Læknaneminn - 01.04.2010, Blaðsíða 34

JÚHANN PÁLL
HREINSSON
STRONGHANDS
Jóhann Páll Hreinsson er 22 ára gamall
og er á öðru ári í læknisfræðinni. Hann
er ættaður frá Reykjavík hefur alla sína
tíð búið í Vesturbænum, var í Hagaskóla
og stundaði eftir það nám i Mennta-
skólanum við Hamrahlíð. Því næst var
stefnan sett á inntökuprófin í læknisfræði
og sér Jóhann ekki eftir því, segir að það
sé það eina sem hann hefði viljað læra.
Undanfarið eitt og hálft ár hefur hann
getið sér gott orð á börum bæjarins undir
listamannsnafninu Johnny Stronghands
þar sem hann spilar blús með gítar og
röddina að vopni. Viðurnefnið fékkhann
eitt sinn á Dalvík þar sem hann stóð uppi
sem sigurvegari í kraftakeppninni Kefli
við sjómenn á bar bæjarins en snýst sú
keppni um að draga á milli sín kefli og sá
sem missir fyrr takið tapar orrustunni.
En hvernig kom það til að hann fór að
spila og syngja?
Jóhann hefur allt frá unga aldri verið
viðriðinn tónlist, byrjaði snemma að læra
á klarinett en snéri sér á unglingsárunum
að gitarnum sem sínu aðalhljóðfæri.
Hann er mikið til sjálfmenntaður
en hefur tekið þrjú námskeið við
Gítarskóla íslands (GÍS) sem hjálpaði
honum nokkuð við að koma sér af stað.
Upphafið var blúsinn sem leiddi hann
svo út í rokk líkt og hjá mörgum öðrum,
stofnuð voru ótal bönd sem entust varla
daginn en einnig önnur sem urðu aðeins
langlífari. Blúsinn fór að vekja áhuga hans
meira sem tjáningarform og kynntist
hann í kjölfarið mikið af fólki sem
opnað hefur augu hans enn frekar fyrir
þessum tónlistarstíl. En blús er ekki
sama og blús. Hann hefur leitað einna
helst í ræturnar, svokallaðan Delta-blús
sem dregur nafn sitt af Mississippi
Delta, gífurlega frjósömu landsvæði
í samnefndu fylki Bandaríkjanna. Af
hans helstu áhrifamönnum má nefna
Robert Johnson, Robert Pete Williams,
Mississippi Fred McDowell, Lead
Belly, John Lee Hooker og fleiri. Þessir
menn grúva. Chicago-blús sem á eftir
Delta-blúsnum kom hefur einnig vakið
áhuga Jóhanns en hann gefur ekki
mikið út á þann blús sem fylgt hefur
eftir þessum stefnum.
Jóhann hefur mikið verið að spila
undanfarið á börum bæjarins en viður-
kennir þó að hann sé alls ekki duglegur
að koma sér á framfæri, samböndin koma
helst til í gegn um menn sem hafa heyrt
hann spila. Þeir staðir sem hann hefur
mikið spilað á eru Café Rosenberg,
Dillon þar sem reglulega eru haldin
blúskvöld, á Batterínu, Bakkus og fleiri
stöðum. Hann hefur spilað á einum túr
erlendis og var það síðasta sumar, þá
spilaði hann á sjö tónleikum á átta daga
ferð um Danmörku. Sá túr kom til í
gegn um vin hans Elliða, sem kallar sig
ET Tumason. Þeir eiga það sameiginlegt
að hafa svipaða áhrifavalda í tónlistinni
og hafa spilað nokkuð saman. Jóhann
spilaði í Kaupmannahöfn og fór einnig
til eyjunnar Fano við vesturströnd
Jótlands þar sem hann spilaði á tvennum
tónleikum. Samstarfsverkefnin eru og
hafa verið nokkur, meðal annars við
Elliða þótt hann komi mest fram einn
síns liðs. Gripurinn sem Jóhann spilar
hvað mest á keypti hann af manni í
Danmörku sem gerir upp gamla gítara.
Gítarinn á rætur sínar að rekja til Chi-
cago frá árinu 1967 og er í mestu uppá-
haldi af þeim níu gíturum sem hann á.
Tvær ferðir með gítarinn til Amsterdam
hafa að vísu kostað hann tvær stórar
dældir en eigandinn lætur það ekkert á
sig fá. Hann hafði í byrjun ekki mikla trú
á röddinni sinni en hún hefur þróast og
er hann sáttur við hana í dag.
Jóhann hefur samið mikið af lögum á
undanförnum árum og sækir sinn inn-
blástur að sögn i erfitt kvenfólk, brjóst-
birtu, blús og fleira. Læknisfræðin kemur
þar lítið við sögu. Fyrsta platan hans,
frumburðurinn, leit dagsins ljós nú á
vormánuðum og fékk hún nafnið Good
People of Mine. Plötuna tók Jóhann upp í
Stúdíó Sýrlandi og hefur hún að geyma um
12 lög, flest eftir hann en einnig lög eftir
aðra blúsara. Mörg blúslög eru þess eðlis að
menn taka þau og gera þau að sínum, pússa
þau þannig að þau aðlagist stíl hvers og
eins, en þetta hefur Jóhann einmitt gert.
En hvernig fer læknisfræðin saman við
líf blúsarans? Það gengur vel og Jóhann
hefur ekki miklar áhyggjur af framtið-
inni. Hann vill bara vera bæði læknir og
blúsari og ætlar að láta það ganga upp.
Menn verða sjaldan heimsfrægir fyrir það
að spila þessa gerð tónlistar en ef hann
fengi tækifæri til að spila um allan heim
kæmi vel til greina að hvila sig tímabundið
á læknisfræðinni. Hann kveður undirrit-
aða með laginu What‘s the Matter Now
eftir Mississippi Fred McDowell á gítar
og handabandi sem eyðir öllum efa um
réttmæti listamannsnafnsins.
Monika Freysteinsdóttir
Mynd: Axel Siguröarson