Lögmannablaðið - 2022, Blaðsíða 35

LÖGMANNABLAÐIÐ TBL 01/22 35
ÞEGAR MAÐUR
NEITAR SÖK ÞÁ
HEFUR VERJANDI HANS
EKKI FORSENDUR EÐA
LEYFI TIL AÐ RENGJA HANN
LITIÐ YFIR FARINN VEG:
Vesturbæingurinn Kristján Stefánsson er ennþá að praktísera 76 ára gamall. Hann
rekur lögmannsstofuna KRST lögmenn á Tryggvagötu ásamt þremur sonum sínum;
Stefáni Karli, Páli og Jóni Bjarna en auk þeirra eru þrír löglærðir fulltrúar á stofunni. Þá
vinnur Gunnar, fjórði sonurinn, með þeim en hann er lærður mannvirkjajarðfræðingur.
Kristján segist svo til hættur að mæta í dómsal en lítur við á skrifstofunni daglega og
er með tvö til þrjú mál í gangi hverju sinni.
Hvers vegna fórst þú að læra lögfræði?
Þetta var nú engin sérstök köllun. Sumarið eftir stúdentspróf
var ég í sölumennsku og þurfti að innrita mig í eitthvað nám
því það var gefinn skattaafsláttur ef maður var innritaður í
háskólann. Ég var staddur úti á landi daginn sem frestur til
þess að skrá sig rann út og það var móðir mín sem innritaði
mig í lögfræði. Ég var síðan að vinna í Landsbankanum
og sinnti síðan ýmsum öðrum störfum með námi; var í
sölumennsku, útgáfustarfsemi og auglýsingabransanum.
Var námið erfitt?
Það er ekki hægt að segja að ég hafi svitnað við lesturinn
enda með mörg önnur járn í eldinum. Ég mætti ekki mikið
í skólann en ég hafði þó áhuga á eignarétti sem Gaukur
Jörundsson kenndi og réttarfari hjá Þór Vilhjálmssyni.
Svo kenndi Sigurður Líndal almennu lögfræðina sem var
þröskuldurinn sem þurfti að komast yfir. Auðvitað voru allir
lærifeðurnir hinir vönduðustu menn en margt í lögfræðinni
lærði ég með því að lesa lögin sjálf og dóma.