Vinnan - 01.04.1994, Blaðsíða 33

--- 33
Unga fólkid um
verkalýóshreyfinguna
Hvað finnst unga fólkinu í
verkalýðshreyfingunni um
kjarabaráttuna og hreyfinguna?
Stundum finnst mönnum sem
helst til langt sé á milli forystu-
mannanna og hinna óbreyttu
félaga og þeir síðarnefndu viti
lítið hvað hinir fyrrnefndu segja
og aðhafast. Sjálfsagt bera
báðir aðilar nokkra sök; fólkið
er óduglegt við að sækja fundi í
verkalýðsfélögunum og ef til vill
mættu sumir forystumannanna
vera duglegri við að “heim-
sækja fólkið en þeir eru.
Vinnan ákvað að heyra ofan í
nokkrar ungar manneskjur í
verkamannastörfum, félaga í
Verkamannasambandinu,
heyra hljóðið í þeim, hvað þær
segja um verkalýðshreyfing-
una, lífið og tilveruna.
Okkar menn á Höfn í Horna-
firði og Akureyri fóru á stúfana
og hér er afraksturinn.
Margrét Jóhannesdóttir vinnur á skrifstofu útgerðarfélagsins Borgeyjar á Höfn.
"Verkalýóshreyfingin er slöpp"
,,Mér finnst verkalýðs-
hreyfingin óheyrilega slöpp.
Forystumenn korna fram og
tala digurbarkalega, hóta að-
gerðum: „Við ætlum að berj-
ast! Síðan gerist ekki neitt.
Forystumenn hafa það sér hins
vegar til málsbóta að félags-
menn eru áhugalausir. Það
sem háir starfi verkalýðsfé-
lagsins Jökuls er fyrst og
fremst áhugaleysi félagsmann-
anna. A fundi þar sem afdrifa-
ríkar ákvarðanir eru teknar, á-
kvarðanir sem snerta beint
hvern mann, t.d. um verkfalls-
boðun, mæta örfáar hræður.
Það er eins og fólki sé alveg
sama um rétt sinn.
Þetta er vont á tímum þegar
bilið er alltaf að breikka milli
þeirra sem hafa það slæmt og
þeirra sem hafa það gott. Og
ástandið versnar. Fólk er hrætt
um atvinnu sína. Tekur þakk-
samlega því sem að því er rétt.
Fegið að halda vinnunni.
Verkalýðsfélög eru þrátt
fyrir allt ómissandi. Þau virð-
ast vera að breytast í félög
sem fólk leitar til þegar það er
komið í vandræði. Sem slík
eru þau þýðingarmikil, þótt
ekki væri annað.“
Sendum
vinnandi fólki
kveöjur á 1. maí
ora
(Fh ÍÐNLÁNASJÓÐUR
fyrir íslenskt atvinnulíf
ÁRMÚLA 1 3 A 155 REYKJAVÍK SÍMI 680400 TELEX 3084 ILFUND TELEFAX 680 9 50
VINNAN