Svava - 01.07.1898, Blaðsíða 19

aiS RÉTTA OG HIN RANGA MISS DALTON. Ío
skóginum í veg fyrir hana, hrdöugur á svip og brosandi.
Hún hiökk við eins og hún hefði verið stungin af högg*-
ormi, og œpti svo eftir stundar þögn :
’Guð minn ! Carlos !‘
Hann hneigði sig hátíðlega og hlú ánægjulega þegar
hann sá live hrædd liún var.
’Carlos, segðu mér um fram alt hvers vegna þú hefir
elt'mig hingað 1 Ætlar þú að drepa mig ?‘ spurði hún,
um leið og hún hörfaði nokkur skref frá honum.
’Það er undir ástæðum komið', sagði hann, með þeirn-
einkennilega róm er liún þekti svo vel.
’Undii' livaða ástæðum1, spurði húo.
’Við skulurn tala um það seinna. Þú hefir þá ver*
ið meðal þeirra sem náðu landi. Þegar ég heyrði að
‘Sea roam‘ hefði farist, sagði ég við sjálfan mig að þú
mundir hafa komisc af. Hvar er Miss Daltoni því er
iiún ekki með þér V
’Hún dukknaði. En—hafðu nú ekki hátt; Ég er
Miss Dalton.‘
’Þú? Já-já! Þetta hefir þú fyrir stafni núna, eða
hvað? Jú, þú ert djörf, á því er enginn efi. Hvað hefir
þú gert yið Miss Dalton? Drukkuaði hún, oða losnaðirþú
við hana á annan hátt‘.
’Eg sagði þér að hún hefði drukknaðC