Helgarpósturinn - 28.11.1980, Blaðsíða 3

halrjfrrpn^tl iririn Föstudagur 28. nóvember 1980
málanna að leggja. Dagskráin
hafði tafist vegna þess arna og
allt leit út fyrir að funda þyrfti um
kvöldið.
Flokkapólitik, verkalýðsmála-
pólitik, einkamál, undirmál, rabb
um daginn og veginn, allt þetta
var á dagskrá um hálfsexleytið
þegarég yfirgaf staðinn. Frammi
i anddyri sátu ritari Alþýðuflokks
og gjaldkeri Alþýðubandalags,
Karl Steinar og Tryggvi Þór
Aðalsteinsson og ræddu málin.
Viö fatahengið spurði eldri kona
mann með yfirskegg, hvort eitt-
hvað væri að frétta að vestan og
inná Mimisbar voru starfsmenn i
kaffi og þar bað stúlkurödd um
sigarettu. Einnig var stiginn sem
fyrr, notaður sem fundarstaöur
og þar stóöu i hnapp, Gunnar Már
Kristófersson, Hallgrimur i Hlif
og Óskar Vigfússon og hlógu mik-
ið. Tilefniö er látið liggja á milli
,,Svo gef ég Karvel þetta, ef hann
tapar”.
hluta. Og innan úr Súlnasal
hljómaði rödd ræðumanns þar
sem hann lagði til að þingið legöi
enn rikari áherslu á vinnu-
verndarsjónarmiö en hingað til.
Og upp úr þessari samsuðu
kusu siöan þingfulltrúar forystu-
menn fyrir Alþýðusambandið og
lögöu einnig málefnalinurnar fyr-
ir næstu ár.
Þinginu lýkur seinnipartinn i
dag (föstudag) og ekki er vitað
annað, en Raggi Bjarna og
félagar verði á sinum stað i kvöld
og vatni veröi breytt i vin á bör-
um hússins, er kvölda tekur.
sem hafa trúnað og gegna
ákveðnum hlutverkum, þá sér-
staklega i boðskiptakeðjunni,
þegar hlutir eiga á annað borð að
leka. Ekki hefur hér verið minnst
á Asmund Stefánsson einn forseta
kandidatinn og framkvæmda-
stjóra A1 þýðusamba ndsins .
Starfa sinna vegna mun hann
sjálfur ekki eiga beinan þátt i
umræðunum bak við tjöldin, en
hann mun þó kippa I þá spotta,
sem þörf er á hverju sinni og
ekkertmun afráðið innan Alþýöu-
bandalagsdeildarinnaráður en
hann hefur sett sinn gæðastimpil
á pakkann og samkomulagið.
Brúnaþungurmeö
Winston-sígarettu
Hjá Sjálfstæðisflokknum virtist
BjörnÞórhallsson vera hvað mest
á ferðinni. Onefndur hvislaði þvi
að mér, aö Björn væri sér-
fræðingur i þvi að láta hlutina
rúlla við þessar aðstæður. Hann
væri bestur i stöðunni, þegar
flækjan væri hvað mest og við
slikar aðstæður nyti hann sin
best. Þessi eðliskostur Björns ætti
að nýtast vel I valdataflinu á ASl
þinginu, enda var ekki að sjá að
Björn Þórhallsson ynni sér friðar
og hvildar á miövikudaginn.
Hann gekk upp og niöur stigann,
úr einu horninu I annað, talandi
við Pétur og Pál. Brúnaþungur
með Winstonsigarettu i hægri
hendinni og litla skjalatösku i
vinstri handarkrikanum, var ekki
annað aö sjá, en að mikilvæg og
erfið mál væru til umræðu. En
Sjálfstæöisflokkurinn var ekki
einhuga. A öörum vængnum voru
Björnsmenn, sem eindregið
styðja Asmund Stefánsson til for-
setakjörs. 1 þeim flokki eru
nefndir menn eins og Bjarni
Jakobsson i Iðju og fleiri. Þá mun
Magnús L. Sveinsson ekki standa
þeim fjarri. A hinum endanum
eru aftur menn eins og Pétur Sig-
urösson alþingismaður og
Guðmundur H. Garðarsson
ásamt fleirum.
Framsóknarmenn le’tu litið fyr-
ir sér fara á þessum miðvikudegi,
en þar standa fremst, Jón Agnar
Eggertsson, Daði Ólafsson og
ýmsir aðrir.
En litum aftur á sviðið i Súlna-
sal og nágrenni. Klukkan er 16.05.
Verkalýðsforingjar
og fegurðardís
Guðmundur H. Garöarsson og
Jóhanna Sigurðardóttir alþingis-
maður standa niðri viö útidyr og
tala ilágum hljóðum. Upp við bar
á Baldur óskarsson starfsmaður
Alþýðubandalagsins og þing-
fulltrúi eitthvað vantalað við Sig-
urdór Sigurdórsson blaðamann á
Þjóðviljanum. Baldri er greini-
lega mikið niðri fyrir og þeir eru
ekki á eitt sáttir. 1 sömu andrá
ganga niður stigann núverandi og
fyrrverandi formenn Hlifar i
Hafnarfirði þeir Hallgrimur Pét-
ursson og Hermann Guðmunds-
son. Þeir munu báðir teljast
óháðir i rimmu stjórnmálaflokk-
anna, en virðast þó ekki skorta
umræðuefni. t stiganum mæta
þeir Hallgrimur og Hermann
ungri og fallegri snót. Sú er þekkt
fyrir annaö, en þátttöku i verka-
lýðspólitikinni, en er fulltrúi
Verslunarmannafélags
Reykjavikur. Þetta er Halldóra
Björk Jónsdóttir, ungfrú tsland
frá þvi i hitteðfyrra. Þá hefur
Guðmundur H. Garðarsson sest
við borö blaðamanna til að rabba
um málin. „Þetta er óvenju prútt
þing”, sagði Guðmundur. „Það
sést t.d. ekki vin á manni, sem þó
var ekki óvenjulegt hér áður
fyrr”.
Þannig voru menn á ferð og
flugi. Þótt við fyrstu sýn virtist
ekki annað sem um væri að ræða
en stefnulaust ráp hingað og
þangað, voru menn að sinna bráð
nauösynlegum erindagjörðum.
Ekki var að minnsta kosti annaö
að sjá, þótt ef til vill hafi salernið i
kjallaranum verið ástæða sumra
ferðalanganna.
I vatnsþambinu við barinn hitti
ég Hafnfirðing, sem haföi orö á
þvi, að ekki virtist „plottið”
minna á þessu þingi en þvi siðasta
og fannst þá mörgum nóg um.
„Þeir sem eru nú á þinginu I
fyrsta sinn, trúa vart sinum eigin
augum,” sagði þessi Hafnfirðing-
ur. „Þeir sjá náttúrulega eins og
aðrir, að hún er litt eöa ekki falin
þessi forsjá stjórnmálaflokkanna
hér á þinginu.”
Hafnfiröingur sagði einnig, aö
hann fyndi fyrir vaxandi óánægju
meðal almennra þingfulltrúa með
þetta ástand mála. „Það er
auðvitað of langt gengið i þessu
makki flokkanna á milli, þegar
það er litið hornauga, ef einhverj-
um þingfulltrúa dettur i huga að
stinga upp á öðrum mönnum, en
þeim sem flokksapparötin hafa
komið sér saman um. Það er
eiginlega sett á það þögult bann,
að uppástungur utan úr sal berist,
þegar kosningar eiga sér stað.”
Um það bil korter yfir fjögur
sást til þeirra Bjarna P.
Magnússonar framkvæmdastjóra
Alþýðuflokksins og Vilmundar
Gylfasonar alþingismanns, þar
sem þeir komu út úr lyftunni á
Sögu og gengu út um aðaldyr
hótelsins. A efri hæðum hótelsins
fóru einnig sögur af viðdvöl Þrá-
ins Valdimarssonar fram-
kvæmdastjóra Frmsóknarflokks-
ins og Hilmars Guðlaugssonar i
verkalýðsmálaráði Sjálfstæðis-
flokksins. Ýmsir fleiri utan
verkalýðshreyfingarinnar en
innstu koppar i búri hjá stjórn-
málaflokkunum munu hafa verið
bak viö luktar dyr á hótelinu.
Utan flokksklíku
Óskar Vigfússon formann Sjó-
mannasambandsin hitti ég i stig-
anum margumtalaða og hann
sagðist aöspuröur ekki geta sagt
mér neitt af nýjustu tiöindum.
„Ég er ekki innundir hjá neinni
flokksklikunni,” sagði hann og
hló. „Ekki það ég sakni þess,
þvert á móti. Hitt er heilagur
sannleikur, að það eina sem ég
heyri af umræðu um embættin
kemur frá merktum flokks-
gæðingum.”
Óskar hafði á orði, að honum
fyndist sem andvari frá
stjónrmálaflokkunum væri of
sterkur á þinginu. ,Mér finnst
þetta gengið út i öfgar,” sagði
hann.
Og i sömu svifum gekk framhjá
okkur snaggaralegur eldri maður
og kastaði kveðju á óskar um leiö
og hann sagði: „Ég er hættur i
dag, farinn heim að sofa.”
„Já, gerðu það, Jón minn”,
svaraði Óskar og þeir veifuðu i
kveðjuskyni.
Já, það er ekki ofsagt að
Bændahöllin væri öll undirlögð af
verkalýðshreyfingunni. Meira að
segja á Mimisbar er allt úr
skorðum. Þar var ekkert drukkið
sterkara en kaffi, þegar á annað
borð gafst tlmi til sliks. Þar var
skrifstofa þingsins ogstarfsmenn
voru önnum kafnir við marghátt-
uð störf. Þaö var ekki annað að
sjá, en allt starfsfólkið hjá ASt
hafi þar veriö samankomið.
Spurningin er: Ætli þeir hafi lok-
að I hinu nýja húsi Alþýðusam-
bandsins viö Fellsmúlann?
Þarna voru á þönum fólk eins
og Kristin Jónsdóttir sem flestir
kannast við i forystusveit Alþýöu-
flokkskvenna og sem vararitara
Alþýðuflokksins og Elin Torfa-
dóttir, einginkonu Guðmundar J.
Guðmundssonar. Þá voru einnig
á Mimisbar þeir Asmundur
Stefánsson og Haukur Már
Haraldsson blaðafulltrúi ASl og
ritstjóri Vinnunnar.
„Viltu koma aö „plotta?””
/, Plottað" hér og þa r
„Það þýðir ekkert að spyrja
mig um „plottið”, sagði Haukur
Már við mig á hlaupum. „Ég má
ekkert vera að þvi að hlera slikt.”
Það var ekki annaö að sjá, en
Haukur væri upptekinn i meira
lagi, þar sem hann stikaði um sali
og ganga jakkalaus, með skyrt-
una fráhneppta og uppbrettar
ermar, svo skein á tattóeringuna
á handlegg hans. Honum virtist
þó takast að leysa úr hvers manns
vanda og þau voru ekki ófá
viðvikin sem hann var beðinn að
leysa af hendi.
Þannig iöaði allt af lifi hjá
Alþýöusambandsmönnum þenn-
an þriðja þingdaginn. Þrátt fyrir
fjarveru toppanna vegna leyni-
fundanna, þá var enginn skortur
á ræðumönnum I aðalsal. Þar
stigu menn upp i púlt i iöngum
rööum og höfðu ýmislegt til
„TRANSCRIBER er einstakur plötuspilari" úr umsögn danska High
Fidelity, maí 1979. Hefur Microtracer í stað tónarms. Microtracerer
festur við lokið og er álíka stór og tónskelin í venjulegum tónarmi.
Microtracererauðveldari í notkun, t. d. þarftu aldrei aðsnerta hann.
Lengdin er 3.8 cm. frá legu til nálar. Hann hefur minni
núningstregðu. Hámarks legufrávik (tracking error) er 0.1° og hann
getur ekki rispað plöturnar, ekki runnið til, ekki hoppað, ekki
skemmt nálar, ekki valið rangt spor.
Hreyfimassi (moving mass) venjulegra tónarmaerminnst 150 gr.
(t.d. B&O) en algengt er að hann sé 250gr. og þar fyrir ofan.
Microtracer hefur aðeins 13.4 gr. hreyfimassa. Mikilvægter: Tregða
hans er 1 /70 af tregðu venjulegra arma og það stór minnkar
plötuslit. Listræn bygging úr gleri og áli (glerið er hert triplex
öryggisgler). Plötudiskurinn færist fyrir tilstilli fótósellu.
Transscriber hefur allsstaðar vakið óskipta athygli frá því er
hönnuður hans Dr. Gammon kynnti hann 1978.
TRANSCRIBER eru örugglega bestu kaupin i dág. Innlend framleiðsla
þess vegna mjög göð kjör. Takmarkað framleiðsluupplag. 2. ára ábyrgð
Útsölnstaðir: RAFRÁS hf. söluskrifstofa Fellsmúla 24, sími 82980 STERIÓ.
Tryggvagotu gengt Skattstofunni, sérverslun með hágæða hljómtæki.
„Ég að „plotta”. Hver segir þaö”.