnum
tíðina hafa verið heppin að fá að vinna
við sín hugðarefni. „Ég hef notið þeirra
forréttinda að vinna við það sem mér
finnst skemmtilegt og það er dálítið
þannig að ef það er til staðar þá er lífið
auðveldara. Ég finn til með fólki sem er
óhamingjusamt í starfi og ég held að
það séu mjög margir sem nýti hæfileika
sína ekki nógu vel. Ég held að við þær
aðstæður verði fólk mjög óhamingju-
samt,“ segir hún hugsi og heldur áfram:
„Lykillinn að hamingjunni er auðvitað
að eiga góða fjölskyldu, góða vini og
maður vonar að allir séu heilbrigðir og
kátir í kringum mann en stærsti hluti
af hamingju hvers og eins er fólginn í
því að hæfileikar hans fái að njóta sín.“
Ég hugSa að fyrir
nokkrum árum hefði
öllum ÞÓtt ÓhugSandi
að vera með miðaldra
konu í aðalhlutverki Sem
löggu. Það hefur verið
normið að hún væri í
kringum tuttugu og fimm
ára aldurinn, Ótrúlega
Sæt og roSalegt hönk að
leika á mÓti henni.
1 7 . o k t ó b e r 2 0 1 5 L A U G A r D A G U r36 h e L G i n ∙ F r É t t A b L A ð i ð