Morgunblaðið - 11.10.2022, Blaðsíða 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 11. OKTÓBER 2022
✝
Hallgrímur
Skaptason
skipasmiður og
framkvæmdastjóri
fæddist á Grenivík
23. desember 1937.
Hann lést á Krist-
nesspítala 27. sept-
ember 2022.
Foreldrar hans
voru Skapti Áskels-
son, f. 20. júní
1908, d. 3. júlí
1993, og Guðfinna Hallgríms-
dóttir, f. 8. júlí 1910, d. 16. júlí
1979. Bróðir Hallgríms var
Brynjar Ingi, f. 1945, d. 2015.
Eiginkona Hallgríms var
Heba Ásgrímsdóttir ljósmóðir,
f. 10. febrúar 1938, d. 8. nóv-
ember 2021. Þau giftust 5.
ágúst 1961. Foreldrar Hebu
voru Ásgrímur Garibaldason, f.
12. desember 1901, d. 7. febrúar
1985, og Þórhildur Jónsdóttir, f.
13. mars 1904, d. 30. júní 1992.
Börn Hallgríms og Hebu eru:
1) Skapti, f. 22. apríl 1962,
kvæntur Sigrúnu Sævarsdóttur,
f. 13. júlí 1963. Dætur þeirra
eru Arna, f. 1988, Alma, f. 1994,
og Sara, f. 1997. 2) Guðfinna
Þóra, f. 7. febrúar 1966, gift
Sigurði Kristinssyni, f. 4. apríl
1966. Dætur Guðfinnu frá fyrra
hjónabandi eru Bára, f. 1988, d.
ureyrar og síðan Iðnskólann
þar sem hann nam skipasmíðar.
Hann starfaði við iðnina í nokk-
ur ár í Slippstöðinni en varð síð-
an hægri hönd föður síns við
stjórn fyrirtækisins. Skapti var
einn stofnenda og
framkvæmdastjóri í tæpa tvo
áratugi.
1971 stofnuðu Hallgrímur og
fimm vinnufélagar hans úr
Slippstöðinni Bátasmiðjuna
Vör. Hann var framkvæmda-
stjóri allan starfstíma Varar en
fyrstu árin vann hann við smíð-
ar á daginn og sinnti skrif-
stofustörfum á kvöldin.
Hallgrímur stofnaði bygg-
ingavöruverslunina Skapta
ásamt föður sínum og mági
snemma á 8. áratugnum. Þá var
hann einn stofnenda verktaka-
fyrirtækisins Norðurverks 1967
og sat lengi í stjórn þess.
Frá 1995 sinnti Hallgrímur
ýmsum störfum, tók m.a. að sér
verkstjórn, eftirlit með fram-
kvæmdum og ráðgjöf. Hann
hætti fastri vinnu um sjötugt en
þá var heilsan fyrir löngu farin
að bila.
Hallgrímur lét mikið að sér
kveða í félagsmálum, starfaði
t.d. lengi ötullega fyrir Íþrótta-
félagið Þór og var gerður að
heiðursfélaga þess.
Hallgrímur gekk í Frímúr-
araregluna á Akureyri 1965 og
þar var hann valinn til forystu
frímúrabræðra.
Útför Hallgríms fer fram frá
Akureyrarkirkju í dag, 11.
október 2022, klukkan 13.
2014, Lilja, f. 1995,
Heba Þórhildur, f.
1997, og Sigríður
Kristín, f. 2000.
Sambýlismaður
Lilju er Guðjón
Jónasson. Kærasti
Sigríðar Kristínar
er Arnar Níelsson.
Sonur Sigurðar er
Sveinn, f. 1986.
Eiginkona hans er
Ashlan Falletta-
Cowden, synir þeirra eru Stef-
án Björn og Anders Kristófer.
3) Ásgrímur Örn, f. 13. mars
1973, kvæntur Lenu Rut Birg-
isdóttur, f. 4. júní 1976. Börn
þeirra eru Heba Karitas, f.
2000, Birgir Orri, f. 2004, og
Valur Darri, f. 2012. Kærasta
Birgis Orra er Álfrún Freyja
Heiðarsdóttir.
Dóttir Hallgríms og Ingi-
bjargar Sigurðardóttur er Sól-
veig, f. 28. mars 1960. Sambýlis-
maður hennar er Birgir Þór
Jónsson. Sonur Sólveigar er
Unnar Þór Sæmundsson. Börn
hans eru Sólveig Magnea og
Birgir Ágúst og stjúpdætur
hans eru Birna og Anna Bára.
Foreldrar Hallgríms fluttust
með son sinn eins árs til Ak-
ureyrar. Hann ólst upp á Odd-
eyri, gekk í Barnaskóla Ak-
Hallgrímur var alla sína tíð at-
hafnamaður og hafði ákveðnar
skoðanir á stjórnmálum, sem við
deildum ekki en deildum heldur
aldrei um.
Ég þekkti Hallgrím lengur en
ég man eftir en hins vegar hafa
samskiptin því miður verið stopul
síðastliðin ár, meðal annars vegna
Covid.
Ég bjó í húsi Skafta og Guð-
finnu í Norðurgötunni ásamt son-
um þeirra, Hallgrími og Brynjari,
með mínum góðu fósturforeldrum
um 1950 en man lítið frá þeim
tíma.
Alla tíð síðan héldum við kunn-
ingsskap og reyndist Hallgrímur
mér hinn besti vinur, upp frá því,
þó samskipti væru ekki mikil
framan af.
Þegar við Katrín komum heim
frá þriggja ára dvöl í Danmörk
1970 fórum við að vinna hjá Norð-
urverki hf. þar sem Hallgrímur
var stjórnarmaður og einn af
stofnendum félagsins.
Skrifstofur Norðurverks voru
frá árinu 1973 í húsi skipasmíða-
stöðvarinnar Varar, sem Hall-
grímur stofnaði árið 1971 ásamt
nokkrum öðrum skipasmiðum.
Stofnun fyrirtækisins lýsir Skapti
Hallgrímsson þannig:
„Bátasmiðjan Vör var stofnuð
20. júní 1971 á afmælisdegi afa
Skapta, við eldhúsborðið hjá hon-
um og ömmu í Norðurgötu 53.
Stofnendur voru Hallgrímur
Skaptason, Áskell Bjarnason, Ás-
kell Egilsson, Kári Baldursson,
Jón Steinbergsson og Gauti
Valdimarsson“.
Allir voru þeir skipasmiðir eða
höfðu unnið við trébátasmíðar áð-
ur. Skipasmíðastöðin var starf-
rækt þar til til trébátasmíðar
lögðust nánast af hérlendis. Þeir
félagar eru nú allir fallnir frá.
Þau tíu ár sem ég vann í húsi
Varar voru dagleg samskipti við
Hallgrím og aðra starfsmenn
Varar og voru alltaf jafn ánægju-
leg.
Skipasmíðar og stúss í kring-
um þær var stór hluti af störfum
Hallgríms um ævina og er ekki úr
vegi að nefna Slippstöðina sem
Skapti Áskelsson stofnaði með
öðrum á sínum tíma. Ég ætla að
láta fylgja hér smá sögu sem ég
hef eftir Jóhannesi Garðarssyni
en sagan er af samskiptum Jó-
hannesar við Hallgrím.
„Við unnum þá báðir í Slipp-
stöðinni hf. Ég sem rennismíða-
nemi en Hallgrímur einn af
stjórnendunum. Hallgrímur var
alltaf hreinn og beinn og glaðleg-
ur í viðmóti. Hann reyndist mér
jafnan drengur góður, og þá ekki
síst þegar ég ætlaði í Tækniskóla
haustið 1967. Þá þurfti ég að vera
með sveinsbréf upp á vasann til
þess að fá skólavist. Námstíminn
var þá 48 mánuðir og enn vantaði
fáeina mánuði upp á. Hallgrímur
tók sig þá til og taldi saman alla
yfirvinnutíma, sem voru margir,
sem ég hafði unnið á námstíman-
um. Hallgrímur vildi að þessir
tímar væru taldir með, sem ekki
var venja, og náði hann samkomu-
lagi við iðnfulltrúa um það og þar
með fékkst sveinsprófið.
Margs annars er að minnast
eftir langa vegferð en sérstaklega
er mér minnisstæð ferð sem við
Hallgrímur fórum á vörusýningu í
Kaupmannahöfn á níunda ára-
tugnum. Þessi ferð var afar
ánægjuleg og í alla staði vel
heppnuð. Ekki var hægt að fá
betri ferðafélaga en Hallgrím.
Þetta var mjög í samræmi við
öll okkar kynni fyrr og síðar, sem
ég vil þakka Hallgrími fyrir, nú
þegar hann er horfinn á braut.
Börnum Hallgríms og öðrum
aðstandendum votta ég mína
dýpstu samúð.
Franz Árnason.
Kær vinur og félagi til margra
ára er nú kvaddur hinstu kveðju.
Ótal samverustundir renna í
gegnum hugann og ljúft viðmót
hans geymist í minningunni.
Hann var mikill hugsjónamaður í
hverju því verkefni sem hann tók
að sér, hvort sem það var í rekstri
fyrirtækja, stuðningi við íþrótta-
hreyfinguna eða þátttöku í starfi
Frímúrarareglunnar. Hann var
einstaklega ljúfur maður og mátti
hvergi vamm sitt vita. Hann var
óbrigðull vinur vina sinna og vin-
átta við hann og samvistir með
honum bættu hvern mann. Slíkir
mannkostir leiddu snemma til
þess að hann var fenginn til þátt-
töku og forustu á ýmsum sviðum
bæði í atvinnulífi og í félagsmál-
um. Hann var bæði skipasmiður
og framkvæmdastjóri auk þess að
vera afar öflugur þátttakandi í fé-
lagsmálum af ýmsu tagi.
Hallgrímur var gerður að heið-
ursfélaga í Íþróttafélaginu Þór á
vígsludegi Hamars 6. júní 1992,
sem viðurkenningu á starfi hans í
þágu félagsins, en slíkt hljóta að-
eins þeir sem hafa starfað fyrir fé-
lagið í áratugi. Hallgrímur gekk í
Frímúrararegluna árið 1965. Vin-
gjarnleg leiðsögn hans og forusta
var aðdáunarverð og hafði afar
góð áhrif á okkur frímúrarabræð-
ur. Síðasta verkið sem hann tók
sér fyrir hendur í þágu reglunnar
var að taka fyrstu skóflustunguna
að viðbyggingu við Frímúrara-
húsið við Gilsbakkaveg 15 á Ak-
ureyri hinn 14. maí 2021. Í orðum
sínum við þá athöfn hvatti hann
okkur til að taka höndum saman
við verkið og að minnast þess nú
og ætíð að við bærum sameigin-
lega ábyrgð á því hvernig störfin
verða framkvæmd. Þetta var það
leiðarljós sem hann fylgdi í öllum
sínum störfum, auk virðingar
hans fyrir mannrækt og mannúð.
Við hlið hans við þessa athöfn stóð
eiginkona hans Heba Ásgríms-
dóttir, sem lést í nóvember 2021.
Þannig minnumst við þeirra
hjóna og samheldni þeirra. Þessi
athöfn var á þann hátt táknræn
gagnvart Hallgrími að við það
verk sem hann tók þátt í að móta í
upphafi níunda áratugar síðustu
aldar, að stækka húsnæðið, var
hann nú að taka þátt í bættu að-
gengi. Vöxtur og velgengni regl-
unnar var honum mikið kappsmál
og er mikið þakklæti í hug allra
sem til starfa hans þekktu.
Hallgrímur hafði átt við veik-
indi að stríða til margra ára og
þurfti því að treysta á tæknibúnað
sjúkrahússins oft í viku hverri.
Þessu mætti hann af æðruleysi,
en varð fyrir áfalli í sumar, sem
reyndi mjög á hann.
Við söknum nú vinar í raun og
þökkum ljúfa samfylgd í gegnum
árin og kveðjum góðan félaga
með virðingu.
Við vottum fjölskyldunni ein-
læga samúð.
Sigurður J. Sigurðsson,
Úlfar Hauksson.
Kveðja frá
Íþróttafélaginu Þór
Í dag, þriðjudaginn 11. októ-
ber, kveður Íþróttafélagið Þór
Hallgrím Skaptason heiðurs-
félaga, en Hallgrímur lést eftir
langvarandi veikindi aðfaranótt
þriðjudagsins 27. september, 84
ára að aldri.
Þeir sem til þekkja vita að þeg-
ar saga Íþróttafélagsins Þórs er
skoðuð og verður skráð er óhjá-
kvæmilegt að nafn Hallgríms
Skaptasonar verði þar ritað með
feitu letri. Spor hans eru djúp og
liggja víða.
Hallgrímur er af þeirri kynslóð
fólks sem spurði ekki „hvað getur
félagið gert fyrir mig,“ hans
mottó var „hvað get ég gert fyrir
félagið og hvernig get ég orðið að
liði.“ Og þar eru svo sannarlega
verk hans meitluð í steininn. Og
fræg er setning sem sögð var um
annan mann, en þó tengdan Hall-
grími: Verkin sýna merkin, og á
hér vel við.
Hallgrímur reyndist félaginu
sínu drjúgur í öllu því sem hann
tók sér fyrir hendur. Hann sat um
langt árabil í stjórn knattspyrnu-
deildar og kom þar að margvís-
legum verkefnum.
Í áratugi hefur fólk notið góðs
af dugnaði Hallgríms og sam-
ferðafólks hans í Þór en hann tók
virkan þátt í uppbyggingu á fé-
lagssvæði Þórs þar sem það hefur
verið í u.þ.b. hálfa öld. Hallgrímur
sat lengi í byggingarnefnd sem
hafði yfirumsjón með undirbún-
ingi og byggingu Hamars, félags-
heimilis.
Hallgrímur sat ekki bara í
nefndum og ráðum, hann tók sér í
hönd hvers kyns áhöld sem þurfti
til, hamar og sög, hjólbörur,
skóflu og haka. Einnig var hann
ötull að rúlla út þökum á grasvell-
ina á sínum tíma, svo og koma upp
girðingu allt í kringum fé-
lagssvæðið, þar var Hallgrímur
mættur og lagði hönd á plóg.
Það var því vel við hæfi að Hall-
grímur var gerður að heiðurs-
félaga í Þór við vígslu á Hamri
laugardaginn 6. júní 1992. Áður
hafði hann verið sæmdur gull-
merki félagsins. Af þeirri viður-
kenningu var Hallgrímur ákaf-
lega stoltur alla tíð.
Í undurfallegum texta Bjarna
Hafþórs Helgasonar, „Ég er
Þórsari“, segir á einum stað: „Ég
gleymi aldrei hver ég er. Í hjarta
mínu er ég: Þórsari“ Og svo sann-
arlega voru þetta orð sem Hall-
grímur Skaptason tileinkaði sér
alla tíð. Og nú þegar tilvist hans
er lokið hér á meðal okkar lútum
við höfði í þakkarskuld eins og
segir einnig í textanum fallega,
fyrir allt sem Hallgrímur Skapta-
son gerði fyrir félagið.
Meðal annarra viðurkenninga
sem honum hlotnaðist fyrir sitt
óeigingjarna sjálfboðastarf í þágu
íþróttahreyfingarinnar var m.a.
gull- og silfurmerki KSÍ, gull-
merki ÍSÍ og silfurmerki ÍBA.
Hallgrímur var kvæntur Hebu
Ásgrímsdóttur ljósmóður sem
lést í nóvember 2021 og áttu þau
saman þrjú börn, en fyrir átti
Hallgrímur eina dóttur.
Um leið og Íþróttafélagið Þór
sendir ættingjum og vinum Hall-
gríms innilegar samúðarkveðjur
þakkar félagið honum samfylgd-
ina í gegnum árin og megi minn-
ingin um góðan dreng lifa um
ókomna tíð og ylja.
Blessuð sé minning Hallgríms
Skaptasonar.
Páll Jóhannesson.
„Það sem er hennar er okkar,“
sagði hann og tók þétt í höndina á
mér. Þetta er fyrsta minning mín
um Hallgrím Skaptason, tengda-
föður minn, þegar dóttir hans
kynnti mig fyrir foreldrum sínum.
Hann þurfti ekki mörg orð til að
bjóða mig ótvírætt velkominn í líf
fjölskyldu sinnar.
Nú er stórt skarð höggvið í þá
samheldnu stórfjölskyldu sem ég
hef verið svo heppinn að tilheyra í
bráðum tvo áratugi. Á tæpu ári
hafa bæði Heba og Halli kvatt
þetta jarðlíf, hún eftir skammvinn
veikindi á síðasta ári og hann nú
eftir lengri baráttu. Síðustu mán-
uðir voru Halla erfiðir, þegar sorg
og vanheilsa lögðust á eitt og
höfðu loks betur gegn þeim mikla
lífskrafti sem hafði einkennt hann
alla tíð. Það er huggun í því að
Hallgrímur
Skaptason
✝
Jóna Magnea
Jónsdóttir
fæddist 27. ágúst
1934 í Reykjavík.
Hún lést á Hjúkr-
unarheimilinu Sól-
túni 27. september
2022.
Foreldrar henn-
ar voru hjónin
Magnea G. Ágústs-
dóttir, f. 1.4. 1913,
d. 21.1. 1988, og Jón
Einarsson, f. 18.9. 1906, d. 21.7.
1983.
Systur Magneu voru Lilja
Ágústa, f. 12.9. 1931, d. 29.1.
2015, og Steinunn, f. 5.10. 1943,
d. 21.12. 2016.
Magnea giftist 18.7. 1954 Ein-
ari Aðalsteinssyni, f. 27.6. 1932,
d. 17.6. 2021. Einar var sonur
hjónanna Aðalsteins Elíassonar
aldsson og eiga þau þrjú börn og
átta barnabörn. Einar átti einnig
soninn Mikael Þorsteinsson, f.
16.4. 1964, hann á eina dóttur.
Magnea, eða Magga eins og
hún var alltaf kölluð, ólst upp í
Reykjavík. Hún vann sem síma-
dama á Hreyfli þar til móð-
urhlutverkið tók við. 1966 fór
hún að vinna sem bréfberi hjá
Póstinum og síðast sem flokks-
stjóri bréfbera. Hún vann hjá
Póstinum þar til hún hætti störf-
um eftir þrjá áratugi vegna
heilsu og aldurs. Einar og Magga
bjuggu lengst af í Reykjavík en
þó nokkur ár á Sauðárkróki og
Hveragerði. Magga flutti á
Hjúkrunarheimilið Sóltún í apríl
á þessu ári þar sem hún lést.
Helstu áhugamál Möggu voru
ferðalög innanlands og utan og
svo sund, sem hún stundaði dag-
lega meðan heilsan leyfði. Hún
var mikil hannyrðakona, prjón-
aði og saumaði út.
Útför Jónu Magneu fer fram
frá Áskirkju í dag, 11. október
2022, og hefst athöfnin klukkan
15.
og Sigríðar Sig-
urbrandsdóttur.
Synir Einars og
Magneu eru: 1) Jón,
f. 19.12. 1954, eig-
inkona Erla María
Nordgulen Ásgeirs-
dóttir, eiga þau þrjú
börn og sex barna-
börn. 2) Aðalsteinn,
f. 2.8. 1956, hann á
þrjá syni og níu
barnabörn. 3)
Magnús, f. 25.12. 1957, eiginkona
Andrea Steinarsdóttir, eiga þau
tvö börn og tvö barnabörn. Fyrir
átti Andrea tvö börn. 4) Sig-
urður, f. 31.5. 1961, eiginkona
Þorbjörg Markúsdóttir, eiga þau
þrjú börn og fimm barnabörn.
Fyrir átti Einar dóttur, Odd-
nýju Magneu, f. 2.6. 1954, eig-
inmaður hennar er Sigþór Har-
Elsku mamma mín, ég sakna
þín svo mikið. Ég trúi varla enn
að þú sért farin í Sólarlandið og
stend mig enn að því að teygja
mig í símann til að hringja í þig.
Allt er eitthvað svo tómlegt, en
allar góðu minningarnar lifa og
það verður gaman að fara í gegn-
um öll myndaalbúmin og rifja
upp allar útilegurnar og ferðalög-
in okkar. Þú munt alltaf vera með
okkur í hjarta okkar.
Ég elska og sakna þín svo mik-
ið, hvíl í friði elsku mamma.
Móðir mín kæra er farin á braut,
til mætari ljósheima kynna.
Hún þurfti að losna við sjúkdóm og
þraut,
og föður minn þekka að finna.
Vönduð er sálin, velvildin mest,
vinkona, móðir og amma.
Minningin mæta í hjartanu fest,
ég elska þig, ástkæra mamma.
Þakka þér kærleikann, hjartalag hlýtt,
af gæsku þú gafst yl og hlýju.
í heimi guðsenglanna hafðu það blítt,
uns hittumst við aftur að nýju.
(Höf. ók.)
Þinn sonur,
Sigurður (Siggi).
Okkur tvíburasysturnar lang-
ar að minnast „uppáhalds“
Möggu frænku okkar með hlý-
hug og nokkrum orðum. Það sem
helst kemur upp í hugann voru
hinar ýmsu samverustundir með
henni sem okkur þótti ákaflega
vænt um. Við munum sérstak-
lega eftir því að hún fór með okk-
ur til að taka þátt í Bláskógas-
kokkinu sem er leið milli
Laugarvatns og Þingvalla. Og
hún lét sig ekki muna um það að
taka einnig þátt í því sjálf. Á
þessum tíma var hún vön að
ganga mikið þar sem hún vann
við póstburð. Við komum þó
nokkuð á undan henni í mark en
hlupum á móti henni til að fylgja
henni síðasta spölinn. Hún sagði
okkur seinna að við hefðum kall-
að til hennar: Magga frænka,
Magga frænka, ef þú flýtir þér
núna getur þú fengið silfurverð-
laun.
Alltaf var svo gaman að koma í
heimsókn til hennar þar sem þau
Einar bjuggu í Írabakka og við
tölum nú ekki um ef í boði var að
gista. Þar fengum við ósjaldan
heitt kakó og brauð með smjöri
sem við dýfðum í kakóið og bitum
síðan í. Eins hafði hún oft annað
heimabakað bakkelsi á borðum.
Magga og Einar áttu fjóra
stráka. Hún sagðist hafa verið að
bíða eftir að stelpa kæmi í hóp-
inn. En þar sem ekki varð af því,
þóttumst við stundum vera stelp-
urnar hennar. Mest munum við
eftir að hafa brallað ýmislegt með
Sigga frænda en hann var yngst-
ur bræðranna og næstur okkur í
aldri. T.d. var oft farið að veiða og
í sumarbústaðarferðir í Ölfus-
borgir við Hveragerði.
Á síðustu árum Möggu var
heilsu hennar farið að hraka og
lífsgæði hennar urðu minni. Við
systurnar erum afar þakklátar
fyrir góða samverustund með
henni við Brúnaveg rétt áður en
hún flutti í Sóltún. Við ákváðum
að láta hana ekki vita af komu
okkar þar sem kvíði fyrir mörg-
um hlutum var farinn að há
henni. Mikið þótti henni vænt um
þessa heimsókn og gátum við rifj-
að upp gamlar og góðar minning-
ar og drukkið kaffi saman.
Við kveðjum nú Möggu
frænku og geymum í hjarta okk-
ar minningar um hana sem
gleðja. Strákunum hennar og
fjölskyldum þeirra vottum við
okkar innilegustu samúð.
Lilja og Magnea.
Elsku Magga frænka.
Takk fyrir allar góðu og dýr-
mætu stundirnar sem við áttum
saman. Þegar ég lít til baka þá
minnist ég afmælisveislanna sem
þú hélst fyrir strákana þína, allar
flottu kökurnar sem þú barst
fram á veisluborðið hjá þér, þú
kunnir svo sannarlega að halda
flottar veislur. Það voru líka frá-
bærar stundir sem við fjölskyld-
an áttum saman í Fellsmúlanum
hjá ömmu og afa, þú varst alltaf
svo skemmtileg og hlý. Þið
mæðgur hlóguð svo mikið saman
og er gleði það sem kemur fyrst
upp í huga minn þegar ég hugsa
til þín. Ég var svo heppin að fá
sumarvinnu hjá þér í Póstinum
þegar ég var 16 ára og hélt áfram
um veturinn þar sem það var
kennaraverkfall. Þar kenndir þú
mér vönduð vinnubrögð og við
Jóna Magnea
Jónsdóttir