Svava - 01.07.1898, Blaðsíða 8

KVÆDI.
m sléðii ljósa lands
tk og íögrum dans;
hörpu stæltan streng,
Sa þegar einn ég geng
md er oft svo liér,
■; veit af mér.
Jón KjœrnesteJ.
-------o------
LÖKIsIa VIÐ ÉLDINN.
Sátu broshýr hörn við old
I birkirunni um sumarkvold;
En í dögr.n dauð þau lágu,
Dagsljós framar aldrci sáu.
Eldsiná þektu ekki mátt,
Ærslafengin léku dátt,
Eldi köstuðu úí í runnihn,
Óðar en varði þau sjálf brunnin.
I.eit ég uugan svahna og' svcin,
Sáust þau oft á kveldinein;
Kviknaði ást í ungum barmi;
Ást, er síðar varð að harmi.
Cf._