Svava - 01.07.1898, Blaðsíða 47

COLBE fell’s leyndarmalid.
43
Hún sat undir apelsínutrjánum og- var að Iiugsa uni
þetta. Claire og frú St. Luce voru ekki heima—þær
liöfðu ekið út sdr til skemtunar. Aliee hélt á hók og
var að reyna að lesa sér til afþreyingar, þegar henni
verður litið upp og sér Arden lávarð standa gagnvart
sér‘.
’Það gleður mig að hafa loksins fundið yður jómfrú
Kont1, mælti hann. Eg hefði átt að muua eftir því, að
þetta er afhalds staður yðar'.
’Yður hefir vantað að sjá mig V spurði hún, eins og
utan við sig.
’Já, vissulega. Ég þarf að tala mikið og langt
mál við yður.—Leyfið mér að setjast við hlið yðar‘.
Þeyjandi hliðraði hún sér svo til, að nóg pláss var
fyrir lávarðinn að setjast við hlið hennar.
Lávarðurinn var venjufremur fölur, áhyggjufullur,
og alvörugefinn en þó þægilegur í viðmóti.
’Jómfrú Ivent', mælti hann, ‘mér þætti gaman að vita,
hvort þér vilduð leyfa mér, undir þessu samtali, að kalia
yður AlieeÞ
Hún leit á hann hálf-efahlandin, hálf-feimin, og undr-
andi hvers vegna hann slcyldi óska þessa nú.
’Ég vona, að þér séuð mér ekki reiðark sagði liin
sama alvönifulla en þó þýða rödd við hlið hennar. ’Þog-