Morgunblaðið - 18.01.1977, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 18.01.1977, Blaðsíða 17
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 18. JANÚAR 1977 25 EINS OG MÉR SÝNIST eftir GÍSLA J. ÁSTÞÓRSSON Nú sýnist allt benda til þess að félagi Teng Hsiao- ping, sem er litli lifseigi kallinn með pókerandlitið í kínverskri pólitik, hrökkvi rétt einu sinni eins og kork- tappi upp á yfirborðið þar austurfrá, það er að segja þar upp á yfirborðið í þessu makalausa landi þar sem mandarinar hins nýja tíma útdeila hrísgrjónunum. Teng kallinn hefur þá unnið það ótrúlega afrek að standa af sér tvenn pólitísk fár- viðri: að hafa verið úthróp- aður sem afglapi og ihalds- kurfur ekki einu sinni held- »JTfjfeíg55g ÍT.eð tiiheyrandi fjöldafundum og ókvæöis- orðum. Líklega hafa sömu her- skaranir tekið þátt í ófrægingarherferðinni gegn honum i bæði skiptin — og þá oltið út á strætin lika i það sinnið sem hann var endurreistur með viðeigandi lúðrablæstri eftir fyrri hol- skefluna; og liklega birtist nú sama þvagan enn á ný einhvern daginn að fagna enn einni upprisu hans. Ég neita að trúa þvi að þeir eigi þessar kröfugöngu- leikbrúður i ótal útgáfum, það er að segja að uppi í öngstræti A séu tugþúsundir alþýðusálna ávallt til reiðu sem vilji flá Tenga hinnar líðandi stundar lifandi og að samtimis standi jafnstór hópur öreigalýðs grár fyrir spjöldum uppi i öngstræti B og vilji þvert á móti hefja hinn ásakaða til skýjanna. Ég held því fram að það sé að minnsta kosti fræðilegur möguleiki að valdhafarnir Uppií turni, undir trekt noti nákvæmlega sama fólk- ið i báðum tilvikum. Þetta eru leiksýningar. sem eru vandiega og fagmannlega settar á svið, og háværu nankinsklæddu mann- eskjurnar sem æpa ýmist skjallið eða háðsglósurnar eru einf aldlega látnar skipta um slagorð. I dag streyma þær eins og beljandi fljót út á Torg hins himneska friðar og heimta Ping-Pong i dýrð- linga tölu; og á morgun eru þær á ný mættar á vettvang að krefjast höfuðsins af sömu manneskjunni. Það þarf harðneskjulegt baksvið og harkalegar leik- reglur til þess að geta efnt til svona sýninga æ oní æ og þó látið hinar fjarstýrðu brúður sveifla spjöldunum af jafnmikilli áfergju hverju sinni. Það þarf lika undar- lega innréttaða en um leið harðsnúna menn til þess að geta staðið fyrir svona skripalátum án þess að roðna einu sinni. Hér er gengið út fra því að það sem skal heita ágætt i dag það geti með einföldu valdboði heitið ótækt á morgun. Hér eru hinar sígildu samvisku- spurningar sögunnar af- greiddar með tilskipunum. Það stendur í Lögbirtingar- blaði hins himneska friðar og er þá allur sannleikur- inn; og það breytir alls engu að best verður séð þó að i Lögbirtingarblaði hins himneska friðar á morgun birtist öndverður „sannleik- ur". Hvítt er svart, svart er hvitt; það fer eftir hentug- leikum. I öllum þjóðfélögum þar sem stjórnmálamennirnir (eóá hvad- maður á nú að kalla þá) ,'aka sér eillíöár- umboð til þess að ráðskast með landsfólkið er samband- ið við raunveruleikann — staðreyndir — eitt það fyrsta sem þeir glata. Þá fer skop- skynið ef eitthvert var og þá dómgreindin. Þeir horfa of- an úr fílabeinsturnum sin- um eins og I gegnum trekt, Því lengra sem þeir þurfa að skyggnast því þrengri verð- ur sjóndeildarhringurinn, og loks sjá þeir alls ekkert nema tærnar á sér, þvi að þá er hrokinn og sjálfbirgings- hátturinn orðinn svo yfir- gengilegur að þeir eru komnir með trektina á haus- inn. Það er þegar þannig er komið fyrir þeim sem þeir gera þá hluti i römmustu alvöru sem jafnvel draug- fullur maður með bilaðan heiladingul mundi kalla fávitalegt. Þegar sessunaut- ar félaga Beria ósællar minningar voru búnir að skjóta hann (og sumir telja á stjórnarfundi þarna austur í Moskvu) þá var það eitt þeirra fyrsta verk að gefa út eina af þessum dæmigerðu geðveikistilskipunum sem er sýkillinn sem leggst á alla einræðisseggi. og föðurlandssvikara? Jú, maður „upprætir" bara væna sneið af fortíðinni og gefur út tilskipun um að hún hafi aldrei verið til! Og því var það að nokkru eftir að Beria þáði hnakkasketið frá fyrrverandi elskulegum flokksbræðrum sínum þá fengu landar hans lika dálitla sendingu frá sömu þessum mikilvæga sannleika með vangaveltum og vifi- lengjum vill hvorki láta manninn né kerfið hans njóta sannmælis: sá sem hagar sér þannig gengur með öðrum orðum sjálfur með einskonar trekt yfir hausnum eins og þeir þokka- piltar sem hér hefur litillega verið vikið að. Það „efná- ^U- SPBRHR TiHH Oú EfNI"' Beria fangabúðakóngur var búinn að heita hvers manns hugljúfi undir Stal- in: alvitur og strangheiðar- legur embættismaður út- biaður i leninorðum frá nafla og aftur á herðablöð. Það var hinn opinberi „sannleikur" eins og hann birtist almúganum ár eftir ár i lögbirtingarblaðinu þeirra i Kreml. Hvernig af- klæðir maður nú nýskotið fórnardýr sitt svona glæsi- iegum orðstýr á einni nóttu og gerir það sem sömu hand- sveiflunni að allsherjarfanti aðilum. Henni var beint til eigenda sovéskra alfræði- bóka. Og vildu menn nú vera svo vænir að nema lofroll- una um Bería heitinn útúr fyrrnefndum bókum og klístra inn i staðinn hjálögð- um fróðleik um Berings- sund! I öllum umræðum um þjóðfélagið sem Maó bjó til hlýtur sú staðreynd að gnæfa hæst hvernig honum auðnaðist að bægja hungr- inu frá þnssari risaþjóð þar sem hailajrið var landlægt. Sá sein reynir að sneióa hjá hagsundur" sem félagi Maó var kveikjan að verður seint ofprísað. En það hnekkir ekki annarri staðreynd sem blasir nú við okkur dag eftir dag, nefnilega að það sem þeir þykjast kalla pólitik þarna austurfrá er eitt bull- andi endemis fen. Þetta sýn- ist úr fjarska að minnsta- kosti svo hrikalegur skripa- leikur að jafnvel fjölfræði- bókamennirnir sem drekktu Beria i Beringssundi hefðu ekki gert betur. Þetta er næstum eins fáránleg vit- leysa og „réttarkerfið" okk- ar er að verða hér heima. Toxti: Ágúst .lónsson Mvndir: Frioþjófur Heljzason iu á laugardag. þeir félagar. — Það er þó teíit, tekið í spil og svo eru kvikmynda- sýriingar, en heldur er það fábrot- ið, sem boðið er upp á. Þetta var mun betra í sumar, sagði Sigurð- ur, því þá var fært um allar sveit- ir, menn skoðuðu sig um og íóru gjarnarí i veiði ef þeir áttu frí. Undanfarið hefiii hins vegar ver- ið hálfleiðinlegt veður cg lítið hægt að komast. Nokkrir hafa þó notað sér snjóinn til að fara á skiði, en þeir eru ekki margir. — Um gos og slika hluti er það að segja að fólk hór iætur hugsun um það ckki hafa nein áhrif á sig, sögðu Sigurður og Ölafur. — Það er frekar að þegar maður kemur heim í fri að fólk fer að tala um þessa hluti. — Þó held ég að menn séu ósjálfrátt illtaf á verði og við öllu búnir, þó ekkl sé verið að flika slíkum hugsunum, segir Sigurð- ur, sem v ;rið hefur við Kröflu síðan í fyrrasumar, en Ólafur er hins vegai nýbyrjaður. — Eina nóttina vaknaði ég við einhver læti og þaíi sem fyrst kom upp í hugann var að einhver hefði keyrt utan i skálann, sem ég svaf í. Það kom þó fljótlega i Ijós að um jarðskjálfta var að ræða, eitt- hvað rúmlega 3 stig á Richter, en það segir, held ég, dálítið um hugsanagang manna hér, að mér skyldi ekki strax detta jarð- skjálfti i hug, segir Sigurður. AFREK VIÐ FRAMKVÆMDIRNAR A leið okkar um stöðvarhúsið var rætt vitt og breitt um fram- kvæmdirnar við Kröflu. Sögðu þeir Sigurður og Ölafur sitt álit að burtséð frá öllum öðrum þáttum Kröfluvirkjunar þá væri það mik- ið afrek, sem hefði verið unnið við framkvæmdir á staðnum. — Verktakar eru allir íslenzkir og hér er að miklu leyti um byrjunarstarf að ræða, þannig að menn verða að fikra sig áfram. Samt sem áður hefur starfið geng- ið samkvæmt áætlun og hraðinn. ~m... mm r~~%" *T Vr stöðvarhðsinu, þar sem keppzt er við að Ijúka framkvæmdum. Sigurður MagJiússon, rafvirki ásamt Olafi Arasyni, tæknifræðingi, þar sem þeir viroa fyrir sér teikningar. sem hefur verið á öllu hér, er undraverður. Starfsmenn Rafafls við að verki verði lokið um mánaðamótin febrúar—marz, en samt sem áður verða sennilega rafvirkjar frá fyrirtækinu við frágang á raflögn um f allan vetur. RafmagijÉveitur rikisins munu 15. febrúal-Verða búnar að leggja linu að trngi- virkinu. Það er ékkt'lítiö af köpl um sem verður i stöðvarMisinu þegar vinnu þar verður lokið. Sagði Sigurður að hann gi/.kaði á að kaplarnir væru samtals 30—40 kílómetrar að lengd. Teikningar, sem rafvirkjarnir vinna cftir, oru heldur ekki smáar i sniðum. Hver einasti hlutur er lciknaður ;eins og vera ber, margar breytmgar hafa verið gcrðar á sumum »Við/ um og á óllum teikningastafian um verða tæknifræðingar ogiraf- virkjar að vera klárir. Verktakar við Kröf luvirkjun eru fjblmargir, með stór veínk og smá. Héðinn, Stálsmiðjan og Hamar sjá um «iðsetningu:véia. Slippstöðin á Akureyri er..-riieö röralagnir, Miðfell cr mcð bygg- ingarframkvæmdir og þannig mætti halda áfram að tclja. Allt er að falla i réttar skorður og cftir einn mánuð cða svo verður aðcins beðið eftir gufunni til rafmagns- framlciðslunnar. J

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.