Svava - 01.07.1898, Blaðsíða 27

ERU t>AD FORLÖO, HENDIÍ.'0,HAMIN'GJA,DDA nVADl 23
hinn æðri hluta manufélagsins.— Og móti fyi-irætlunum
þeirra var þýðingarlaust að berjast. G uðirnir sjálfir gátu
ekki einu sinni verndað frá þeiin. Ef þau höfðu ákveð-
ið, að sonur skyldi drepa föður sinn, þá lilaut hann að
gera það, þótt hann flýði til endimarka heimsins í þeim
tilgangi, að koniast hjá þoim glæp. Euginn gat forlög
fiúio.
Og eitt er undarlegast. Eorlög Grikkja tóku ekkí
híð allra nrinsta tillit tii dygða, laga né afleiðinga nátt-
úru-lögmálsins. Maður sá, erfoiiögin höfðu kjörið sem
foður-morðingja, gat mikið vel verið ágætis-tnaður, og
það var oft hin hreinasta hending, sem öi'sakaði það, að
ákvæðum forlaganna varð fi'amgengt.
Og Grikkir voru menn vítrir.
Rómverjar trúðu á hepni og haminyju, og gerðu
þær að gyðjum. Þeir álitu, að alt mannlegt hugrekki
og dugnaður hefði enga þýðing, ef liamingjan væri ekki
með. Hvað gagnaði það, þótt hugrakkir, hraustir og víg-
kænir menn væru innan-borðs á flota þeirra, ef vindur-
inn var á mótií Og hvað þýddi hin hraustasta framganga
í orustu, ef veður og vindur snetist fjundmönnunum í hag
meðan á orustunni stóði Þeir voru mestu kapps-menu,
Eómverjar. Þeir stungu ekki höndum í vasa og biðu