Helgarpósturinn - 11.05.1979, Blaðsíða 7
7
__he/garpásturinn._ Föstudagur 11. maí 1979
in voru lengi vel i óvissu, og helm-
ingur liðsins virtist á förum. Nú
eru málin komin á hreint, og
KR
KR-ingar koma upp i fyrstu
deildina með raunsæju hugarfari.
„Reynsla liðinna ára segir okkur
að þau lið sem koma úr annarri
deild, bæöi i knattspyrnu og hand-
bolta, eiga i erfiðleikum á fyrsta
keppnistimabilinu”, sagði
Magnús Jónatansson þjálfari
þeirra og benti á að þeir byrjuðu
timabilið i 9. sæti. Þeirra mark-
mið væri þvi einfaldlega að
hækka sig um nokkur sæti, og
tryggja sig i sessi. Annað kæmi
svo sem bónus.
Liðinu hafa bæst tveir nýir
menn, Isfirðingarnir Jón Oddsson
og Hreiðar Sigtryggsson,
framlinumaður og markvörður.
Báðir eiga eftir aö styrkja þetta
lið, sem vann aðra deildina, i
fyrra með miklum yfirburðum,
og var þá aö flestra mati eitt 7
bestu liða landsins.
Það hefur loðað viðKR-liðið að
leika stórkarlalegan boita, með
kýlingum og hamagangi. 1 fyrra
fékk liðið hins vegar tækifæri til,
eftir margra ára ströggl i fyrstu
deild, að róa taugarnar, og spila
fótbolta. Taka boltann niður og
láta hann ganga, eins og þaö heit-
ir. KR hefur áreiöanlega haft gott
af dvölinni í annarri deild, sjálfs-
traustið viröist i góöu lagi, og þaö
eitt hefur mikið að segja.
Þeir mega hinsvegar illa
við meiöslum, þvi breiddin er
ekki mikil. En i sumar er svo von
á Stefáni Erni Sigurössyni frá
Danmörku.
Þróttur
Mikill mannskapur hefur verið
einkenni Þróttar, eftir að þeir
komu I fyrstu deildina á ný. Þeir
virðast geta skipt alveg um lið
milli leikja, og haidið samt nokk-
urn veginn sama styrkleika.
Leikmennirnir eru mjög álika
góöir, en enginn þeirra samt nógu
góöur til að lyfta liðinu uppúr
meðalmennskunni.
Eftir tvö ár i fyrstu deild hafa
þeir fengið þá reynslu sem þarf.
Ef illa gengur I sumar er ekki
hægt að kenna reynsluleysinu
um. Reyndar eru ekki miklar llk-
ur á aö illa gangi. Ungir menn,
eins og Agúst Hauksson og Páll
Ólafsson gætu sprungið út I
sumar, og lyft öllum hinum með
sér.
Þorsteinn Friðþjófsson er
þjálfari, eins og I fyrra, og hann
er nú hvað fremstur Islenskra
þjálfara. Ef hann nær að byggja
upp sjálfstraust leikmanna sinna
er aldrei að vita hvað gerist.
Þróttararnir eru að minnsta kosti
aðeins of góðir til að falla.
Svo hafa þeir lika markmann
sem getur skorað mörk. Egill
Steinþórsson, fyrrverandi
Armenningur, gekk til liðs við
Þrótt sem markmaður, en sýndi i
Reykjavikurmótinu að hann er
ekkert siðri miðherji!
KA
Fjórir af reyndustu leikmönn-
um KA I fyrra hafa nú yfirgefið
liðið. Þeir Þorbergur Atlason,
Sigurbjörn Gunnarsson, Guðjón
Garðarsson og Gunnar Gunnars-
son eru allir hættir eða farnir
annað. í staöinn fær KA þrjá:
Einar Þórhallsson úr Breiðabliki,
Njál Eiösson frá Þrótti Nes. og
Ásbjörn Björnsson frá Siglufiröi.
Búast má við að lið KA breytist
talsvert með tilkomu þessara
manna, ekki síst Einars Þórhalls-
sonar. Einar er mjög
dóminerandi leikmaður I sinu liði,
og það sem KA vantaði tilfinnan-
lega i fyrra var slikur maður.
Leikmenn liösins eru lagnir með
tuðruna, en i heild var leikur liös-
ins óttaleg gufa. Þá vantaöi mann
tilað stjórna, og Einar er akkúrat
maðurinn i það.
Jóhannes Atlason, sem þjálfar
liðiö eins og undanfarin ár, var að
vonum bjartsýnn, og ætlar sinum
mönnum annað sætið i deildinni.
Hvort það tekst skal látið ósagt,
en vist er að Akureyringarnir
veröa erfiöir heim aö sækja i
sumar. Liöið hefur fengið mun
fleiri æfingaleiki I vor, en undan-
farin vor, og kemur þvi betur
undir keppnistimabilið búið en
oftast áður. Og nú hafa lika
leikmenn liðsins fengið dýrmæta
reynslu i fyrstu deildinni.
ÍBV
Mikið hefur verið skrifað um lið
ÍBV i vor, og lýst hálfgerðu
upplausnarástandi. Þjálfaramál-
kannski ekki seinna vænna.
Victor Helgason verður þjálfari
liðsins, og þrir menn sem léku
með þvi I fyrra eru hættir —
Sigurlás Þorleifsson, Karl
Sveinsson og Einar Friðþjófsson.
Tómas Pálsson er hættur við að
hætta. Og Viðar Eliasson, sem lék
með Vfkingum siðastliðin tvö ár,
er kominn heim til Eyja aftur. Og
þannig standa málin.
Að sögn Victors er ástandið
heldur aö lagast eftir óvissuna,
leikmennirnir hafa æft vel að
undanförnu, og komiö ágætishljóö
i mannskapinn. Nokkrir ungir og
friskir strákar eru að koma upp
hjá Eyjamönnum, og þeir ættu að
fylla uppi skörðin sem hinir
skildu eftir sig, að sögn Victors.
Það háir liðinu nokkuð að hafa
ekki fengið æfingaleiki nema
mjög takmarkað i vor, og þvi vita
hvorki þeir né aðrir hvernig liðið
stendur. Vestmannaeyingarnir
hafa verið nánast óútreiknanlegir
undanfarin ár — þeir hafa dottið
niður á góða leiki, en siðan tapað
fyrir botnliðum.
Liðið leikur kraftmikla knatt-
spyrnu, og leikmenn vöðvaöir vel.
Vörnin hefur oft verið dálltill
höfuöverkur, sérstaklega ef
sóknarmenn andstæðinganna
hafa verið snöggir og leiknir.
Vestmannaeyingarnir verða lik-
lega enn sem fyrr óútreiknanlegir
I sumar.
Fram
Sigurbergur Sigsteinsson,
Agúst Guðmundsson, Eggert
Steingrimsson og Gústaf Björns-
son, f jórir af fastamönnum Fram
I fyrra, hafa yfirgefið félagið, eða
lagt skóna á hilluna. I staöinn
hafa þeir fengiö Martein Geirs-
son, frá Belglu.
Þjálfari Framaranna, Hólm-
bert Friðjónsson, Keflvikingur,
ætlar sinum mönnum fyrsta sætiö
I deildinni, og segir að ekkert þýöi
að setja markiö lægra. Ungir
menn, eru aö koma upp hjá
Fram, en efnilegir strákar hafa
veriö aðeins of fáséðir I þeim her-
búðum.
Það hefur furöulega mikiö að
segja fyrir knattspyrnulið aö hafa
góðan markmann og góða
miðverði. Fyrir þremur árum
gerðu t.d. Marteinn, Jón Péturs-
son og Arni Stefánsson næstum
allt I liði Fram, — skoruðu meira
aö segja mörkin. Og enn á ný er
það miölinan sem virðist sterkust
hjá Fram Guömundur I markinu,
Marteinn miövörður, Asgeir
tengiliður og Pétur Ormslev
miðherji.
I kringum þennan kjarna
verður Hólmbert að byggja liðiö,
og hvernig það tekst skiptir sköp-
um um hvort Fram nær að lyfta
sér uppúr meðalmennskunni. En
liðið veröur engum auöveld bráð.
Haukar
Segja má að talsverð heppni
hafi fært Haukum sæti i fyrstu
deild. Þeir voru I hópi margra
jafnra liöa i annarri deild I fyrra,
og þaö voru frekar töp hinna liö-
anna sem sendu þá upp, en sigur-
ganga Haukanna sjálfra. Þeir
eiga erfitt sumar fyrir höndum,
og gera sér sjálfir best grein fyrir
þvi. „Þetta verður erfitt, en
skemmtilegt”, sagði Eggert
Jóhannesson, þjálfari þeirra.
Leikmenn Haukanna eru fæstir
miklir aö burðum, og knattspyrn-
an sem þeir hafa leikið i annarri
deild á undanförnum árum hefur
ekki verið jafn stórkarlaleg og
þar gengur og gerist. Þeim hefur
lika bæst liösauki: Gunnar
Andrésson miövörður, besti
maður Armenninga undanfarin
ár, Gunnlaugur Gunnlaugsson
fyrrverandi FH-markmaöur, og
Hermann Þórisson, sem lék með
Bolvíkingum I 3. deild. Þeir koma
allir til með aö styrkja liösheild-
ina.
Haukarnir hafa að einu að
keppa I deildinni — að halda sér I
henni. — „Að komast yfir
reynslutimabilið”,eins og Eggert
komst að oröi. Það gæti reynst
þeim um megn. 1 liöinu eru
nokkrir einstaklingar sem sómdu
sér vel f hvaða fyrstu-deildarliði
sem er, en þegar á heildina er lit-
ið vantar Haukana einfaldlega
getu. Baráttuna vantar þá
hinsvegar örugglega ekki, og á
henni eiga þeir eflaust eftir að ná
i óvænt stig I sumar.
T
STYRKLEIKI OG ÖRUGGT GRIP.
Margir halda að sumarhjólbarðar Goodyear séu sérstaklega
sniðnir fyrir íslenska vegi. Til þess liggja tvær aðalástæður.
Önnur er sú að byggingarlag Goodyear hjólbarða miðast
við að styrkleikinn verði sem mestur. Hin ástæðan er öruggt
grip (traction) sem er eitt af aðalsmerkjum Goodyear hjólbarða.
Ekki ónýtir eiginleikar það úti á íslenskum vegum.
44 UMBOÐSMENN GOODYEAR ÚT UM ALLT LAND EIGATIL
GOODYEAR SUMARHJÓLBARÐA í FLESTAR GERÐIR
FÓLKSBÍLA. GJÖRIÐ SVO VEL AÐ LÍTA INN.
FULLKOMIN HJÓLBARÐAÞJÓNUSTA
Felgum og affelgum
TÖLVUSTÝRÐ JAFNVÆGISSTILLING
Hjólbarðaþjónustan
Laugavegi 172,símar 28080. 21240
■ ■ T"" ■ Æ ■ JL ■ ■ ■■■
rlEKLArlF
Gleðikonurnar í Istedgade eiga undir högg að sækja
Istedgadei Kaupmannahöfn er
ekki lengur aðalmiðstöð vændis-
lifnaðarins þar i borg eins og
verið hefur um árabil. Gleöikon-
urnar i Istedgade sem selja sig á
götum úti fyrir lágt verö, hafa
tapað slagnum fyrir hinum fjöl-
mörgu nuddstofum, sem skotið
hafa upp kollinum I borginni við
sundin. Ekki færri en 25 hafa nú
nýverið hafiö starfsemi og mun
nú hart vegiö aö götugleðikonum
Istedgötunnar frægu.
Gleðikonurnar I götunni eru
auðvitaö allt annað en ánægðar
með þessa þróun og melludólg-
arnir enn siður. Vilja þeir samn-
ingaviöræður viö nuddstofurnar
og benda á að stúlkunum á nudd-
stofunum sé ekki leyfilegt að
stunda vændi, þar megi þær aö-
eins nudda. Hins vegar gangi
málin yfirleitt alla leið. Nuddiö sé
aöeins upphitun.
En hvers konar kvenfólk er það
sem er á götunni og selur likama
sinn? Stúlkurnar i Istedgade eru
yfirleitt mjög ungar. Þær taka sér
þennan starfa af ýmsum ástæö-
um. Þeim gengur erfiölega aö fá
mannsæmandi vinnu, sumar eru
eiturlyfjasjúklingar og ná ekki aö
fjármagna dópkaup með öðrum
hætti en þessum. Annars eru það
ekki stórar fúlgur, sem þessar
stúlkur hafa eftir dagsverkið, auk
þess sem melludólgarnir taka
sinn toll.
Margar þessara stúlkna eru
mæður. Oft tekst þeim ekki að fá
gæslu fyrir börn sin og verða að
taka þau með i „vinnuna”. Alls
ekki er óalgengt að börn gleöi-
kvenna, þetta 3-5 ára gömul, séu
með mæörum sinum I „vinn-
unni”. Ekki alls fyrir löngu fann
Kaupmannahafnarlögreglan
dreng á þvælingi I Istedgade i
snjófoki og frosti. Hann hafði ver-
iö með mömmu sinni i „vinn-
unni”, hún haföi náð i kúnna og
beðiö aðra gleöikonu aö lita eftir
barninu á meöan hún lyki af-
greiðslunni. Sú hin sama hafði þá
einnig náð I viðskiptavin og barn-
ið var þvi skilið eitt eftir á gang-
stéttinni, þriggja ára gamalt og
haföi þaö frostpinna sem þaö átti
að hugga sig við i frostinu. Lög-
reglan fór með litla drenginn á
lögreglustöðina og þangað kom
móðir hans siöar, eða eftir aö hún
hafði klárað verk sitt i Istedgade
— þar sem vændisiönaðurinn á nú
undir högg að sækja.