Morgunblaðið - 24.02.2022, Side 42

42 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 24. FEBRÚAR 2022
✝
Jón Valgeir
Stefánsson
fæddist í Hafnarfirði
24. júní 1934. Hann
lést á heimili sínu í
Kaupmannahöfn 21.
október 2021.
Foreldrar hans
voru Stefán Stef-
ánsson trésmiður
frá Fossi í Gríms-
nesi, f. 24. janúar
1902, d. 1. desember
1999, og Þórunn Ívarsdóttir hús-
freyja frá Mýrum Álftanesi, Álfta-
neshreppi, f. 31. maí 1904, d. 19.
apríl 1967.
Systkini Jóns Valgeirs eru:
Bryndís, f. 9. maí 1930, d. 15. maí
2008, Stefán, f. 26. september
1931, d. 21. september 2006, Karl,
f. 27. nóvember 1932, Ágúst, f. 22.
2001, og Darra Dór, f. 2004.
Jón Valgeir ólst upp í Hafn-
arfirði og lauk þar skólagöngu frá
Flensborgarskóla. Hann útskrif-
aðist frá Íþróttakennaraskólanum
að Laugarvatni og fór síðan í ball-
ettnám til Kaupmannahafnar.
Hann bætti við sig danskenn-
aranámi, námi í samkvæm-
isdönsum og námi í spænskum
dönsum í Barselóna. Dansskóla
rak hann um skeið í Reykjavík,
bæði með Hermanni Ragnari Stef-
ánssyni og síðar Eddu Scheving.
Jón Valgeir flutti til
Kaupmannahafnar og starfaði þar
og víðar við ballett, m.a. um tíu
ára skeið sem fyrsti sólódansari
hjá Tívolíballettinum. Dansinn og
hreyfing áttu hug hans allan og
hann fékkst við danskennslu eins
lengi og hann gat. Síðari hluta ævi
sinnar vann hann lengi við
umönnun og á meðferðarstöðvum
bæði í Svíþjóð og Danmörku.
Jón Valgeir verður jarðsunginn
frá Fríkirkjunni í Hafnarfirði í
dag, 24. febrúar 2022, athöfnin
hefst kl. 13.
maí 1937, d. 24. febr-
úar 2020, og Sig-
urður, f. 20. júlí
1939. Einn eldri
bróður áttu þau
systkinin sam-
mæðra, Ágúst Mark-
ússon, en hann lést 9
ára árið 1935.
Jón Valgeir trú-
lofaðist Silju Sjöfn
Eiríksdóttur, f. 23.
mars 1937, og áttu
þau eitt barn, Valborgu Valgeirs-
dóttur, f. 12. maí 1954. Þau slitu
samvistir.
Barn Valborgar er Orri Dór
Guðnason, f. 2. október 1970, hann
er kvæntur Heiði Huld Hreið-
arsdóttur, f. 1976. Þeirra barn er
Eik Embla, f. 2021. Fyrir átti Orri
Dór: Ívar Dór, f. 1997, Silju Sól, f.
Það er erfitt að trúa því að Jón
frændi sé búinn að kveðja þennan
heim. Þrátt fyrir veikindin sín var
hann alltaf svo lífsglaður og hress.
Hann var gangandi kraftaverk og
fylgdist vel með líðandi stund.
Hann var virkur á samfélagsmiðl-
um og alltaf til í að spjalla á netinu
eða líka við fréttir og myndir frá
vinum og ættingjum. Þrátt fyrir að
búa í Kaupmannahöfn var hann
duglegur að halda sambandi við
alla. Það var alltaf gott að koma til
hans í heimsókn og hann var góður
gestgjafi. Hann vildi sýna allt það
helsta sem Kaupmannahöfn hafði
upp á að bjóða og alltaf fór hann
með gesti í Tívolíið þar sem hann
hafði verið dansari á sviði í mörg ár
og svo hafði hann verið lengi dans-
ari við konunglega leikhúsið í
Kaupmannahöfn. Hann var mjög
nútímalegur og fylgdist vel með
öllu helsta og nýjasta í heiminum,
sérstaklega tækninýjungunum.
Hann var fljótur að fá sér tölvu,
þegar þær komu fram, síðar far-
tölvu og svo spjaldtölvu. Hann var
líka með þeim fyrstu til að fá sér
farsíma þegar þeir komu fram.
Hann var alltaf til í að hjálpa öðrum
og veita þeim aðstoð sem þurftu.
Hann var alltaf í góðu formi og var
duglegur að hreyfa sig og stunda
ýmiss konar líkamsrækt. Hann
hafði gaman af því að ferðast bæði
hér á landi og erlendis. Hann ferð-
aðist hringinn um landið og aðrar
styttri ferðir með foreldrum mín-
um í húsbíl þeirra og hann fór líka
með þeim til Spánar. Fyrsta minn-
ingin mín um hann er þegar ég
ferðaðist með foreldrum mínum og
eldri bróður um Norðurlöndin með
hjólhýsi þegar ég var fimm ára. Þá
heimsóttum við Jón Valgeir í
Kaupmannahöfn. Hann fór með
okkur í Tívolí, dýragarðinn og á
fleiri staði. Þetta var eftirminnileg
ferð. Svo kom hann oft í heimsókn
til Íslands og bjó hér um tíma í
kringum 1984 og kenndi steppdans
í Kramhúsinu. Þegar ég komst á
fullorðinsár þá heimsótti ég hann
nokkrum sinnum ásamt eigin-
manni mínum og svo með börnin
okkar. Þau eiga skemmtilegar
minningar um góðan frænda. En
núna er komið að leiðarlokum hjá
elsku frænda mínum sem stefndi á
að verða 100 ára. Hann var með
alls konar framtíðarplön síðast
þegar ég hitti hann í september
þegar ég, mamma og Anna Ágústa
dóttir mín heimsóttum hann og átt-
um við góða daga saman í Kaup-
mannahöfn. Minningin um Jón
Valgeir lifir meðal okkar.
Ég vil senda mínar innilegustu
samúðarkveðjur til Valborgar Val-
geirsdóttur og fjölskyldu hennar.
Helga Ágústsdóttir
og fjölskylda.
Ég kynntist Jóni Valgeiri fyrir
35 árum þegar við fórum að starfa
saman hjá Von Veritas í Dan-
mörku. Ég hef oft hugsað til þess
hversu þessi kynni hafa auðgað líf
mitt og trú á mannkynið. Þegar
Jón kom inn í hóp fólks þá breytt-
ist andrúmsloftið; allir urðu glað-
ari; umræður fóru á hærra plan;
kæti og hlýleiki urðu ríkjandi.
Hann þurfti að fórna miklu fyr-
ir listina. Það var ekki auðvelt á
sínum tíma að fara til náms og
starfa í Danmörku. Tengslin við
fjölskyldu og vini á Íslandi urðu
ekki eins og Jón hefði kosið þar
sem ferðir á þeim tímum voru
bæði fátíðar og kostnaðarsamar.
Hann átti ótalmörg áhugamál
sem hann sinnti fram á síðasta
dag. Hann var ástríðufullur,
fylginn sér og skapmikill. En
kannski er besta lýsingin á hon-
um hversu sannur vinur hann var
vina sinna. Ég veiktist lítillega
fyrir fjórum árum og þurfti að
fara til dvalar á NLFÍ í þrjár vik-
ur. Ég var í vandræðum með
pössun fyrir hundana mína, Jón
frétti af því; hringdi strax og
bauðst til að koma til Íslands til að
passa þá. Tíðarfarið var nú ekki
gott; svipað og við erum að lifa
þessa dagana. Jón sinnti skyldum
sínum og fór með hundana í tvo
langa göngutúra á dag; í jakkaföt-
um og á támjóum skóm. Það er
bara einn Jón Valgeir.
Einhverju sinni var ég hús-
næðislaus og þá bjargaði Jón mál-
unum; fékk fyrir mig íbúð í húsi
föður síns Stefáns sem var því-
líkur öðlingur. Þá skildi ég hvaðan
Jón Valgeir hafði alla sína mann-
kosti.
Jón Valgeir og mamma voru
skyld; reyndar í fjórða ættlið og
hreykti ég mér ætíð af þeirri
miklu frændsemi.
Ég þakka Jóni Valgeiri fyrir
ógleymanleg kynni um leið og ég
votta fjölskyldu hans innilega
samúð.
Anna Ólafsdóttir.
Ég vil kveðja besta vin minn
Jón Valgeir með ljóðinu Minning
eftir Ingibjörgu Haraldsdóttur
Þín augu mild mér brosa
á myrkri stund
og minning þín rís hægt
úr tímans djúpi
sem hönd er strýkur mjúk
um föla kinn
þín minning er björt
Jafnframt sendi ég innilegar
samúðarkveðjur til fjölskyldu hans
Aðalheiður Pálsdóttir.
Góður vinur, Jón Valgeir Stef-
ánsson, hefur kvatt sitt jarðneska
líf. Jóni kynntist ég þegar Anna
systir giftist Ágústi Stefánssyni
bróðir hans en Gústi lést fyrir ekki
svo löngu.
Jón var mikill öðlingsmaður.
Sérstaklega góðlyndur og glaðvær
og vildi öllum gott gera.
Jón Valgeir var listamaður á
mörgum sviðum. Hann var íþrótta-
kennari að mennt og ef ég man rétt
líka sjúkraliði.
Þekktastur var Jón Valgeir þó
fyrir að vera atvinnudansari og
danskennari. Hann flutti ungur til
Danmerkur og starfaði sem list-
dansari í Tívolí þar í landi um ára-
bil. Jón var Hafnfirðingur og sleit
barnsskónum á Holtsgötunni þar í
bæ, en þar bjuggu foreldrar Jóns,
Stefán og Þórunn með börnum sín-
um, fimm sonum og einni dóttur,
Bryndísi, sem er látin ásamt
bræðrum sínum Stefáni, Ágústi og
Jóni Valgeir en Karl og Sigurður
eru á lífi.
Jón bjó lengst af í Danmörk en
kom oft til Íslands á meðan heilsan
leyfði og hélt þá gjarnan til hjá
Önnu systur og Gústa.
Einhverju sinni barst það í tal
að Jóni langaði til að prófa að mála
mynd en við Kalli bróðir hans vor-
um saman í myndlistarklúbbi.
Hjálpaði ég Jóni af stað og málaði
hann fína vatnslitamynd og marg-
ar myndir eftir það. Á efri árum
leitaði hann m.a. afþreyingar í að
skreyta og mála postulín og náði
góðum tökum á þeirri list eins og
öðru sem hann lagði stund á.
Eftir að Jón hætti sem atvinnu-
dansari nýtti hann reynslu sína og
menntun öðrum til hjálpar við
störf á heilsuhælum í Danmörku
og Svíþjóð og fann sig vel í því
starfsumhverfi.
Minnisstæð er mér hringferð
um landið á tveim jeppum með
tjaldvagna í eftirdragi þar sem Jón
var farþegi hjá Önnu og Gústa en
ég hjá Sigga frænda og Messí.
Frábær ferð.
Mörgum árum síðar eftir að
Eygló mín hafði bæst í hópinn var
mestallt Mið-Norðurland lagt að
baki á nokkrum dögum og enn
voru það Anna og Gústi sem voru
gestgjafar og þá í íbúð á Akureyri.
Enn áttum við Eygló eftir að
njóta samveru góðra vina með Jóni
Valgeir.
Þegar Gústi mágur minn hélt
upp á 80 ára afmæli sitt fyrir
nokkrum árum, en hann var aðeins
yngri en Jón, buðu Gústi og Anna
systir okkur Eygló að dvelja hjá
sér í viku í Kaupmannahöfn í íbúð
sem lánuð var af stéttarfélagi.
Jón tók á móti okkur á vespunni
sinni, sem hann ók nánast fram í
andlátið, og var meira og minna
með okkur alla dagana, hélt okkur
veislu á veitingastað og var okkar
leiðsögumaður í borginni. Hann
sýndi okkur gamla vinnustaðinn
sinn í Tívolí og marga fleiri merka
staði.
Einu sinni eftir annasaman dag
í borginni hafði Eygló orð á því að
hún hefði aldrei séð „fríríkið Krist-
janíu“ sem var þarna í nágrenninu.
Jón lét sig þá ekki muna um að
bjóða Eygló í langan göngutúr til
að skoða Kristjaníu. Svona var
hann þá hress á níræðisaldri fyrir
fáum árum og alltaf tilbúinn til að
aðstoða og gleðja vini sína.
Guð blessi minningu Jóns Val-
geirs. Valborgu dóttur hans og
öðrum aðstandendum er vottuð
innileg samúð.
Við Eygló minnumst góðs vin-
ar með þökk og virðingu.
Ársæll Þórðarson
Eygló Karlsdóttir.
Jón Valgeir
Stefánsson
Okkar bestu þakkir fyrir auðsýnda samúð
og vinarhug við andlát og útför mannsins
míns, föður okkar, tengdaföður og afa,
ARA ARTHURSSONAR
tæknifræðings
Guðrún Birna Guðmundsdóttir
Vigdís Klara Aradóttir Guido Bäumer
Halldóra Æsa Aradóttir Geir Thorsteinsson
og barnabörn
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð
og vinarhug við andlát og útför elskulegs
eiginmanns míns, föður okkar, afa og
langafa,
ÓSKARS HENNING VALGARÐSSONAR
ÁLDAL.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Heranna og líknardeildar
Landspítalans fyrir einstaka umönnun og hlýtt viðmót.
Kolbrún Karlsdóttir
Karl Óskarsson
Björk Óskarsdóttir Áldal
Hlynur Óskarsson
afabörn og langafabörn
Ástkær móðir mín, tengdamóðir, amma
og langamma,
JÓHANNA ANDRÉSDÓTTIR,
Hæðargarði 33, Reykjavík,
sem lést laugardaginn 5. febrúar, verður
jarðsungin frá Fríkirkjunni í Reykjavík
föstudaginn 4. mars klukkan 11 (ath. breytta dagsetningu).
Einar Snorri Sigurjónsson Edda Hannesdóttir
Guðrún Birna Einarsdóttir Einar Garðarsson
Ragnar Einarsson Linda Benediktsdóttir
og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ESTHER SIGURJÓNSDÓTTIR,
Álftahólum 6, Reykjavík,
lést miðvikudaginn 16. febrúar.
Útförin fer fram frá Fella- og Hólakirkju
mánudaginn 28. febrúar klukkan 13.
Gunnhildur Hauksdóttir Helgi Friðjón Arnarson
Herdís Hauksdóttir Garðar Runólfsson
Kristjana Ósk Hauksdóttir Arnór Jónatansson
Haukur Hauksson Helga Ægisdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Útför ástkærs föður okkar, tengdaföður
og afa,
GUNNARS KONRÁÐSSONAR
bónda frá Efri-Grímslæk,
Ölfusi,
frá Þorlákskirkju verður frestað
til mánudagsins 28. febrúar klukkan 13 vegna veðurs.
Konráð Gunnarsson Elenita Gonzales Aradillos
Jón Gunnarsson Kristjana Ösp Birgisdóttir
Gunnar Gunnarsson Matthea Sigurðardóttir
Viktor Jónsson
Sigurður Grétar Gunnarsson
Sálm. 86.11
biblian.is
Vísa mér veg þinn,
Drottinn, að ég
gangi í sannleika
þínum, gef mér
heilt hjarta, að ég
tigni nafn þitt.
Ástkær faðir okkar, afi og verðandi langafi,
JAKOB DANÍELSSON,
fyrrv. skipstjóri,
lést á Hjúkrunarheimilinu Skjóli
sunnudaginn 6. febrúar.
Útförin hefur farið fram.
Emilía Katrín Leifsdóttir
Harpa R. Jakobsdóttir
Dagný Lind Jakobsdóttir
Benóný Orri, Daníel Jakob
Mirjam Sif og Halldór Adam
Ástkær móðir okkar, unnusta, dóttir, systir
og vinkona,
DÝRFINNA VÍDALÍN
KRISTJÁNSDÓTTIR,
Meðalheimi, Blönduósi,
lést á HSN á Blönduósi fimmtudaginn
17. febrúar. Útför fer fram frá Blönduóskirkju laugardaginn
26. febrúar klukkan 14. Streymi frá útförinni má nálgast á
Facebook-síðu Blönduóskirkju. Allir velkomnir.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk á HSN, Blönduósi og
Sjúkrahúsinu á Akureyri fyrir einstaka umönnun.
Tinna Rut Vídalín Egilsdóttir
Jón Egill Egilsson
Júlíus Óskarsson
Kristján Vídalín Óskarsson
Sólveig Vídalín Kristjánsdóttir
Óskar Vídalín Kristjánsson
Sandra Vídalín Kristjánsdóttir
Kristján Vídalín Kristjánsson