Upp í vindinn - 01.05.2016, Side 23

Sumarnám á
Indlandi
Það var um miðbik minnar fjórðu
annar í verkfræði að ég hélt ég
myndi gefast upp. Ég var búin að
horfa á vini mína ferðast heimshorna
á nrilli á meðan ég var í mínum
fjórða stærðfræðigreiningaráfanga.
Því virtist sem póstur frá
Alþjóðaskrifstofunni um sumarnám
á Indlandi hefði verið eyrnamerktur
mér. Mig langaði burt og þyrsti í að
stíga út fyrir þennan kassa sem allir
voru að tala um. Ur varð að ég lagði
land undir fót og eyddi mánuði í
borginni Bangalore á Suður-Indlandi.
Afanginn sem ég tók þar hét An
Introduction to the Environment
in India. Námið var hluti af auknu
samstarfi Norðurlandanna við
Indland og ég var ein frá Islandi.
Með mér var fólk frá Danmörku
og Finnlandi, til að mynda frá
Aalto University og University of
Copenhagen. Hópurinn náði strax vel
saman og mynduðust vinabönd sem
munu seint slitna. Dönsku stelpurnar
tóku ekki annað í mál en að ég
spreytti mig á dönskunni og síðan
töluðu Finnarnir og Indverjarnir með
mjög miklum hreim. Samskiptin voru
því oft á tíðum ansi skrautleg.
Á ferðalögum hópsins var það
þó ekki vandamál þar sem tveir
indverskir doktorsnemar fylgdu
Sunna Mjöll Sverrisdóttir
BS nemi í Umhverfis- og
byggingarverkfræði
okkur hvert sem við vildurn fara og
pössuðu að enginn svindlaði á okkur.
Áfanginn var þverfaglegur
og snerist að mestu leyti um
þau umhverfisvandamál sem
Indland stendur frammi fyrir. Þar
lærði ég meðal annars um þau
fjölmörgu umhverfisvandamál sem
tengjast fólksfjölgun í Indlandi,
loftslagsbreytingum og hefðum og
trúarbrögðum Indverja.
Við fórum í alls konar vettvangsferðir
í nágrenni Bangalore og skoðuðum
meðal annars hvernig áin hjá
háskólasvæðinu var full af rusli og
óhreinindum þar sem óhreinsuðu
skólpi var hleypt beint í ána.
Umsjónarmaður námskeiðsins sagði
að sú á hefði verið nógu hrein til að
baða sig í fyrir 20 árum. Áin var því
miður ekki einsdæmi eins og við
fengum að kynnast í fyrirlestri um
ástand hinnar heilögu Ganges-ár. Það
er gott dæmi urn hvernig indverskar
hefðir geta beinlínis verið skaðlegar.
Áin er þekkt fyrir að þykja hreinsandi
og því mikið notuð til baða en
einnig er hefð fyrir því að henda í
hana líkum svo hinir dánu komist
til himna. Vatnið er einnig notað til
drykkju á svæðum þar sem
skólp er losað.