Svava - 01.07.1898, Blaðsíða 44

COLDE fell's leynðarmálib.
fö
’Ef ])ér liefðuð spui't mig jpessarar spumingar uur
sinhverja aðra persónu en Aliee, liefði ég ekki hikað
við að segja ‘já’, svaraði frúiu, ‘en.hvað snertir jómfrú
Kent, get ég ekki gefið yður neiít svar‘.
Lávarðurinn. varð hugsi.
’Hvers vegna, frú mín?‘ sjiurði hann.
’Yegna þess, að ég heyrði hana einu sinni sogja, að
hún skyldi aldrei giftast, og það sem hún segir, er henn-
ar ófrávíkjanleg meining'.
’Það gæti breyzt, ef hún lærði að elska mig‘, mælti.
lávarðurinn, en frúin brosti.
’Fyrirgefið mér‘, mælti lnin, ‘en ég dlífc það ekki
örðúg't, að læra slíka lexíu‘.
Arden lávarður hélt áfram að tala máli sínu við frú
St. Lii' e, en heuni var alveg ómögulegt að segja með
vissu, h ernig Alice mundi taka bónorði lians eða hvaða
svar hún mandi veita honum.
XXIX. KAPITULI..
’ÉG HEF LÆRT LEXÍU MÍNa‘.
TjAP
A m-'
lávarðu
1- mjög óþægilegt að verða að hryggja þann
a, som elskar—moð óljósum vonum. Arden
var hálf-undrandi yíir að fiú 'St. Luce skyldi