Morgunblaðið - 04.11.1969, Blaðsíða 25

Morgunblaðið - 04.11.1969, Blaðsíða 25
MORGUNBLA£>IÐ, ÞRIÐJUDAG-UR 4. NÓVEMBER 1969 25 Friðrik Finnbogason frá Látrum — Minning Friðrik Finrabogason frá Látr- uim í Aðalvík lézt þaran 29. okt. Haran var fæddur 23. nov. 1879 í Efri-Miðvík, Aðalvík. Soraur hjóraann,a Firanboga Árraaisoraar bómda í Efri-MiðVík og Herborg ar Kjartarasdóttur. Árið 1902, 18. okt. kværatist haran eftirlifandi konu sirani, Þórunni Maríu Þorbergsdóttur, frá sama stað. Þau fluttust að Látrum vor ið 1911 og bjuggu þar til 1942, að þau fluttust til Akureyrar, en voru þar aðeins einn vetur, fluttu svo um vorið 1943 til Kefiavíkur og bjuggu þar síðar. Þau eignuðust 17 börn, 3 dóu í frumbernsku en hin koirauist öll til fullorðins ára, Eftir lifa nú 11 systkin, 2 létust á s'íðastHðmu ári, og piltur ÓM að nafni, drukknaði árið 1942, 27 ára að aldri. Afkomeradur hjónanraa eru raú orðmir 212 alls. Mairaravænleg ur hópur. Friðrik heitimn var dag farsgóður iraaður, hagur á allt, sem hamn tók sér fyrir og vel greiraduir. Eftir að haran kvæmtist og til hinztu stundar, var heim- iiið hans, horaum allt. Haran unmi koniu sirani og börn um hugástuim, og er hamin var ekki að ná björg í bú, þá vann hamn með konu sinni að heim- ilisstörfum — sparan og prjómaði. Margt var að klæða og mörgurn að siraraa því aið fátækt og ómegð voru mikil. Samt vair þetta heimili með einsdæm- uim hreimiegt og hlýlegt. Bær þeirra vaT kallaður Ytribær, þaragað var aUtaf gaiman að koma. Hústfreyjain og húsbóndinn Fáein kveðjuorð: Sigurður Ólafsson ALDREI er of seirat að miraraaist góðs dresmgs, því að avo segir i Hávamáluim: Deyr fé, deyja fræraduir, deyr sjálfuir it sama; en orðstírr deyr aldregi, hveim er sér góðam getuir. — Byssur Framhald aí bls. 17 vera eirakum tvær: Skortur á leikni hjá skotmönnum og ó- fullnægjandi skotvopn. Mér er kunnugt um, að hreindýra eftirlitsmaðurinn lítur mjög strangt eftÍT því, að sportveiði menn séu búnir þeim skot- vopnum, sem lög mæla fyrir um. Ef svo mikil brögð eru að þessutm ógeðfelldu veiðiaðferð umi, sem sögur herima, er það auðvitað mál Dýravarndunar- félagsins og yfirvaldanna. En sannarlega væri hörmung til þess að vita, ef þessar sögu sagnir væru á röloum reistar og virðist þá ljóst að eirahvers staðar er pottur brotinn. ÚTILÍF OG SKOTFIMI — Er skotfimin efeki helzta „hobbyið" þitt Egill? — Nei, langt frá því, ég hef önnur áhugamál, sem ekki eru síðri svo sem tónlist, stang- veiði og fjallgöngur. — Heldurðu að áhugi fyrir veiðum með skotvopmum fari hér vaxandi? — Ég er eíkiki í nakkrum vafa uim það. Við þunfuim að eíras að líta á stórauikna sölu á skotvopmum til að sannfær ast uim að áhugi fer vaxandi. Þegar veiðar hverfa úr sög- unni, seim atvinnuvegur kem ur að því að þær verða frí- stundaiðja innisetumanna. Og mikið fimmst mér það heil- brigðari ungmenni, sem taka sér byssu í hönd og ganga yfir fjöll og firnindi, en blei'kfölir jafnaldrar þeirra, sem hanga á sjoppunum. Þeim ungu mönnum, sem firemuT kjósa heilbrigt útilíf en reykmettaðair sjoppur vil ég gjarnan verða að liði og reyndar öllium, sem velja fyrri kostiriin. Til þess er leikurinn gerðuT með bokarkominu. — Vonandi getur það orðið slík um mönnuim að liði og fyllt nokkuð í þá eyðu, sem verið befur í þessum efmum. Komið þið niðiiir að höfn, farið þið niðUT í bæ, skreppið þið út fyrir bæiran aills stalðar fáið þið sama svarið: Hamm Sigurður Ólafsson — þatba vaa- öðliragur! Ég get trútt um talað, korni- aradi uinigur og óreymduir í ábyrgð- atrstöðu, sem þó aðeiras byggðist á því, að mér væri sýnduir trún- aðuir, og þar reið Siguirðuir Ólaifs- son fynstur á vaðið. Þar fór mað- uir, sem aðeiras gat gert rétt og viidi vel og ætlaði ei þeim næsta að óreymdu raokkuð ainimað. Slíka meran eigurn við raokkra, en otf fáa. Himum megin veirður Sig- ucrðiuir ekki þar sem kola er þörf. Bjarni Kr. Björnsson. höfðu það seiomagn, að margam. bac þar að garði og þá ekki sízt ymgri kynslóðinia, Þær fræddist rmaðuT uan huldufólk, kyngi-kraft og kymjaverur og gamlar Þjóð- sagrair, sagnir, sem maður hefur aldrei heyrt fyrr eða síðar. Þarna var af miklu að taka. Frá sögnin var svo heilQiandi og lif- andi, að maður stóð þar mitt á meðal þessara undravera og gleymdi stað og stund. Friðrik átti laraga ævi, vantaði tæpan mánuð til þess að verða 90 ára. Hamn og þaiu bæði hjón- in áttu áraægjulega og góða ævi eftir að þau fluttust til Keflavík- uir. Haran varara á Keflavíkurfluig- vei'li þar til harara var 75 ára, ef tir það vann harara hjá Keflavíkur- kaupstað til 80 ára alduirs - en þá hætti haran aliveg störfum. Flest af börraum þeirra fluttust eimnig til Keflavíkur og settuist þar að, þar maut hamm ástríki barma siraraa í ríkuim mæli, sérstaklega var kært milli haras og yragsta sonarins Þorbergs og korau hams. Eftir það að Þorbergur byggði hús sitt fluttust gömlu hjórain þaragað og bjuggu þar í 22 ár. Sérstakar þákkir bað hann að færa þessari temgdadóttur sinmi fyrir dótturle^ga umhyggju öli þessi ár. Nú er l'ífsiföruraaiutur þinra, Þór unn, horfinm sjónum þírnuim, eftir 67 ára samfylgd, yfir móðuna miklu til eilifðaTlandsiras og bíð- ur þín þar. Þér Friðrik á ég að færa imni- legar þakkir, frá Ólafi Hjálmars syni og koniu hans, fyrir vináttu, ágætt samstarf og óteljandi á- nægjustundir. Sömuleiðis eru þér færðar þakkir frá skyld- fólki og viraum. Ég þakka þér Friðrik fyrir svo margar ániægjuistundir er ég maut á heimili þínu. Ástvinum þínuim votta ég imni- lega samúð. Friður sé með þér. B. L. Jóstefs. MYNDAMÓT hf. PREHTMYNDAGERÐ AÐALSTRÆTI 6 SlMI 17152 AISIDREU MIOSTRÆTI 7 SÍMI 19395 • Arni Kristófer Sigurðsson Árni Kristofer Sigurðsson. Fyrir nokkru síðan féll frá einn hinna traustustu aldamóta- manna. Einn úr þeirri hugprúðu sveit, er segja má um að hafi verið brautryðjendur þeirrar vel megunar er þjóðin nú býr við. Á ég hér við Árna Kristofer Sig urðsson frá Arnarstapa á Snæ- fellsnesi. Hann fæddist þann 2. nóvember 1895, flutti ungur með foreldrum sínum til Ólafsvíkur og ólst þar upp. Þegar um fermingaraldur fór hann á sjóinn. — En hann hugs aði hærra og fór því á sjómanna námskeið í Stykkishólmi og tók þar fiskimannapróf og stundaði síðan skipstjórn þar vestra um allmörg ár. Árið 1919 kvæntist hann Sig- urborgu Jóhannesdóttur frá Brimilsvöllum, sem látin er fyrir um tveim árum síðan. Eignuðust þau fjögur börn, 3 drengi og eina stúlku og eru þau öll á lífi, hið mesta manndómsfólk. Arið 1924 komu þau hjónin hingað til Reykjavíkur og áttu hér heima upp frá því. Stund- aði hann hér sjómennsku Og margháttuð önnur störf á meðan heilsa hans leyfði. Hann hneigðist á æskuárum mjög til bóknáms — var athug ull mjög og skemmti sér t.d. við það í ellinni að smíða smá gesta- þrautir, sem mörgum þótti gam- an að glíma við. Hefði hann gjarna viljað fara í skóla, en fjárhagurirm var þröngur í þá daga og mikil þörf fyrrir vinnu haras heima, þar eð hann var elztur systkinanna. Síðuistu æviárin dvaldist hanin á Hrafnistu, þar sem hann lézt þann 17. september síðastliðinn saddur lífdaga. Mér, seim þessar límur rita, var mjög hlýtt til Árna og sakna hans sakir glaðværðar hans, drengskapar og mannkosta. Bið ég börnum hans og afkomendum blessunar og óska mér þess sjálf um að mega skilja við þessa ver öld með jafn ríku trausti til Guðs og hann gjörði. Friðrik SigurSsson. Nauðungaruppboð sem augiýst var í 50., 52. og 54. tbl. Lögbirtingablaðs 1969 á TF—AIP flugvél, þingl. eign Flugsýnar h.f., fer fram eftir köfu Guðjóns Styrkárssonar hrl. og Gjaldheimtunnar í Reykja- vík á Reykjavíkurflugvelli. föstudaginn 7. nóvembe n.k. kl. 13.30. Borgarfógetaembættið í Reykjavík. Nauðungarupphoú sem auglýst var í 50, 52. og 54. tbl. Lögbirtingablaðs 1969 á Tunguvegi 17, þingl. eign Gunnars Guðjónssonar, fer fram eftir kröfu Landsbanka Islands á eigninni sjálfri, föstudaginn 7. nóvember n.k. kl. 10.30. Borgarfógetaembættið i Reykjavík. Nauðungaruppboð annað og siaðsta á hluta I Hraunbæ 190, þingl. eign Gunnas Kr. Sigurðssonar, fer fram á eigninni sjáifri, föstudaginn 7. nóvember n.k. kl. 15.00. Borgarfógetaembættið í Reykjavík. HÆTTA A NÆSTA LEITI -*¦- eftir John Saunders og Alden McWilliams THI3 C0N5TRUCTION SITE ISONTHEWAY HOME, LEE RCV... NO HARM IN A5KINGÍ I MEAN ITMISTER.„ EITHER THAT MOTOR TURN3 OVER.^OR you TURN IN MXJR TIME.,.NOVv' MOVE/ Líkt og svo margir unglingar í at- vinnuleit, kemst Legs Raven að því, að hann er ýmist of ungur — eða of seinn! — Því miður. Þú ert of ungur! — iti'Ai í starfiS i gær, vinur! — KkkiM-t í daa' — Talaðu við okkur í næsta mánuði. — Hér ©r verið að byggja. Skaðar ekki að spyrjast fyrir, Lee Roy. A ssuna andartaki. — Mér er alvara, herra minn. Annað hvort sturtar bessi bill, eða bú getur hætt ln'i-. Komdu 1m'<- aí ^tað!

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.