Fréttablaðið - 17.12.2016, Side 50

Tískutímaritið BLÆTI kom út í vikunni, viða­mikið, ljóðrænt tímarit stofnað af Sögu Sig­urðar dóttur ljósmynd­ara og Ernu Bergmann,
hönnuði og stílista.
Tímaritið er öllu heldur bókverk,
það er fjögur hundruð blaðsíður og
inniheldur fjölbreytta efnisþætti,
þar sem teflt er saman texta og ljós­
myndum.
Þær Saga og Erna hafa unnið
sleitulaust og reyndar launalaust
að útgáfunni undanfarna þrjá mán­
uði. Að baki útgáfunni er ástríða og
ákveðin ósk. „Okkur fannst vanta
vettvang þar sem við gátum unnið
óhindrað að sköpun okkar,“ segir
Erna.
„Í tímaritinu reynum við að endur­
spegla það að okkar kynslóð fagnar
fjölbreytileikanum á allan hátt. Bæði
í efni að því leyti að við skoðum feg­
urðina frá alls konar sjónarhornum
og brjótum staðalmyndir. En líka í
vinnu okkar og annarra sem koma
að blaðinu,“ segir Saga.
„Okkar kynslóð er breytingaafl.
Því við viljum fagna því sem við
getum gert og draumum okkar. Það
er ekki lengur þannig að lífið snúist
um eitthvað eitt. Þú þarft ekki að
velja eitt fag í lífinu. Ég er til dæmis
ljósmyndari, leikstjóri, kennari, tek
myndir og mála. Og Erna er líka að
gera svo margt, hún er hönnuður,
stílisti og listrænn stjórnandi og
fleira,“ segir Saga og Erna tekur undir.
„Ég held að það sé margt að breyt­
ast í samfélaginu með okkar kynslóð,
hún færir mjúka kvenlæga orku.
Það er mikilvægt að uppfylla þarfir
sínar og hlúa að því sem í okkur býr.
Kannski fannst okkur að í þessum
iðnaði væri ekki rými fyrir það og við
ákváðum að búa til þetta rými fyrir
okkur,“ segir Erna.
Kulnun í einsleitum bransa
Þær segjast báðar hafa verið orðnar
þreyttar á iðnaðinum, endurtekn­
ingum, skorti á virðingu fyrir vinnu­
framlagi, skorti á virðingu fyrir hug­
myndum. „Ég var úti í London í nærri
átta ár. Ég var að deyja inni í mér. Það
er svo mikið af reglum og svo mikil
yfirbygging. Skilaboðin koma langt
að ofan. Ég óskaði þess oft að fá að
leika mér meira, vera með meiri fjöl­
breytni í módelvali. Hreint út sagt
varð ég stundum leið á því sem ég var
að gera. Ég hef síðan stöðugt verið að
brjóta mig út úr rammanum,“ segir
Saga.
„Ég fann líka fyrir kulnun í starfi.
Þessari hörku og skorti á virðingu. Ég
ákvað að taka ábyrgð á því. Með því
að gera hlutina sjálfar getum við bæði
gert það sem við elskum á okkar hátt
og fengið greitt. Við vöknuðum eld­
snemma á morgnana í öllu vinnuferl­
inu. Og vorum alltaf ánægðar þó að
við værum stundum þreyttar,“ segir
Erna og segir það að vinna með rétta
fólkinu skipti miklu máli. „Samstarfið
er okkur allt,“ bætir Erna við og Saga
tekur undir.
Samstarf og samtal
„Það er svolítið skrítið að fólk sem er
sérfræðingar í förðun, búningagerð
og slíku fær ekki næga virðingu hér
á landi. Erlendis er þetta fólk stór­
stjörnur. Þessu þarf að breyta,“ segir
Saga ákveðin.
Erna minnist atviks úr eigin lífi.
„Ég vann einu sinni að kvikmynd og
lækkaði mig mikið í launum. Svo fer
ég á frumsýningu. Nafnið mitt kom
ekki einu sinni upp. Þetta var sárt.
Auðvitað geta orðið svona mistök,
ég hef gert slík mistök sjálf. Meira að
segja í þessari bók. En þetta atvik er
samt lýsandi,“ segir hún.
Táknrænt nafn
En hvað skyldi hafa sameinað þær?
„Já, við elskum báðar bækur. Erum
eiginlega bókapervertar,“ segir Saga
og hlær. „Ég kom oft í heimsókn til
Ernu og fór beint í bókahillurnar
hennar til að strjúka fallegu bókunum
hennar sem hún safnar.“
„Ég elska lyktina af pappír og
að koma við hann. Það er kannski
þarna sem hugmyndin kemur að
nafninu, Blæti,“ segir Erna og tekur
undir með Sögu. „Þetta nafn kom upp
snemma í undirbúningsferlinu. Það
er táknrænt. Blæti finnst mér byggja á
ástríðu, það er eitthvað alveg sérstakt
sem þú verður hugfanginn af, vilt eiga
hlut í. Hvað sem það er, hlutur, texti,
hugmynd, mynd,“ segir Erna.
Fjórar á við tuttugu
Auk Ernu og Sögu standa Helga Dögg
Ólafsdóttir, grafískur hönnuður, og
Sigrún Edda Eðvarðsdóttir að BLÆTI.
„Sigrún hefur sterka sýn og gott auga
fyrir fegurð og er vinkona okkar. Við
Helga unnum saman í útskriftarverk­
efni Helgu úr Listaháskólanum. Verk­
efnið fjallaði um staðalmyndir fatlaðra
í auglýsingum. Það er einmitt ein aug­
lýsing í blaðinu fyrir Húrra þar sem við
byggjum á vinnu Helgu,“ segir Saga frá.
„Sambærileg blöð erlendis hafa
kannski tuttugu starfsmenn en við
erum fjórar,“ segir Erna.
Saga Sigurðardóttir og Erna
Bergmann gáfu út óhefðbundið
ljóðrænt tímarit á dögunum. Í
því er sterkur þráður, virðing
fyrir konun og list. Þær ákváðu
sjálfar að ryðja sér til rúms,
brjóta staðalmyndir og vinna á
móti einsleitni í tískuiðnaði og
leggja áherslu á fjölbreytileika.
konur
Allar
konur
eru
alvöru
Á meðal listamanna sem leggja
til efni í blaðið eru Auður Ava rithöf­
undur sem skrifar um myndaþátt
Sögu í blaðinu Konur, Gerður Kristný
sem skrifar um systkini, Bergur Ebbi
sem skrifar ljóð. Arnar Freyr Frosta­
son skrifar um kúgun og feðraveldi í
tengslum við myndaþátt sem Ásdís
Rán Gunnarsdóttir situr fyrir í.
Forsíðuefnið er samtal tveggja
listamanna, Margrétar Bjarnadóttur
og Haralds Jónssonar. „Við erum ekki
með neitt viðtal heldur erum við með
samtal þessara tveggja listamanna.
Þetta samtal situr enn í mér. Þau ræða
um það að vaxa úr grasi, hvernig til­
finningalífið glæðir sköpunarþörfina
og öfugt. Þau segja opinskátt frá hugs­
unum sínum og snerta á hlutum sem
ég hélt til dæmis að ég ein hefði upp­
lifað,“ segir Erna frá.
Allar konur eru alvöru konur
Meginþráður í bókinni er virðing
fyrir konum. Bæði nota þær óhefð­
bundin módel í myndatökur og
beina athyglinni oft inn á við. „Auður
Ava skrifaði textann við myndaþátt
minn um konur. Vinnan við þann
myndaþátt er eftirminnilegastur í
þessu ferli öllu saman. Og í raun það
sem ég vil standa fyrir,“ segir Saga.
Myndaþátturinn sem hún vísar
til hefur líkama kvenna og landslag
til umfjöllunar. „Ég sé mikla fegurð
í að við erum misjöfn. Mér finnst
líkaminn vera landslag. Ég er á móti
auglýsingum eins frá Dove, „Hér eru
alvöru konur!“ segir í auglýsingunni.
Það finnst mér vond skilaboð. Við
erum allar alvöru konur,“ segir Saga.
Ég auglýsti eftir konum í þennan
myndaþátt og fékk fjölmörg bréf þar
sem konur lýstu því af hverju þær
vildu koma í myndatöku. Margar
vildu komast yfir hatur á eigin lík­
ama eða skömm. Ég sat og hágrét
yfir þessum bréfum. Í London vann
ég fyrir mörg undirfatafyrirtæki
og það sem ég komst að er að það
er sjálfsástin sem gerir fólk fallegt.
Það skiptir engu máli hversu marga
pilates­tíma fólk fer í eða hvað það
gerir. Fegurðin kemur alltaf að innan
og stafar af virðingu og ást. Ég þoli
ekki að þessi sjálfsást geti minnkað
og jafnvel horfið. Við sjáum of mikið
af því sem er ekki satt, fegrað og oft
það sama aftur og aftur. Þess vegna
er fjölbreytnin svo mikilvæg,“ segir
Saga.
Tímaritið er til sölu í verslunum
Eymundsson. „Blaðið er kveikja, við
viljum smita fólk af blæti fyrir fjöl­
breytni og fegurð,“ segir Erna.
Kristjana Björg
Guðbrandsdóttir
kristjana@frettabladid.is
Margar vildu koMaSt
yfir hatur á Eigin lík-
aMa Eða SköMM. Ég Sat
og hágrÉt yfir þESSuM
BrÉfuM.
Hér geFur Að líTA opnu úr TímAriTinu, blæTi.
mynd SAgA Sig – Húð FríðA mAríA HArðArdóTTir
1 7 . d e s e m b e r 2 0 1 6 L A U G A r d A G U r50 h e L G i n ∙ F r É T T A b L A ð i ð