Jökull


Jökull - 01.12.1952, Blaðsíða 32

Jökull - 01.12.1952, Blaðsíða 32
those south of the crater rim, others twisted into savage shapes by enormous forces — to run our gaze over the vast slopes of snow with their soft blue shadows and to regard the tremendous desolation and variety of the green ice-falls. To the south we could watch the sea through breaks in a mass of cumulus, while above, fragments of cirrus strayed against the brilliant blue summer sky. At 18.50 hrs. a delicate veil of cloud came over the peak and the sudden fear of being held up made us take one last reluctant glance around and then move downwards. However the descent was uneventful and we left the ice at about 21.00 hrs. just as the sun was setting in a sky of soft pink. For a few minutes the light reflected from the ‘sky tinted the snow slopes above us with that colouring which from moment to moment intensifies the beauty and mystery of a mountain, so that for a brief space it seems to transcend its own limits of space and time and to take on an ethereal remoteness which is inviolate. Leaving such , thoughts we moved off on the last lap through gathering darkness to reach Sandfell at 22.30 hrs. To sum up, it would be fair to say that alt- hough the difficulty of actually climbing any particular section of Hvannadalshnúkur was never serious, apart from the dangerous east face, the combination of long detours, the soft- ness of the snow and the enormous extent of the crevassing made the job exacting and tiring, which for a climber means stimulating and worth while. We felt all in all that we had achieved somet- hing worth achieving and in doing so had gained immense satisfaction and an inspiration for more mundane days. AGRIP. Höfandarnir komu að hinu forna prestsetri Sandfelli, sem nú er í eyði, 11. ágúst 1952. Daginn eftir gerðu þeir tilraun til að ganga á Hvannadalshnúk, en jökulsprungur töfðu för þeirra, svo að þeir urðu frá að hverfa. Hinn 11. ágúst lögðu þeir af stað á nýjan leik kl. 9.45 að morgni og voru komnir upp að hnúknum kl. 15.00. Austurkinnin reyndist ófœr uppgöngu, en loks fundu þeir allgóða leið norð- vestan í hnúknum og komust á hátindinn kl. 1835 í fögru veðri. Þeir lofa mjög hið undur- fagra og stórleita útsýni af Hvannadalshnúk. Skjaldfönn i Skjaldfannadal. Myndin tekin 2i/$ 1947. (X sýnir, hvar fönnin er þykkust.) Ýmislegt Skjaldfönn. Aðalsteinn Jóhannsson bóndi að Skjaldfönn í Skjaldfannardal í N.-ísafjarðar- sýslu hefur mælt jökulinn í Kaldalóni á hverju hausti síðan 1933. Hann er maður athugull í bezta lagi og skrifar mér oft margvíslegan fróð- leik um snjóalög og veðráttu — auk jökulmæl- inga. Það gera fleiri mælingamenn, og kann ég þeim þakkir fyrir. Bærinn Skjaldfönn stendur undir h. u. b. 200 m háum hjalla með brattri brún. Fram af honum fellur Traðarlækur niður með vestan- verðu túninu. Sunnan í hjallabrúnina leggur á vetri hverjum langa og þykka snjófönn, sem ör- sjaldan tekur upp að sumrinu. Vi'rðist ekki ósennilegt, að hún ráði nafni bæjarins. Á árunum 1930/46 tók „Skjaldfönnina“ upp í mörgum árum, en ekki eru til nánari skýrslur um það. Síðustu 6 árin hefur Aðalsteinn hins vegar fylgzt með fönninni og mælt stærð hennar eftir föngum að haustinu, og fara athuganir hans hér á eftir. 1947. Talsverður snjór óleystur. 1948. Þykkt á hvelfingu yfir læknum 6—8 m. 1949. Þykkt um 7 m. í niðurfalli á hvelfing- unni reyndist snjór frá síðasta vetri 3 m, en þar undir eldri snjóalög um 4 m. Snjór var þá með mesta móti í fjallabrúnum. 1950. Hvelfingin um 2—3 m þykk. Veturinn áður snjóléttur. 1951. Hvelfing yfir Traðarlæk 140 m á 30

x

Jökull

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jökull
https://timarit.is/publication/1155

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.