Læknaneminn - 01.04.2010, Blaðsíða 68

Læknaneminn - 01.04.2010, Blaðsíða 68
Heimsfaraldur inflúensu fer um heiminn nokkrum sinnum á hverri öld. A síðustu öld gengu þrír heimsfaraldrar; spánska veikin 1918 með inflúensu A(H1N1), Asíuinflúensan 1958 með inflúensu A(H2N2) og Hong Kong inflúensan með in- flúensu A(H3N2). Heimsfaraldrarnir voru misalvarlegir, hæst var dánartíðnin 1918 með um 40 - 50 milljónir dauðsfalla á heimsvísu, en faraldrarnir 1957 og 1968 voru vægari með 1-3 milljón dauðsföll hvor. En það sem þessir faraldrar áttu sameiginlegt voru seinni bylgjur sem fylgdu í kjölfarið og voru alvarlegri en sú fyrsta. Inflúensu A veiran er flokkuð eftir hemagglutin (HA) og neuraminidasa (NA) mótefnavökum á yfirborði veirunnar. Vitað er að veirur sem eru með HAl, HA2 eða HA3 mótefnavaka og NAl eða NA2 mótefnavaka geta valdið sýkingum í mönnum. I dýraríkinu valda mun fleiri stofnar sýkingum með möguleika á sextán mismunandi HA mótefnavökum og níu mismunandi NA mótefnavökum. Síðastliðin ár hafa komið upp sýkingar í dýrum sem hafa borist í menn en ekki náð að smitast á milli manna. Inflúensa A (H5N1) hefur um árabil valdið sýkingum í fuglum með stöku sýkingum í mönnum sem eru alvarlegar með háu dánarhlutfalli. Annað nýlegt dæmi er inflúensa A(H7N7) sem greindist í fuglabúum í Hollandi 2003, samkvæmt mótefnamælingum smitaðist um helmingur þeirra einstaklinga sem voru í námunda við fuglana. Helstu einkennin voru tárubólga en einn maður lést af völdum sýkingarinnar. Á síðastliðnum áratug hafa stöku tilkynningar um inflúensu A(H9N2) borist frá Hong Kong en þessi stofn er talinn landlægur í öndum á þeim slóðum. Ekki er vitað hvort allar veirur sem valda sýkingum í dýrum geti tekið breytingum og borist milli manna sem er forsenda fyrir nýjum heimsfaraldri. Síðastliðinnáratugjókstmjögviðbúnaðurgegnheimsfaraldri inflúensu en langur tími var liðinn frá heimsfaraldrinum 1968. Alþjóðaheilbrigðsmálastofnunin (WHO) gaf út sína fyrstu viðbúnaðaráætlun gegn heimsfaraldri inflúensu árið 1999 og hvatti þjóðir heims til að hefja gerð viðbúnaðaráætlunar. Síðastliðin ár hefur sóttvarnalæknir lagt mikla vinnu í gerð viðbragðsáætlunar gegn heimsfaraldri inflúensu í samvinnu við almannavarnadeild ríkislögreglustjóra. Viðbragðsáætlunin sem er þverfagleg er umfangsmesta áætlun sem hefur verið gerð hér á landi. Hún tekur á því hvernig halda skuli sam- félaginu gangandi í alvarlegum faraldri auk þess sem fjallað er um starfsemi heilbrigðisþjónustunnar og hugsað fyrir nauðsynlegu birgðahaldi. Fyrsta viðbúnaðaráætlunin var gefin út 2008 en hafa skal í huga að áætlunin þarf að vera í stöðugri endurskoðun og þegar er komin þörf á uppfærslu hennar hérlendis. Fyrstu tilkynningar um svínainflúensu A(H1N1) 2009 í mönnum í Bandaríkjum Norður-Ameríku og Mexíkó bárust í Apríl 2009 og greint var frá alvarlegum faraldri í Mexíkó með háu dánarhlutfalli í áður frísku ungu fólki. Þann 27. apríl 2009 hækkaði Alþjóðaheilbrigðistofnunin viðbúnaðarstig gegn heimsfaraldri inflúensu frá þriðja á fjórða stig og tveimur dögum síðar frá fjórða á fimmta stig. Viðbúnaðarstigin eru sex talsins og þegar sjötta stigi er lýst yfir er heimsfaraldur skollinn á. Samtímis hvatti Alþjóðaheilbrigðistofnunin þjóðir heims til að virkja viðbúnaðaráætlanir sínar gegn heimsfaraldri inflúensu og vera vakandi gagnvart óvæntum hópsýkingum inflúensulíkra einkenna og/eða alvarlegrar lungnabólgu. Eftir að viðbúnarðarstig var hækkað, hófst undirbúnings- vinna svo auka mætti vöktun á inflúensu. Inflúensa var gerð tilkynningarskyld og komið var á rafrænum sjálfvirkum til- kynningum á tilfellum inflúensu. Tilkynningarnar voru byggðar á stöðluðum sjúkdómsgreiningum inflúensu sem skráðar voru í Sögu sjúkraskrá. Þegar inflúensugreining var skráð á sjúkling barst sóttvarnalækni staðlaðar grunn- upplýsingar innan sólarhrings eftir að læknir staðfesti sam- skiptin. Það var því hægt að fylgjast með aldri, kyni og búsetu allra sem greindust með inflúensulík einkenni í rauntíma. Upplýsingar um staðfest tilfelli bárust frá rannsóknastofu í veirufræði á Landspítala. í maí og júni bárust fáar tilkynningar um inflúensulík einkenni en um miðjan júlí fór þeim nokkuð fjölgandi. Mest var þó aukningin í október þegar hlutfall grunnskólabarna jókst mikið, en í ágúst og september voru flestir þeirra sem veiktust á aldrinum 15-29 ára. í nóvember fór tilfellum fækkandi aftur og í desember bárust fáar tilkynningar um tilfelli inflúensulíkra einkenna. Fyrsta staðfesta tilfelli inflúensu A(H1N1) 2009 hérlendis greindist um miðjan maí. I júní var sýkingin staðfest hjá þremur en um miðjan júlí fór tilfellum fjölgandi. Um miðjan ágúst var ljóst að inflúensusmitið var viðvarandi í samfélaginu svo sóttvarnalæknir mæltist til að dregið yrði úr sýnatöku. Sýni skyldi nú einungis taka við alvarleg veikindi eða hjá fólki með undirliggjandi áhættuþætti. í kjölfar þessara tilmæla dró úr sýnatöku og fjölda tilfella með staðfesta inflúensu A(H1N1) 2009 en jókst aftur verulega þegar tilkynningum um inflúensulík einkenni fjölgaði í október. Samtímis hækkaði hlutfall jákvæðra sýna sem send voru í öndunarfæragreiningu á rannsóknarstofuna í veirufræði. Tveir sjúklingar létust af völdum staðfestrar inflúensu A(H1N1) 2009, en ekki varð vart við almenna aukningu á dauðsföllum á seinni hluta ársins 2009. Um 180 manns voru lagðir inn á sjúkrahús vegna staðfestrar inflúensu eða inflúensulíkra einkenna og þar af lágu 16 manns á gjörgæslu. Sóttvarnalæknir fór í víðtækar aðgerðir í samstarfi við almannavarnadeild ríkislögreglustjóra. Gefin voru út vegg- spjöld og bæklingar fyrir almenning með leiðbeiningum um hvernig mætti forðast smit, heimasíðan www.influensa.is var
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Læknaneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Læknaneminn
https://timarit.is/publication/1885

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.