Ljósmæðrablaðið - 01.07.2010, Blaðsíða 27

27Ljósmæðrablaðið - júlí 2010
Þessi fjöldi manns virtist ekki trufla konuna
að neinu leyti heldur virtist vera sjálfsagður
og eðlilegur hlutur. Að okkar mati var ekki
gerð eins mikil krafa að við værum að „gera
eitthvað” fyrir konuna, þær virtust hafa meiri
trú á sér og náttúrunni en margar íslenskar
konur. Við heyrðum aldrei svona neikvæða
frasa eins og “„það er ekkert að gerast” ,
„á ekki að gera eitthvað fyrir hana”, „þetta
gengur ekkert” , „rosalega tekur þetta langan
tíma” o.frv. Við sáum fljótt að það sem skildi
fæðandi grænlenskar konur og íslenskar að
var „þolinmæði”, sennilega er það nú líka
almennt samfélagslegt vandamál hér heima
fyrir, þ.e. óþolinmæði.
Í fyrsta lagi voru konur ekki gangsettar
fyrr en eftir fullar 42 vikur jafnvel í 43. viku
og þær vissu að það ferli gæti tekið nokkra
daga. Þær þurftu ekki að vera búnar að fæða
fyrir kl. 16:00. Grænlenskum konum gekk
almennt mjög vel að fæða og þurftu litla
verkjastillingu. Mænurótardeyfing var ekki
í boði en allt annað stóð þeim til boða, eins
og bað, hláturgas, nálastungur o.frv. Konur
voru almennt komnar langt í fæðingu þegar
þær mættu á deildina enda voru þær hvattar
til að vera eins lengi heima og mögulegt var.
Oft voru þær komnar með 7-8 sm í útvíkkun
við komu. Grænlensk börn eru frekar nett
þegar þau fæðast er það meðal annars vegna
mikilla reykinga kvenna á meðgöngu og svo
eru grænlenskar konur frekar smávaxnar
enda er þetta sennilega í eina skiptið sem við
tvær höfum upplifað okkur hávaxnar (erum
báðar 1,60 m).
Almennt er lítið um inngrip í fæðingar,
t.d. er það talið inngrip að rjúfa belg áður en
konan er komin með 6 eða meira í útvíkkun.
Syntocinondreypi er lítið notað og þarf
sérstakt leyfi fæðingalæknis áður en það er
sett upp. Fyrir vikið var það lítið notað.
Eingöngu er notast við kíwi klukkur, sem
virtist duga þeim vel.
Keisaratíðnin er 18-20% og skýrist það
m.a. af því að allar áhættukonur eru fluttar til
Nuuk. Það sem okkur furðaði mest á var að
ekkert er gert fyrir barn sem fætt er fyrir 28.
viku meðgöngu nema það sýni mikinn lífs-
vilja. Ekkert Tractocyldreypi er notað enda
talið of dýrt, Bricanyldreypi er notað og sterar
eru gefnir. Við fréttum af barni sem hafði
fæðst eftir 27+3 v meðgöngu í nóvember og
vóg aðeins 700 gr. við fæðingu. Beðið var í
2 daga eftir því að barnið gæfi upp öndina
en þá loksins var því veitt meðferð og barnið
útskrifaðist heim 2500 gr. stuttu áður en við
fórum heim í febrúar.
Aðstæðurnar á Grænlandi eru ekki alls
staðar eins góðar og í Nuuk. Á mörgum
smærri stöðum eru ljósmæður einar að
störfum eða jafnvel engin ljósmóðir heldur
sinnir svokallaður „födeassistent,, fæðingum.
Samgöngur eru mjög erfiðar - engir vegir
eru á Grænlandi og þess vegna koma konur
með flugvélum eða þyrlum. Stundum er ekki
hægt að fljúga og þá verður konan bara að
bíða og vona það besta.
Við vorum mikið á sólahringsbakvöktum
og vorum mikið til skiptis á þeim. Oft var
rólegt framan af degi og sátum við þá við
hannyrðir, lestur, sjónvarpsgláp, púsluðum
eða skoðuðum nánasta umhverfi. Oft var
mjög rólegt hjá okkur þó fæddist eitt barn
að jafnaði á dag. Þannig má segja að um
hálfgert húsmæðraorlof hafi verið að ræða.
Börnin vildu mikið fæðast á næturnar og þá
þurftum við ekki að mæta næsta dag á morg-
unvakt vegna hvíldarákvæðis.
Aðstæðurnar voru hinar bestu hjá okkur
og öðru starfsfólki sem við heimsóttum og
það er gaman að segja frá því að Íslend-
ingar á Grænlandi eru í miklum samskiptum.
Mikill fjöldi Íslendinga er á Grænlandi við
ýmis störf og láta þeir flestir vel af dvöl-
inni þar. Í Nuuk eru aðstæður hinar bestu,
fínar verslanir, ný sundlaug, líkamsrækt-
arstöðvar, bíó, gott bókasafn, skíðasvæði og
gönguskíðabraut er inni í bænum. Þannig
að engum á að þurfa að leiðast. Veðrið kom
einnig á óvart en snjólaust var í bænum og
hiti á bilinu 0-7° C, samt sem áður gengu
allir um í skíðagöllum, sem okkur fannst
frekar fyndið.
Við eru mjög ánægðar með litla ævintýrið
okkar og erum sannfærðar um að allar svona
ferðir efla og styrkja mann í starfi. Maður
öðlast reynslu og víðsýni. Auðvitað fylgir
því alltaf álag að fara á nýjan stað og þurfa að
pína sig til að setja sig inn í nýjar aðstæður en
um leið er það mjög þroskandi og teljum við
að öll tilbreyting af hvaða tagi sem er komi
í veg fyrir stöðnun og kulnun í starfi. Það er
okkar mat að þær ljósmæður sem hafa áhuga
og fá tækifæri til að starfa erlendis ættu ekki
að láta það fram hjá sér fara.
Fæðingarstofan í Nuuk.
María og Bolette, sem er grænlensk
ljósmóðir, á vaktini.
Fiskikar = fæðingarlaug.