Morgunblaðið - 31.07.1977, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 31.07.1977, Blaðsíða 17
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 31. JÚLI 1977 17 Annað var það ekki. Og enga smá- hiuti að sjá. Gísli kveðst hafa verið kunnug- ur í Herdísarvík. — Var oft búinn að vera i að vinnu þar segir hann. Þau voru með fénað og þurftu oft hjálp við slátt og annað. Maður fékk ekki mikið borgað, en gerði þetta fyrir þau. Maður bar mikla virðingu fyrir skáldinu Einari Benediktssyni. Hlín rak búskap- inn. Einar skipti sér ekkert af slíku. — Einar var glæsimenni og fór ekkert aftur i útliti. Það sópaði að honum. Hann gaf sig oft á tal við okkur, ef við vorum þar. Var ekki á honum að heyra þá að hann væri stórbokki. Hann talaði um daginn og veginn, ef hann hafði fengið snafs hresstist hann strax og glaðnaði yfir honum. Þá átti hann það til að taka lagið. Hann hafði mikla bassarödd. Nei, hann var aldrei drukkinn, þetta var svo litið sem hann tök i einu, enda farinn að eldast. Eins kom fyrir að hann fór með ljóð sín fyrir okkur, en það var sjaldan. Hann Ias þau vel. Það var gaman að hlusta á hann. — En þó Einar væri svona ljúf- ur, þegar minni háttar fólk eins og við átti í hlut. þá var hann ekkert myrkur i máli, ef það voru höfðingjar, sem komu, heldur Gísli áfram. Ég man að einhverju sinni kom maður, og gerði grein fyrir sér — mig minnir að hann hafi verið vegamálastjóri. Þá sagði Einar: „Annað eins hefi ég nú séð“! Þetta þótti mér skrýtið. En alltaf heyrði maður að hann væri góður við litilmagnann. Sú saga var sögð, að einhverju sinni hefði drengur brotið rúðu í Reykjavik. Eigandinn krafðist borgunar, en drengarinn átti enga peninga. Þá kom Einar, kvaðst mundu borga rúðuna. En þá ætti hann hana lika og vildi fá öll glerbrotin afhent. Eigendur yrðu að standa skil á þeim. Þann- ig lauk þvi máli. — En mér fannst alltaf að Ein- ar væri óánægður að vera hérna í Herdísarvík. Þetta var afskekkt og hann var aldrei neitt fyrir bú- skapinn, þekkti ekkert til skikra verka. Honum fannst hann vera eins og fangi. Einu sinni var hann lagður af stað i burtu, var kominn út fyrir tún. En hann hefði ekki komist langt gangandi. Hlín sendi mig þá á eftir honum, og hann tók því vel og var góður að snúa við með mér. WESSI STf'RI TlGULEGI 'ViAÐUR Á hinum hæn .m í Þorkelsgerði býr Rafn Bj;r :.ason, sem þar ólst upp i síór’ .. barnahópi. Hann inu, þegar hurðin opnaðist og þessi stóri tígulegi maður birtist i dyrunum. Hann var í siðum frakka, eins og hann var jafnan. Og hann tók mig tali. Einar var með allra myndarlegustu mönn- um. Hann var með hæstu mönn- um að mér fannst, og eftir þvi þrekinn. Þegar hann dó var farið með kistu af stærstu gerð til Her- dísarvíkur og hann rétt komst fyrir í henni. Og hann breyttist litið í útliti, augun voru alltaf hin sömu. — Svo vildi til að ég var sendur i Herdísarvík 6. janúar nokkrum dögum áður en Einar dó, sem var 12. janúar 1940. Einar var veikur i rúminu. Hlín vissi áreiðanlega að hverju stefndi. Hún sagði; Nú er Einar orðinn gamall. Ég held að hann ætli að fara að deyja, hann Einar minn. Og hún fór með mig inn til hans. Hann var mjög horaður orðinn. Andlitið á kodd- anum var samt líkt og áður og augun jafn lifandi. Hann brosti við, þegar hann sá mig og ætlaði að segja eitthvað við mig. En nú skildi ég hann ekki lengur, sagði Rafn. Hjúkrunarkona hafði verið fengin og hún hugsaði um hann, þegar svona var komið. — Einar Benediktsson spjali- aði oft við okkur, þegar við kom- um i Herdísarvik. Hann skildi svo vel börn og unglinga, þó hann gæti verið stórbokkalegur við fullorðna, sagði Rafn ennfremur. — Hann var alitaf í þessum skósiða frakka og mikill fyrirferð- ar. Einhverju sinni kom hann út á tún, þar sem tveir menn voru að slá með orfi og ljá og vildi taka i orfið. Eftir að hafa slegið nokkur ljárför, hætti hann og virti verkið fyrir sér, henti svo frá sér orfinu og sagði, um leið og hann struns- aði burtu: „Svona eru þessir and- skotans aumingjar,, sem aldrei hafa gert ærlegt handtak." — Þegar Einar talaði við okkur unglingana, þá hélt hann sjálfur uppi samræðum, enda vorum við ekki upplitsdjarfir við þennan tígulega mann. Og allt sem hann sagði við okkur var af fullri skyn- semi. Á köflum mun hafa slegið út í fyrir honum, en þá hóf hann ekki samræður við okkur. Og við yrtum ekki á skáldið að fyrra- bragði. GRlSKAR OG LATNESKAR BÆKUR Eftir að Einar dó hélt Hlín áfram að búa i Herdisarvík. Með- an hún var þar, var húsið upphit- að. Og eftir að hún fór í bæinn, litu dætur hennar eftir þvi að 1 stofu Einars Benediktssonar voru leðurstólarnir, skrifborðið hans og mikið af bókum, segir Gfsli tiestsson. Ekkert annað var þar. Mynd úr stofunni I Herdfsarvfk. man vel eftir Einari Benedikts- syni, var oft sendur með póstinn til Herdisarvikur þegar hann var drengur. Einnig var þá á heimili hans Anna Guðmundsdóttir, sem hafði verið vinnukona á Elliða- vatni, æskuheimili Einars, og tal- aði oft um dvölina þar. Þótti mik- ið til um. — Þetta var ekkert venjulegt fólk í okkar augum, sagði Rafn. Ég var því ákaflega spenntur, þegar ég fór i fyrsta sinn í Herdisarvik og velti því fyrir ntér hvort ég fengi nú að sjá Einar. Ég var að drekka i eldtús- einhverju leyti, upplýsa Selvogs- menn. En þá var það ekki lengur kynt og mun hafa farið illa. En hvað varð um bækurnar og húsgögnin? I sögu Háskóla ís- lands segir um bókasafn Einars Benediktssonar: „I Herdísarvík var safnið geymt til ársins 1950, er það var flutt i Háskólabóka- safnið, þar sem það er varðveitt að mestu i sérstökum luktum geymslum. Safn þetta er alls 1225 bindi, nær helmingur þess eru latnesk og grísk fræði. En meiri Eramhald á bls. 25 KC-4430 Sambyggt útvarp og segul- band, rafmagn/rafhlöður. Allar bylgjur, FM, lang, mið og stuttbylgja. Innbyggður mjög næmur hljóðnemi, sjálfvirkt stopp á segulbandi Sjálfvirk upptaka, fimm pinna Din tengi, innbyggður hljóðnemi fylgireinnig laus hljóðnemi, sem er með rofa á. Cassetta óátekin fylgir ásamt rafleiðslu og heyrna- tæki. Verð kr. 41.980,- KC-2552 KC-0316 KC-0317 Sambyggt stereo cassettu bílútvarp og segulbandtæki FM og miðbylgja, 9 vött. Hraðspólun áfram, sjálfvirkt stopp oa útkast á spólu. Styrk/ tón/ jafnvægis stillar Handstýrður stopp/ útkast þrýstitakki, LEO Ijós sem sýn- ir, ef stereoútsending erfrá útvarpi. Bylgjuskiftir FM, miðbylgju. Allar festingar fyigja Verð kr. 39.500 - TVO , GOÐ , FRA Bílsegulband 9 vött, sjálfvirkt stopp/ útkast. Hraðspilun áfram og afturábak. Styrk- stillir, tónbreytir, jafnvægis- stillirá sleðabrautum. Hand- stýrt stopp/ útkast. Verðkr. 22.780,- Sama og KC 1316 nema ekki með hraðspilun afturá- bak. Verðkr. 19.630,- Hátalarar Verð frá kr. 5000 — 9 200 parið -XCROWNV- CAR 200 «v»r bylgjur. Mjög gott útvarps- tœki fyrir lágt verð. Aðeins kr. 10.733,- útvarpstski á markaðnum Verð aðeinskr. 13.892,- J3UÐIN Skipholti 1 9 v/Nóatún. a Simar 23800 og 23500

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.