Læknablaðið - 01.11.2023, Blaðsíða 39

L ÆKNABL AÐIÐ 2023/109 523
skólasjúkrahús. „En þetta var mikið
gæfuspor.“ Sigríður segir sérnámið
hér heima skipta heilsugæsluna miklu.
Ramminn sé stífur og handleiðararnir
orðnir reyndir.
„Ég held engu að síður að við höfum
gott af því að fara eitthvað út. Jafnvel
þótt það sé eitthvað styttri tími. Aðeins
til að sjá eitthvað annað. Við þurfum að
vera dugleg að fara á þing og fundi til að
auka víðsýnina,“ segir hún.
Sigríður Dóra ræðir í hlaðvarpinu
sem finna má á Soundcloud og Spotify
vottorðafarganið, yfirflæði Heilsuveru
og langa biðlista að geðheilbrigðisteym­
inu. Einnig það sem heilsugæslan lærði
af COVID. Miklar breytingar urðu og
starfsemin litaðist verulega af þessum
heimsfaraldri.
„Við förum aldrei á sama hraða og
áður [í móttökunni] af því að verkefnin
hafa breyst svo mikið. Þessi einföldu,
fljótafgreiddu mál sem voru þegar ég var
að hefja störf sjást ekki lengur. Öll erindi
eru þung úrlausnar og það þarf að hugsa
um marga þætti. Við erum því ekki að
keyra móttökuna á heilsugæslunni eins
hratt og var því erindin eru annarskon­
ar.“
Þéttir og hraðir dagar
En hvernig er þá álag innan heilsugæsl­
unnar? „Hjá okkur horfumst við í augu
við það að unga fólkið vill fyrst og
fremst vinna dagvinnutíma. Það vill
ekki vinna frameftir öll kvöld eða langt
frameftir með síðdegisvaktir.“ Vinnuum­
hverfið og vinnutíminn sé því lagaður að
því. „Við tökum því þétta og hraða daga
en vísum ekki fólki á síðdegisvaktir.“
Sigríður Dóra hefur gegnt ýmsum
félags­ og trúnaðarstörfum í gegnum
tíðina; fyrir Læknafélag Reykjavíkur,
Félag íslenskra heimilislækna og Félag
yfirlækna á heilsugæslustöðvunum. Þá
fór hún fyrir nemendum í MR, Inspector
Scholae: Hvers vegna hefur hún kosið að
beita sér? „Það hljómar nú kannski ekki
trúverðugt en það er ekki það að ég þurfi
alltaf að stýra og stjórna. Ég sótti ekki
um þetta forstjórastarf af því að ég hafi
svo gríðarlegan metnað til að ná í þenn­
an titil. Minn metnaður hefur alla tíð
staðið til þess að hlutirnir séu vel gerðir.
Ég hef alltaf litið þannig á sem heimilis­
Sigríður Dóra Magnúsdóttir er forstjóri Heilsugæslu
höfuðborgarsvæðisins. Hún útskrifaðist úr MR 1979,
læknisfræði 1985 og fékk sænskt sérfræðipróf í heim-
ilislækningum árið 1993. Hún var framkvæmdastjóri
lækninga áður en hún varð forstjórinn. Mynd/gag
Heilsugæsla höfuðborgarsvæðisins leitar nú að læknum með
erlendan bakgrunn til að mæta þörfum íbúa með erlendan
bakgrunn. Sigríður Dóra Magnúsdóttir nýr forstjóri segir ný­
búa fjölbreyttan hóp.
„Við sjáum að útlendingar leita á vaktþjónustur því þeir
þekkja ekki kerfið, eru óöruggir um stöðu sína. Þeir biðja um
vottorð því þeir eru óöruggir í sinni vinnu. Þeir hafa sumir
fjölþættan heilsuvanda sem við þurfum að mæta og við þurf­
um að sinna þeim betur,“ segir hún í Læknavarpinu, hlaðvarpi
Læknablaðsins.
„Við erum að reyna að ráða inn erlenda lækna, lækna sem
tala önnur tungumál, til að mæta þessum hópi. Þetta er það
sem þjóðfélagið þarf að hugsa betur um: Hvernig við tökum
á móti fólki sem býr hér og er Íslendingar en með annan bak­
grunn.“
Heilsugæslan hefur staðið í ströngu við móttöku flótta­
manna síðustu misseri. Nokkur hundruð skjólstæðingar fóru
á stuttum tíma í nokkur þúsund. Sett hefur verið upp aðstaða
í Domus Medica á Eiríksgötu. „Við þurftum að hugsa alla
þjónustu upp á nýtt og breyta allri nálgun. Það tókst með öfl­
ugu fólki,“ segir hún. „En starfsaðstæður eru erfiðar. Gríðar­
leg pressa og mikil keyrsla. En það var eins og með COVID­ið.
Það varð að hugsa alla hluti upp á nýtt.“
Sigríður segir flóttafólki oft ruglað saman við nýbúa. Þetta
séu tveir ólíkir hópar. Flóttafólk fái nauðsynlega heilbrigðis­
þjónustu. „En við þurfum að gæta að því að hér er margt fólk
með annan bakgrunn, annað tungumál, aðrar venjur, aðrar
væntingar til heilbrigðisþjónustu. Það er hópur sem við náum
ekki nógu vel til,“ segir Sigríður Dóra.
Huga þarf betur að nýbúum á Íslandi
læknir, jafnvel þegar ég kem heim fersk
úr námi rétt þrítug, að maður vildi hafa
áhrif á umhverfið,“ segir hún og að hún
hafi haft mikla trú á að geta komið góðu
til leiðar.
„En grunnurinn er alltaf að þjónusta
fólkið. Það rekur mig áfram.“ Hún nefn­
ir hversu heppin hún var í sérnámi að
handleiðari hennar hafi verið formaður
sænska heimilislæknafélagsins. „Ég hef
haft góðar fyrirmyndir.“