Læknaneminn - 01.04.2010, Síða 60

Við fórum tvœr til Eþíópíu íjanúar 2009
og vorum þar á spítala í litlu þorpi sem
heitir Jinka í sex vikur.
Spítalinn
Þar fylgdum við íslenskum almennum skurðlækni að störfum á
skurðdeild og kvennadeild, tókum þátt í aðgerðum og kynntumst
hitabeltissjúkdómum. Spítalinn er rekinn af norska kristni-
boðssambandinu í samstarfi við eþíópíska ríkið. Á upptökusvæði
hans býr um það bil hálf milljón manna á stóru landsvæði. Á spí-
talanum störfuðu tveir læknar sem voru alltaf á vakt. Margir
þurftu að ganga langar vegalengdir til að komast á staðinn og jafn-
vel i marga daga. Þannig komu til dæmis konur eftir að hafa
verið í nokkra daga í fæðingu sem sjaldnast endaði vel. Algengt
var að sjá stór graftarkýli í brjóstum, í vöðvum og í húð. Við
tókum þátt í ýmsum aðgerðum á kvið til dæmis vegna volvu-
lus, garnastíflu af völdum orma og botnlangabólgu. Það vakti
athygli okkar að sami læknirinn framkvæmdi bæklunaraðgerðir,
keisaraskurði og fleira. Við sáum einnig slæm brunasár og brot
sem voru gjarnan eftir föll úr mangótrjám.
Við fórum með í vitjun í afskekkt þorp, Makki. Þar býr ætt-
bálkur sem skreytir sig með diskum í vörum og eyrum.
Við heimsóttum fjölskyldu og vitjuðum nýrnabilaðs drengs
sem hafði áður legið á spítalanum. Hann hafði verið greindur
með nephrotic syndrome og þvi miður ekkert hægt að gera fyrir
hann frekar.
Að auki tókum við þátt í bólusetningum á heilu þorpi
á upptökusvæði spítalans. Þar voru aðallega börn vigtuð
og bólusett bæði fyrir taugaveiki og stifkrampa. Eftir
bólusetninguna var langur fundur hjá öldungum þorpsins
um HIV. Við áttuðum okkur því miður ekki á því hvað fór
fram á fundinum að öðru leyti. Það var gaman að sjá mæður
koma með börn sín þangað og flestar voru með þar til gert
bólusetningarskírteini, misskítugt.
Það var frábært að fá að kynnast starfsumhverfi á spítala
í Afríku og læra að nýta það litla sem er til staðar. Til dæmis
hófst einn dagpr.okkar á spítalanum á því að taka botninn úr
niðursuðudós og slípa kántana til að hægt væri að nota hana
sem millistykki fyrir colostomiupoka. Kvöldið áður höfðum
við einmitt borðað lífrarkæfu úr þessari sömu dós.
Eins lærðum við að vatn er ekki sjálfsagður hlutur og
vatnsskortur afar tíður á spítalanum. Það þýddi engar aðgerðir
þann daginn. Stundum hafði þó safnast nóg í tunnur sem
hægt var að nota til að skrúbba sig inn.
Einnig sáum við sjúkdóma með eigin augum sem við
höfðum aðeins lesið um til dæmis Burkitt’s lymphoma,
elephantiasis, fullkomið legsig og hinar undarlegustu fæðingar.
Svo var auðvitað mjög gaman að fá að aðstoða í aðgerðum,
æfa sig að sauma og alltaf skortur á mannafli og því næg
tækifæri. Ekki spillti fyrir að frábær íslenskur læknir var á
staðnum!
Björg Jónsdóttir
Anóur Sigbergsdóttir