Morgunblaðið - 21.07.2022, Blaðsíða 42

42 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 21. JÚLÍ 2022
Mín fyrstu kynni
af Guðmundi Magn-
ússyni voru þegar
hann hóf með sínum
léttleik og gamansemi að sækja
skákæfingar sem við nokkrir
kennarar við Miðbæjarskólann
og öðrum skólum stóðum að. Það
lifnaði yfir þessum æfingum þeg-
ar Guðmundur kom í þennan hóp.
Um vorið 1969 verða þær
breytingar að grunnskólakennsla
er lögð niður við Miðbæjarskól-
ann. Kennarar skólans fóru þá
margir til starfa við Austurbæj-
arskólann en ég og kona mín fór-
um í Breiðholtsskóla sem þá var
verið að byggja. Þangað kom
Guðmundur Magnússon sem
skólastjóri, en hann hafði áður
verið skólastjóri við Laugalækj-
arskóla. Á öðru ári skólans hvatti
Guðmundur mig að sækja um
stöðu yfirkennara við skólann,
sem ég og gerði og var ráðinn.
Nemendum fjölgaði ört og á
næstu árum fóru þeir vel yfir þús-
und og þrengsli voru mikil. Guð-
mundur var góður og farsæll
stjórnandi og var vel liðinn bæði
af starfsfólki og nemendum skól-
ans. Hann var hugmyndaríkur í
starfi og kom meðal annars á
miklu átaki gegn reykingum
nemenda. Naut hann við það
góðrar aðstoðar Þorvarðar Örn-
ólfssonar hjá Krabbameinsfélagi
Reykjavíkur. Í kjölfarið tóku
margir skólar í Reykjavík og á
landsbyggðinni upp samskonar
átak.
Um vorið 1977 var staða
Guðmundur
Magnússon
✝
Guðmundur
Magnússon
fæddist 9. janúar
1926. Hann lést 8.
júlí 2022. Guð-
mundur var jarð-
sunginn 20. júlí
2022.
fræðslustjóra Aust-
urlands auglýst til
umsóknar. Guð-
mundur sótti um
stöðuna, sem hann
og fékk. Langaði
hann að vinna á
heimaslóðum, en
hann og kona hans,
Anna Frímanns-
dóttir, voru bæði frá
Reyðarfirði.
Margt lætur Guð-
mundur eftir sig í rituðu máli og
veit ég að aðrir munu gera því
skil.
Ég sendi Önnu og börnum
þeirra hjóna innilegar samúðar-
kveðjur og þakka Guðmundi fyrir
góða samvinnu og vinskap, en við
héldum reglulegu sambandi alla
tíð.
Blessuð sé minning hans.
Þorvaldur Óskarsson.
Nú þegar Gummi frændi er
fallinn frá í hárri elli sækja að
ýmsar minningar sem tengjast
honum.
Ein fyrsta minning mín er að
ég, á 3ja ári, hleyp eftir gangi
Landakotsspítala og hoppa í fang
Gumma frænda sem kominn er til
að sækja mig. Gummi og Anna
móðursystir mín voru alltaf nærri
ef einhvers þurfti við, þau og börn
þeirra voru okkar nánustu. Við
Mæju og Palla börnin, fyrst þrjú í
kippu og að lokum fimm, vorum í
raun einnig hluti af hópi Gumma
og nutum þess. Hann sýndi okkur
umhyggju, hampaði okkur litlum
á hnjám sér og glettist, brosmild-
ur og hlýr. Kort hans til mín frá
fjarlægri Ameríku gladdi og
stækkaði lítinn dreng. Gummi var
nálægur við öll helstu tímamót og
gleðistundir í fjölskyldunni, sagði
sögur, spjallaði og hló, söng og
spilaði á harmóniku eða píanó ef
tækifæri gafst. Þegar árin liðu
fengu samskiptin auðvitað full-
orðinsbrag, Gummi forvitinn um
það sem við tókum okkur fyrir
hendur og ræddi það af áhuga,
fylgdist með okkur og fjölskyld-
um okkar.
Takk Gummi fyrir samfylgd-
ina, umhyggjuna og áhuga á lífs-
hlaupi okkar.
Finnur Pálsson.
Kvatt hefur eftir langa og far-
sæla ævi, kær vinur og fyrir-
mynd, Guðmundur Magnússon,
fyrrum skólastjóri í Breiðholts-
skóla og fræðslustjóri á Austur-
landi.
Það var haustið 1973 að ég var
að leita eftir kennslu meðfram
námi og mér var sagt að prófa að
tala við skólastjórann í Breið-
holtsskóla, „hann er voða góður
kall“ sagði viðkomandi mér. Ég
mætti á skrifstofuna hans og
spurði afar stressaður, hvort ég
gæti fengið að kenna nokkra tíma
á viku. Hvað getur þú kennt, vin-
ur minn? spurði skólastjórinn. Ég
sagðist aldrei hafa kennt en væri í
raungreinanámi og gæti kannski
kennt stærðfræði á unglingastigi
og bjóst ekki við miklu. Guð-
mundur var fljótur að svara,
handsalaði starfið og sagði að ég
ætti að kenna 8 tíma á viku. Þar
með má segja að teningunum hafi
verið kastað og meðfram námi og
eftir útskrift starfaði ég sem
kennari og skólastjóri í Breið-
holtsskóla í 32 ár. Þegar ég lít til
baka þá er ég þess fullviss að
skólamaðurinn og mannvinurinn
Guðmundur og leiðsögn hans á
fyrstu kennaraárum mínum varð
til þess að ævistarf mitt var
ákveðið.
Breiðholtsskólinn tók til starfa
1969 og Guðmundur skólastjóri
og Þorvaldur Óskarsson, síðar
skólastjóri við skólann í tæpa tvo
áratugi, lögðu sig alla fram ásamt
frábærum kennurum um að
mennta og ala upp afar fjölbreytt-
an nemendahóp. Á þessum árum
var skólinn þrísetinn með um og
yfir 1.000 nemendur og líka kennt
á laugardögum. Guðmundur lagði
línurnar og treysti sínum góða
starfsfólki til verka. Ég man einn
daginn þegar elstu nemendurnir,
mjög ósáttir, stormuðu niður á
kontór til Guðmundar og kröfðust
réttlætis í einhverju stóru máli að
þeirra mati. Guðmundur skóla-
stjóri sagði að þetta þyrfti að
ræða og boðaði alla á sal, bauð
þeim til sætis á gólfinu og settist
síðan sjálfur á gólfið í innsta
hring. Málin voru rædd og nið-
urstaða var fundin, þetta var hug-
myndafræði og verklag Guð-
mundar, ræðum saman og finnum
farsæla lausn.
Guðmundur var glaðvær mað-
ur, síbrosandi og með hnyttin til-
svör og smitaði hann glaðværð og
manngæsku bæði til samstarfs-
manna og nemenda.
Árið 1977 hætti Guðmundur
sem skólastjóri og tók við sem
fræðslustjóri á Austurlandi og
flutti á Reyðarfjörð, þar sem voru
hans æskuslóðir.
Hann og hans yndislega kona
Anna héldu alla tíð tryggð við
fyrrverandi samstarfsfólk Guð-
mundar í Breiðholtsskóla og þau
mættu reglulega á viðburði og
gleðskap sem tengdist skólanum.
Við leiðarlok vil ég halda því
fram að betri og vitrari skóla-
mann en Guðmund sé erfitt að
hitta á lífsleiðinni. Hann leið-
beindi og stýrði með hlýju og
mannúð, treysti sínu fólki og var
til staðar þegar þurfti. Öllum
þótti vænt um hann og öllum vildi
hann vel.
Um leið og ég þakka honum
fyrir allt sem ég lærði af honum,
þá vil ég einnig sem fyrrverandi
skólastjóri Breiðholtsskóla þakka
honum fyrir hönd okkar sam-
starfsmanna hans fyrir gæfuríkt
samstarf og fyrir hönd nemenda
hans þakka ég farsæla menntun
og velferð.
Ég færi Önnu, eftirlifandi eig-
inkonu Guðmundar, og fjölskyldu
innilegar samúðarkveðjur.
Minningin um mannvininn og
skólamanninn Guðmund Magn-
ússon mun lifa.
Ragnar Þorsteinsson.
„Verið lítillát og
metið hvert annað
meira en ykkur sjálf.
Lítið ekki aðeins á
eigin hag heldur
einnig annarra. Ver-
ið með sama hugarfari sem Krist-
ur Jesús var.“ Fil. 2.K. 3-5 vers.
Þannig var líf þeirrar konu sem
við kveðjum hér í dag. Einstök
kona sem svo sannarlega lifði
samkvæmt þessum versum.
En þá er líka rétti tíminn til að
þakka liðinn tíma. Alla hlýju, vin-
áttu, kærleika og umhyggju.
Að koma inn á heimili þeirra
hjóna, Ellu og Jóa, var yndislegt.
Maður var svo velkominn. Allt
gert til þess að manni liði vel.
Kveikt var á kertum og hlý
birtan streymdi um á meðan notið
var veitinganna og tíminn nýttur í
spjall. Og eftir að þau höfðu flust
með heimili sitt á annan stað þá
varð engin breyting á hlýjum mót-
tökum né umhyggjunni fyrir okk-
ar fólki.
Svo þegar komið var að heim-
ferð þá dugði ekkert minna en
fangið fullt af gjöfum. Vettlingar á
hendur afkomenda okkar, nýbak-
aðar jólakökur o.fl.
Síðustu árin hennar hafa verið
henni erfið vegna heilsunnar þar
sem henni fannst hún þurfa að
geta allt það sem áður var. Jói og
Ella áttu fjögur yndisleg börn sem
öll reyndust henni á sem bestan
Elín
Guðlaugsdóttir
✝
Elín Guðlaugs-
dóttir fæddist
21. apríl 1930. Hún
lést 5. júlí 2022. Út-
för Elínar fór fram
20. júlí 2022.
hátt. Við færum
þeim og öðrum ást-
vinum hennar sam-
úðarkveðjur frá okk-
ar fjölskyldu, með
þakklæti í huga fyrir
tuga ára vináttu sem
var okkur svo mikils
virði.
Ármann og
Sigríður.
Við fráfall Ellu streyma fram
minningar um allt það sem ofið
hefur okkur saman frá barnæsku
minni. Mín veröld var á Brekastíg
33 og garðurinn okkar lá að garð-
inum á Bessastíg 10 þar sem Ella
og fjölskylda bjó.
Fljótlega tók ég, lítið stelpu-
skott, að venja komur mínar til
Ellu, gjarnan á matartímum og
alltaf var pláss fyrir mig við borðið.
Þar var ég ávallt kölluð Sigga litla.
Á laugardögum fór ég oft með þeim
í hvíldardagsskólann og svo var far-
ið í mat á Bessastíginn. Oftar en
ekki var hakk og spagettí í matinn,
það besta í heimi og enn þann dag í
dag er það mitt uppáhalds. Mín
fyrsta dúkka var frá Ellu og fjöl-
skyldu, hún var með brún augu og
gat lokað augunum. Það lá beinast
við að hún fengi nafnið Ragna
Gulla. Sjónvarp kom á Bessastíg-
inn áður en það kom heim til mín og
því horfði ég á barnatíminn hjá
þeim. Ella og Jói höfðu milligöngu
um það að ég færi í forskóla í Að-
ventistaskólanum í Eyjum fimm
ára gömul. Það var skemmtilegur
og eftirminnilegur tími.
Á gosnóttina örlgaríku fyrir
næstum fimmtíu árum vaknaði ég
við að síminn hringdi rétt um eitt.
Í símanum var kona sem sagði
mér að fara og vekja mömmu og
segja henni að koma í símann.
Konan sagði mömmu að gos væri
hafið í Eyjum og var mamma
vantrúuð. Þegar við kíktum út um
stofugluggann sáum við himininn
loga. Þá breyttist tilveran hjá litlu
stelpuskotti og við tók brottflutn-
ingur um miðja nótt. Löngu síðar
kom í ljós að konan sem hringdi
var Ella. Fjölskylda mín flutti
ekki aftur til Eyja.
Það var eins og Ella væri þráð-
urinn minn við æskuslóðirnar. Við
héldum sambandi þó langt væri á
milli okkar. Hún fylgdist alltaf vel
með öllu sem um var að vera og
samgladdist þegar ég stofnaði
fjölskyldu og eignaðist börnin.
Þegar við komum til Eyja var allt-
af farið í heimsókn til hennar. Við
vorum leyst út með útprjónuðum
vettlingum og dúkkufötum sem
Ella og Guðný höfðu prjónað. Og
blessunaróskum. Hún varð hluti
af baklandinu mínu og okkar.
Ég hitti Ellu skömmu eftir að
hún kom á Hraunbúðir nú í vor.
Hún var svo fín og hugguleg og ég
fann hversu vænt mér hefur þótt
um þessa konu sem ég tengdist
sem barn. Við sátum saman stutta
stund, rifjuðum upp gamla tíma
og hún spurði frétta af öllum mín-
um. Inn á milli sagði hún mann-
inum mínum sögur af Siggu litlu.
Nú er hún Ella mín farin, ég
sakna hennar en er full þakklætis
fyrir hvað hún var mér í næstum
sextíu ár. Rögnu, Gulla, Guðnýju,
Jóhanni og fjölskyldu sendi ég
samúðarkveðjur. Blessuð sé
minning Ellu.
Sigríður Heiðrún
Guðjónsdóttir.
Nú er hún Elín horfin á braut
og hefur skilið eftir sig skarð sem
verður ekki fyllt í hugum ástvin-
anna og þeirra sem hún um-
gekkst. Ella var skarpgreind kona
sem hafði ákveðnar skoðanir en
umfram allt var hún yndislega góð
manneskja sem mátti ekkert aumt
sjá. Sjaldnast eða aldrei fór maður
svo frá henni eftir heimsókn að
maður hefði ekki eitthvað með-
ferðis sem gjöf frá henni. Það voru
þá oft á tíðum, sérstaklega seinni
árin, vettlingar sem hún prjónaði
af miklu listfengi, vettlingar fyrir
okkur, fyrir börnin okkar og jafn-
vel barnabörnin! Eða þá að hún
sendi okkur af stað með nesti til
fararinnar upp á land, eitthvað af
þeim ríkulegu veitingum sem
maður hafði notið hjá henni, þá
ekki síst pönnukökurnar sem hún
bakaði betur en nokkur sem við
könnumst við. (Og svo hálfs lítra
dós af maltöli sem var í uppáhaldi
hjá mér!) Ég minnist þess að við
vorum eitt sinn sem oftar með 20
manna unglingahóp í safnaðar-
heimili aðventista á Brekastíg að
skemmta okkur á laugardags-
kvöldi. Þá birtast þær mæðgurnar
Ella og Guðný og höfðu þá bakað
feiknastafla af pönnukökum
handa öllu liðinu, nokkuð sem
skapaði ósvikna lukku í hópnum.
Þetta lýsir hugulsemi og hjarta-
gæsku þessarar góðu konu. Enda
var það hennar áhugamál innan
safnaðarins hennar að sinna líkn-
armálum, nokkuð sem hún starf-
aði við í fjölmörg ár af kostgæfni,
og margir eru þeir sem hafa notið
góðs af starfsemi félagsins. Megi
góður Guð blessa minningu Ellu
og umvefja ástvinina sem eftir lifa
sínum ástarörmum.
Þú sofnað hefur síðsta blund
í sætri von um endurfund.
Nú breiðist yfir undurhljótt
Guðs ást og friður, sofðu rótt.
(Aðalbj. Magnúsdóttir)
Blessuð sé minning hennar
Ellu.
Eric og Laila.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HELGA RÓSA SCHEVING
frá Hjalla í Vestmannaeyjum,
lést mánudaginn 4. júlí á hjúkrunarheimilinu
Eir. Útförin hefur farið fram í kyrrþey að
hennar ósk. Kærar þakkir til starfsfólks Eirarholts
fyrir umhyggju og hlýju.
Heiðar Páll Halldórsson
Sigrún Halldórsdóttir Víðir Bragason
Bjarni Halldórsson
Erla B.S. Halldórsdóttir Heimir Sverrisson
Halldór Halldórsson Guðlaug Björgvinsdóttir
ömmu- og langömmubörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
DAGUR KRISTMUNDSSON
vörubifreiðarstjóri,
Bláskógum 7,
Egilsstöðum,
andaðist á Hjúkrunarheimilinu Sundabúð,
Vopnafirði, mánudaginn 11. júlí. Útförin fer fram frá
Egilsstaðakirkju fimmtudaginn 28. júlí klukkan 14.
Útförinni verður streymt frá egilsstadakirkja.is.
Einnig má nálgast hlekk á streymi á mbl.is/andlat.
Þuríður Kolbrún Ingólfsdóttir
Dagbjört Dagsdóttir Guðmundur Örn Úlfarsson
Unnur Inga Dagsdóttir Jóhann H. Harðarson
Kristmundur Dagsson Alda Ósk Harðardóttir
og barnabörn
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð,
vináttu og hlýju við andlát og útför ástkærs
eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður,
afa og langafa,
JÓNS J. RAGNARSSONAR
skipstjóra.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki á hjúkrunarheimilinu
Víðihlíð í Grindavík fyrir góða umönnun.
Kristín Thorstensen
Magnús Jónsson Laufey Einarsdóttir
Ólína Jónsdóttir Ásmundur Guðnason
Steinunn Jónsdóttir Anton Pétursson
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, sonur,
fóstursonur, bróðir, tengdasonur, frændi og
vinur svo margra,
ÞÓRARINN VALUR KRISTINSSON,
varð bráðkvaddur 11. júlí. Útför hans fer
fram frá Vídalínskirkju í Garðabæ
mánudaginn 25. júlí klukkan 13.
Alesia Fralova
Anthony Dagur Valsson
Alex Máni Valsson
Brynja Dís Valsdóttir Guðmundur Viðar Karlsson
Kristinn Dagsson
Helga Guðmundsdóttir
Galina Fralova
Elena Fralova
Elsku móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
ELÍNBORG GUÐMUNDSDÓTTIR (ELLA),
leirlistakona, Arkarholti 1, Mosfellsbæ,
lést í faðmi barna sinna sunnudaginn
17. júlí. Útförin fer fram frá Fossvogskirkju
fimmtudaginn 4. ágúst klukkan 15.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir en þeir sem vilja
minnast hennar láti Heru, sérhæfða líknarheimaþjónustu, njóta
þess.
Ellert Austmann Ingimundarson
Eva Karlsdóttir
Annetta Austmann Ingimundardóttir
Bjarni Þorsteinsson
Rebekka Austmann Ingimundardóttir
Sigurður Guðmundsson
Elísabet Austmann Ingimundardóttir
Hilmar Garðar Hjaltason
ömmu- og langömmubörn