Fréttablaðið - 02.07.2016, Side 84

Ég er búin að kaupa
sama snakkið fyrir
alla leikina, beikonbugður og
svart Doritos. Við gerðum
þetta fyrir Ísland-Portúgal
leikinn og ég hef eiginlega
ekki þorað að hætta því
eftir
það. Ég
ætla
ekki að
hugsa út í
hvað mundi
gerast ef ég mundi
ekki kaupa snakkið.
Heiðdís Lilja Magnúsdóttir
www.rex.no • www.markisur.is
Veðrið verður ekkert vandamál
Starmýri 2a 108 Rvk
Nánari upplýsingar í síma 567 7773 og 893 6337 um kvöld og helgar
Ísfjárfesting ehf.
Viktor Bjarki Arnarsson hefur verið að vinna með forláta
stráhatt með borða í fánalitunum. Upphaflega var
hann þó keyptur til annarra nota og fer mjög í taug-
arnar á kærustunni.
Þetta fólk
tryggir okkur sigurinn
gegn Frökkum
Það eru sumir sem geta ekki horft á leiki
landsliðsins á EM án ákveðinna hefða á með-
an leikurinn er í gangi. Það er augljóslega
þetta fólk sem vinnur leikina fyrir okkur.
Kaupir alltaf sama snakkið
Hefur ekki rakað sig frá fyrsta leik
Kolbrún L. Arnarsdóttir skrifaði
lokaritgerð sína í þjóðfræði um
hjátrú í íþróttum. „Þeir sem ég
tók viðtal við voru allir à því að
leikurinn gengi betur ef þeir gerðu
ákveðna hluti fyrir og í leik,“ segir
Kolbrún og undirstrikar þar með
hve hjátrú getur spilað stóra rullu
í leikjum, hvort sem er meðal
þeirra sem raunverulega taka þátt
í leiknum eða þeirra sem verma
sófana á meðan.
Brot úr ritgerð Kolbrúnar:
Hjátrú má skipta í þrjá flokka. Í
fyrsta lagi er það klæðaburður í leik,
í öðru lagi er það sem gert er fyrir
leik og í þriðja lagi eru það lukku-
gripir (Símon Jón Jóhannsson,
1993: 122-123). Íþróttafólk telur
oft að um vana sé að ræða þegar
það gerir ýmsa hluti nákvæmlega
eins fyrir hvern einasta leik, til
dæmis að klæða sig alltaf í hægri
sokkinn á undan þeim vinstri. Slíkar
aðgerðir flokkast undir hjátrú (KLA
1, 2015).
Hjátrúin
rannsökuð
Kristjana Arnarsdóttir er búin
að horfa á alla leiki Íslands á EM
í sömu fötunum. Hún klæðist
íslensku landsliðstreyjunni, leður-
buxum og hvítum Nike-skóm.
Kristjana er óhrædd við að þvo
fötin á milli leikja en hún sagði að
það hafi verið nauðsynlegt eftir
seinasta leik. „Ég þurfti að þvo
treyjuna enda fór maskari í hana
eftir leikinn á móti Englandi, ég
grét svo mikið. En treyjan er til-
búin fyrir sunnudaginn. Ég verð
að vísu í vinnunni en það er bara
allt í lagi.“
Spurð út í hvað mundi gerast
ef hún yrði ekki í fötunum þegar
hún horfir á leikinn sparaði
Kristjana ekki stóru orðin. „Það
yrði katastrófía. Þetta er það sem
greinir liðin í sundur. Það skiptir
mig ótrúlega miklu að vera í
nákvæmlega þessum fötum yfir
leiknum.“
Þetta er það sem greinir liðin í sundur
Það hafa allir sína hjátrú tengda
kappleikjum – sumir fara kannski
á klósettið og á meðan gerist annað
hvort eitthvað jákvætt eða neikvætt
og þá dregur sá hinn sami þá lexíu að
það sé bara best að vera alltaf á kló-
settinu eða þá að það sé alveg strang-
lega bannað að skella sér á klósettið
á meðan á leik stendur. Aðrir klæðast
ákveðinni flík á meðan vel gengur og
þá þarf að sjálfsögðu að vera í þeirri
flík í hverjum leik til að tryggja
áframhaldandi velgengni. Það má því
segja að það sé manneskjunni í sokk-
unum að þakka hversu vel gengur hjá
íslenska landsliðinu.
Ég fór á fyrsta
leikinn í Frakk-
landi, á móti Portúgal. Þá
keypti ég mér treyju en ég
tók ekki með mér nein hlý föt
þegar ég fór út. Leikurinn var
seint um kvöldið og ég ætlaði
bara að vera í stuttbuxum en
ég skipti á seinustu stundu.
Einu síðbuxurnar sem ég var
með mér voru þessar leður-
buxur þannig að ég átti ekki
annarra kosta völ. Svo þegar
leikurinn fór 1-1 þá fékk ég
taugaáfall og það kom ekkert
annað til greina þegar ég
græjaði mig fyrir næsta leik
en að fara í sömu fötin.
Kristjana Arnarsdóttir
Lukkustráhattur
Það er ekkert búið að þvo búninginn á
milli leikja. Ég er búinn að vera í sömu
buxunum, peysunni, treyjunni og auðvitað ekkert
búinn að raka mig frá fyrsta leik. Það er allt klárt
fyrir sunnudaginn en ef eins og treyjan færi óvart í
vélina þá getum við kennt því um ef við töpum. Ég
yrði ekki sáttur.
Jóhann Pétur Jensson
Það hefur alltaf loðað við
okkur knattspyrnumenn að
vera hjátrúarfullir þegar kemur að
leikjum og er ég engin undantekning
þar á. Fæ mér yfirleitt alltaf það sama
að borða á leikdag og passa að vera í
sömu rútínunni. Ég keypti mér
svo forláta hatt fyrir sumar-
hátíð í vinnunni í herrafata-
verslun Kormáks og Skjaldar
sem er stráhattur með borða í fánalitunum á. Í gríni. Fyrir
fyrsta leik Íslands á EM mætti ég með hattinn og Íslandstrefil í
matarboð þar sem allir voru að horfa saman á leikinn – meira í
gríni en alvöru, og sá leikur fór vel, sællar minningar. Ég er því
dæmdur til að vera með hattinn og trefilinn þegar ég horfi á
leiki Íslands í þessu móti. Það hefur reynst vel hingað til, og
ekki ætla ég að taka sénsinn á öðru með því að skilja hattinn
eftir heima á næsta leik. Hatturinn er reyndar ekki að fara neitt
sérstaklega vel í kærustuna mína … en hún verður að lúffa fyrir
fótboltanum enn einu sinni.
2 . j ú l í 2 0 1 6 l A U G A R D A G U R48 l í f i ð ∙ f R É T T A B l A ð i ð
Lífið
0
2
-0
7
-2
0
1
6
0
4
:1
5
F
B
0
8
8
s
_
P
0
8
4
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
8
8
s
_
P
0
7
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
8
8
s
_
P
0
0
5
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
8
8
s
_
P
0
1
2
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 1
9
E
4
-C
0
B
C
1
9
E
4
-B
F
8
0
1
9
E
4
-B
E
4
4
1
9
E
4
-B
D
0
8
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
5
A

F
B
0
8
8
s
_
1
_
7
_
2
0
1
6
C
M
Y
K