Morgunblaðið - 23.09.1976, Blaðsíða 30

Morgunblaðið - 23.09.1976, Blaðsíða 30
30 MORGUNBLAÐIÐ. FIMMTUDAGUR 23. SEPTEMBER 1976 Syst ir okkar t ÞÓRUNN A.P ÞORSTEINSDÓTTIR Grettisgötu 13. sem andaðist 16. þ.m. verður jarðsungin frá Frikirkjunni föstudaginn 24 septembe kl 15 Hulda Þorsteinsdóttir, Páll Þorsteinsson, Pétur Þorsteinsson. + Utför SIGURGEIRS RUNÓLFSSONAR. SkáldabúSum, sem fórst af slysförum 10 þm fer fram frá Stóra Núpskirkju mánudaginn 21 september kl 2 00. Jarðsett verður i heimagrafreit Blóm afbeðin, en þeim sem vildu minnast hans, er bent á Slysavarnafélagið Vandamenn. t Minningarathöfn um móður okkar, NÖNNU JÓNSDÓTTUR, verður föstudaginn 24 sept i Fossvogskirkju, kl 10 30 Jarðað verður að Ljósavatni, sunnudaginn 26 sept kl. 2. Vigdis ÞormóSsdóttir. Kristbjörg Þormóösdóttir, Kolbrún ÞormóSsdóttir. + Eiginkona mín, móðir, tengdamóðir og amma, GUÐRÚN JÓNASDÓTTIR, Kársnesbraut 18, Kópavogi, verður jarðsungin frá Fossvogskirkju. föstudaginn 24 sept kl 1.30. Jón Júlíusson, Stefán Jónsson, Bára Leifsdóttir, barnaborn og systkini hinnar látnu. + Eiginmaður minn. faðir, tengdafaðir og afi HRÓLFUR BENEDIKTSSON. prentsmiðjustjóri. Barónsstíg 19. sem andaðist 16 sept sl, verður jarðsunginn frá Dómkirkjunn "föstudaginn 24 sept. kl 13 30 Ásta GuSmundsdóttir. Erna Hrólfsdóttir. Birna Hrólfsdóttir, Ásta Hrólfsdóttir. Hrefna Hrólfsdóttir. og barnabörn Jón Örn Amundason. Einar Sveinsson. Agnar Svanbjörnsson + Alúðarþakkir til allra fyrir auðsýnda samúð og virðingu við andiát og útför, GUÐRÚNAR SVEINSDÓTTUR. Minna-Núpi. Guðbjörg Ámundadóttir. Margrét Amundadóttir. Kristjín Guðmundsson, Herdis. Amundi. Guðrún, Ingólfur. Guðbjörg og Viðar. + Innilegar þakkir til allra sem auðsýndu okkur samúð og vinarhug við andlát og útför eiginmanns míns, og föður KRISTJÁNS 0. JÓHANNSSONAR, matsveins, Ljósheimum 4, Rósa Pálsdóttir, Tómas Kristjánsson. LOKAÐ vegna jarðarfarar Hrólfs Benediktssonar prentsmiðjustjóra. Offsetprent h.f. LEGSTEINAR MOSAIK H.F. Hamarshöfða 4 — Sími 81960 Inga Markúsdóttir — Minningarorð Fædd 23. aprfl 1918. Dáin 8. ágúst 1976. „Engill Drottins laut þer og leístí þig úr böndum og leiddi þfna sál Inn f Drottins helgidóm" Davfo Stefínsson. Þessi fögru orð komu mér í hug, er ég frétti að vinur okkar og kórfélagi i áratugi, frú Inga Markúsdóttir, væri látin. Fullu nafni hét hún Ingileif Guðbjörg Markúsdóttir, en hún var aðeins kölluo Inga Markúsdóttir af öllum er hana þekktu. Andláts- fregnin kom ekki á óvart þótt allir hefðu vonað að hún mætti sigrast á hættulegum sjúkdómi, einnig nú í þetta sinn. En Inga var við- búin kallinu, þvi svo sannarlega hafði hún mikinn hluta æfi sinnar staðið andspænis veikindum, sorg og dauða án þess að bugast. Með manni sfnum hafði hún gengið í gegnum fleiri raunir en flestir aðrir, er ég þekkti til, og sýnt þá staðfestu, dugnað, kærleika og trúartraust. Glaðlyndi og bjart- sýni var henni meðfædd, og því var eins og ljós hefði slokknað eða hlýr sólargesli horfið, er hún hvarf héðan úr þessum heimi. Inga Markúsdóttir var fædd á Skáladal í Sléttuhreppi f Norður- Isafjarðarsýslu, dóttir hjónanna Markúsar Finnbjörnssonar út- vegsbónda f Skáladal, en síðar á Sæbóli í Aðalvfk og konu hans Herborgar Arnadóttur frá Skála- dal. Hún var ein af 11 systkinum, f jögur þeirra dóu ung, en nú eru á lífi sex þeirra eftir andlát Ingu. öll voru þau systkinin listræn að eðlisfari, söngelsk og tónnæm, og nægir í því sambandi að benda á Ingu sjálfa, systur hennar og bræður og er bróðir hennar gott dæmi um það. Hann er prýðilega menntaður tónlistarmaður, tón- listarkennari með afbrigðum góð- ur, og hef ur um langt árabil leikið í Sinfóníuhljómsveit Islands. Þröngt mun hafa verið f búi hjá foreldrum Ingu og hún því snemma orðið að láta vinnuna sitja í fyrirrúmi þott námsgáfur væru ágætar. Eftir fermingarald- ur var hún í vist hjá föðurbróður sfnum, Finnbirni Finnbjörnssyni málarameistara, á Isafirði. Að Tungu f Nauteyrarhreppi fof hún haustið 1933, en þar bjuggu þá Höskuldur Jónsson bóndi þar og kona hans Petra Guðmundssóttir, ljósmóðir. Fyrir atbeina hennar fór Inga til Grindavíkur, og var hugmyndin að læra að spila á orgel hjá Sigvalda tónskáldi Kaldalóns. Sigvaldi mun hafa verið fljótur að komast að raun um, að Inga hafði frábæra söngrödd, og þenn- an eina vetur, sem hún var við nám hjá Sigvalda, var það einkum söngurin, sem námið snerist um. Sigvaldi Jét Ingu syngja lögin, sem hann samdi og taka þátt I söngleikjum. Þess stutti námsfmi hefur verið ómetanlegur fyrir Ingu og söngferil hennar síðan. Eftir þetta lá leið Ingu f hús- mæðraskólann. 1 Tungu voru mannvænleg börn og þar kynntist hún manni sfnum Asgeiri, syni hjónanna í Tungu. Ásgeir hafði verið við nám f 3 vetur f Menntaskólanum á Akur- eyri og innritast í stærðfræðideild þar, en hann varð að hætta námi þegar faðir hans lést. Inga hafði aftur á móti verið tvo vetur í Héraðsskólanum að Reykjanesi við Isafjarðardjúp. Þau Inga og Asgeir giftu sig sumarið 1941 og mun það hafa verið þeirra mesta gæfuspor. Þessi ungu og fróð- Skilti á krossa Skilti og merki, sími 16480. Útlaraskreyllngar blómouol Gróðurhúsið v/Sigtún simi 36770 leiksfúsu hjón bjuggu á föður- leifð Ásgeris að Tungu um hrfð. Síðan voru þau á Kirkjubóli í Nauteyrarhreppi og að Lundi í Lundareykjadal í Borgarfirði, en þar var Ásgeir ráðsmaður búss- ins. Hjónin höfðu þegar hér var komið sögu eignast 2 börn. Annað barnið dó í fæðingu á Sjúkrahús- inu á tsafirði, og þegar bruninn mikli varð að Lundi að morgni 9. nóv. 1944 á meðan þau hjónin bjuggu þar, brann inni hitt litla barnið þeirra, Höskuldur Borgar að nafni, f. 3.12. 1941, en bæði hjónin brenndust við að gera til- raun til að bjarga barninu og eig- umsínum. Þetta áfall var bæði átakanlegt og sviplegt, en þar sýndu ungu hjónin mikla hetjudáð. Sama ár fluttu þau svo til Reykjavíkur eignalaus og særð bæði á sál og líkama. Enginn get- ur sett sig í fótspor þeirra, en áfram var haldið. Ásgeir gerðist póstmaður í Rvk. formaður Póst- mannafélags Islands. Meðeigandi minn var hann um nokkur ár að fasteigna- og lögmannsskrifstof- unni „Sala og samningar," en á þeim árum um og eftir 1950, var hún ein af fáum fasteignasölum hér í borg. Inga vann lengst af utan heimilis með heimilisstörf- unura svo sem I brauð- og mjólk- urbúðum og verzlunum og nú fjöl- mörg sfðustu árin sem verzlunar- mær hjá skartgripaverzlun Hjart- ar Nielsen hf. ásamt kórfélaga sínum frú Svöiu Nielsen óperu- söngkonu, og var þar sem annars- staðar mikils metin sem nýtur starfskraftur. Þau hjónin Ásgeir og Inga áttu ekki fleiri börn sam- an en áður getur, en löngunin til að eiga barn sótti á þau. Þau tóku þvi og ættleiddu sveinbarn sem þau skfrðu Ásgeir og var hann fæddur 14.4 1951. En ennþá var dauðinn við dyrnar og þann 15.8 1951 dó þessi fallegi litli drengur aðeins 4 mánaða gamall. Ég minnist þess, að þá var mörgum tregt tungu að hræra. Sorgin var alger. Þriðja barn þeirra hjóna var óvænt kallað burt úr þessum heimi. Þá var gott að geta f undið samúð og samhug í hinni miklu djúpu sorg þessara mæddu hjóna. En Drottinn er alls staða nálægur og veitti þeim sinn styrk. Eftir stuttan tíma ætt- leiddu þau tvö börn, sem bæði eru á lífi. Asgeir f. 1.9 1951 og er nú sjómaður og Höskuldur Borgar f. 29.3 1952 sem er fisktaeknir. Ásgeir yngri er giftur dóttur Hall- dórs Jónmundssonar, yfirlög- regluþjóns á ísafirði. Eru þau bú- sett þar og eiga einn son og eina dóttur. Um söngferil Ingu mætti margt skrif a því hann var bæði mikill og viðburðarfkur, en hér skal aðeins stiklað á stóru. Inga mun hafa starfað meíra og minna í 5 kórum og kirkjukórum. Arið 1947 var skemmtun haldin á vegum Tón- listarfélagskórsins í Breiðfirð- ingabúð. Þetta var ein af hinum vinsælu kvöldvökum kórsins og var þá einn nýliði í kórnum feng- inn til að syngja einsöng. Mér var kunnugt um hver það var, enda sá ég að einhverju leyti um þá skemmtun. Sjaldan hafði það bor- ið við að nýliðar kórsins fengust til slfks, en í þetta sinn var það auðsótt. Eftirvæntingin var mikil er Inga Markúsdóttir gekk í sal- inn með söngstjóranum dr. Victor Urbancic. En Inga var örugg og ákveðin. Með sönglögum sínum söng hún sig inn í hjórtu okkar allra. Hin bjarta og fagra sópran- rödd hennar naut sfn vel I falleg- um og tilfinningarfkum sönglög- um eins og „Lindin" eftir Eyþór Stefánsson og „Ég beið þín lengi Iengi" eftir dr. Pál ísólfsson. Nýr einsöngvari kórsins var kominn fram. I sigurför Tónlistarfélags- kórsins til Danmerkur sumarið 1948 var hún góður starfskraftur eins og jafnan sfðan, en í þeirri för á Norðurlandasöngmótinu i Kaupmannahöfn söng frænka hennar, Guðmunda Elíasdóttir óperusöngkona, einsöng. í ferða- lagi Tónlistarfélagskórsins kring um landið sumarið 1951 söng Inga einsöng oft á tfðum, og einnig á fjölmörgum hljómleikum kórsins. Við stofnun Þjóðleikhúskórsins 9. marz 1953 varð Inga ein af stofn- félögum þess kórs og eftirsóttur félagi í öllum söngleikjum kórs- ins, bæði óperum og óperettum, og ýmsum leikritum þar sem söngur var ein af uppistöðum þeirra. Inga var lfka liðtæk sem leikkona, þótt ekki hefði hún lært neitt á þvf sviði. Ég held að lffs- reynsla hennar og djúpur skiln- ingur á mannlffinu hafi átt rfkan þátt f velgengni hennar á lista- brautinni. Fyrir örfáum árum hætti hún að syngja með Þjóðleik- húskórnum, en söng siðustu árin I kirkjukór sinnar sóknar, Lang- holtkirkjukórnum. Áður hafði hún sungið lengi i öðrum kirkju- kór Hallgrfmskirkjukórnum og veitt þar eins og annarsstaðar ómetanlega aðstoð. Um 26 ára skeið höfum við Inga sungið saman I tveimur kórum, Tónlistarfélagskórnum og Þjóð- leikhúskórnum. Á þessu tímabili, svo og hin síðustu ár var Inga oft mikið veik, og hafði gengið undir marga uppskurði, en eigi látið bugast, og söngur hennar var jaf n fagur sem forðum. Sem félagi i söngkórum var hún einstök, hár- viss, nákvæm, prúð og samvisku- söm. Það var gott að leika á móti henni í söngleikjum, þvf hún skildi sitt hlutverk til fulls og einbeitti sér við hvaðeina stórt og smátt. Að þvf leyti var hún einnig til fyrirmyndar. Hún var minnis- stæður persónuleiki, hafði hlýtt og gott viðmót, var tilfinninga- næm en þó sterk, og sterkust er mest reið á. Hún var einlægur vinur vina sinna, mátti ekki aumt sjá og með afbrigðum fórnfús og kærleiksrík. Fáa hefi ég hitt er höfðu meiri og dýpri skilning á högum og lffi samborgara sinna. Lífið hafði verið henni þungur skóli. En út úr þeim skóla kom hún fordómalaus, heilsteypt og sterk með ríka kærleikslund til allra þeirra er bágt áttu. Af þess- um ástæðum verður hún okkur öilum sem með henni störfuðu í söng eða þekktum heimili hennar ógleymanleg. Inga andaðist 8. ágúst s.l., var kvödd hér í Fossvogskirkju 18. ágúst, en jarðsett að Melgraseyri I Nauteyrarhreppi 21. ágúst s.l. hjá sonum sfnum. Og með henni var settur f kisti hennar sonur hennar Ásgeir er dó 15.8. 1951. Samkvæmt ósk hennar hafði lfk hans verið grafið upp og flutt í kistu hennar. Að Melgras- eyri hvfla nú jarðneskar leifar Ingu og þriggja sona hennar. Sjálf er hún eins og þeir komin yfir móðuna miklu sem hún svo oft söng um f kirkjum sfnum, til hinna himnesku bústaða, til áframhaldandi kærleiksstarfs á landi lifenda. Þjóðleikhúskórinn þakkar henni mikil og fórnfús söngmála- störf allt frá stofnun kórsins, og sjálfur þakka ég bæði sem for- maður kórsins og persónulega áratuga vináttu og ógleymanlegt samstarf öll þessi ár, um leið og ég færi eiginmanni hennar og vini mfnum Asgeiri Höskulds- syni, börnum, barnabörnum, systkinum hennar og öðrum ást- vinum mfna dýpstu samúð. Minningin um góðan vin lifir þótt maðurinn deyi. Far þú í friði. Friður Guðs þig blessi. Haf þú þökk fyrir allt og allt. Þorsteinn Sveinsson.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.