Morgunblaðið - 23.10.1977, Blaðsíða 25

Morgunblaðið - 23.10.1977, Blaðsíða 25
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 23. OKTOBER 1977 25 )•»«« *.¦».»« Við hefóum hinsvegar fagnað því að eiga tal við hana um málefni okkar og tekið henni vel í hví- vetna. Sett til gæslu tvo övopnaða verkfallsverði og talið það nægi- legt til að tryggja öryggi hennar. Engin merki sáust þess að áhugi væri fyrir varnarbaráttu okkar en við vorum nú ekki brynvarin beitiskip. Fyrir góðviljaða fyrirgreiðslu blaðamanns á kvöldvakt Morgun- blaðsins náðum við sambandi við Styrmi Gunnarsson ritstjóra og bárum fram tilmæli okkar. Hann taldi eigi unnt að verða við þeim þá þegar. Bar við tímaskorti. Kvað blaðið fullbúið til prentun- ar. Þó vissum við að enn var hald- ið opnum dálkum fyrir fréttir er kynnu að berast, enda fór svo að meðan við biðum kom frétt frá atkvæðagreiðslu í Kópavogi. Við ákváðum að þiggja boð ritstjórans um að fá rúm í sunnudagsblaði, og skyldi skila greinum árdegis á laugardag. Hér er þvi borið fram þakklæti til Styrmis fyrir að ljá rúm and- svörum þótt seint sé! Vió teljum okkur hafa séð þess merki, að kaupsýslu- og verzlun- arstétt hafi jafnan átt skilningi að fagna hjá Morgunblaðinu. Tap- rekstur tiundaður án teljandi gagnrýni. Við vitum lika, að ef þið lítið út um glugga Morgunblaðs- ins og hyggið aó nágrenni í Grjótaþorpi, þá blasa þar við aug- um þó nokkrar ágætar fasteignir, sem sýna, að dugmiklir kaup- sýslumenn og félagar hafa ekki farið varhluta í fasteignakaupum á undanförnum áratugum. Þeir hafa tryggt sér álitlega Hnall- þórusneið af fasteignabakkelsis- borði samfélagsins. Við trúum því ekki að þið Morgunblaðsmenn viljið að opinberir starfsmenn séu dæmdir til vistar á einskonar Hallærisplani í mannréttindamál- um og að rétturþeirra til ákvörð- unar á söluverði vinnuafls, sé ekki metinn til jafns' við rétt fast- eignaeigenda til frjálsra samn- inga, án eignaupptöku. Þeir sem fylgst hafa með frétt- um vita að þið hafið ekki eytt miklu rúmi í frásagnir af eyði- leggingu matvæla t.d. grænmetis, sem ekið er á hauga, i þvi skyni að halda uppi verði. Hefði slíkt gerst vegna verkfallsaðgerða okkar þykjumst við þess fullviss, að kveðið hefði við annan tón. Við erum hógværir í óskum okkar. Við biðjum um það eitt, að hófsamlegar óskir launamanna, um að þeir fái að hafa áhrif á kaup sín og kjör, njóti einhverra viðlíkra réttinda og þeir er telja að frjáls álagning sé leyfð, eh það höfum við fyrir satt að sé eitt helsta stefnumál blaðsins. Andófshópar i öðrum löndum t.d. austantjalds hafa átt vísa sam-* úð Morgunblaðsins. Við opinberir starfsmenn höfum undanfarið tekið þátt í andófi. Mótmælt sí- versnandi kjörum. Talið nauðsyn- legt, að fá tryggingu fyrir því að ekki sé sífellt gengið á rétt okkar. Það þýðir ekki lengur að segja okkur tómar Rauðhettusögur og Grimmsævintýri. Ekki „Iífs- reynslusögur" um að aldrei hafi atvinnuvegirnir staðið verr að vigi og islenskur iðnaður berjist i bökkum. Við vitum að innfluttar vörur eiga líka málsvara i Morg- unblaðinu, hvað sem innlendum iðnaði Iiður. Við viljum ekki una því að við séum sett skör lægra en dauður varningurinn. Við vitum að Tropicana frá Florida á vináttu og skilningi að fagna hjá ykkur og að þið teljið nauðsynlegt að mann- lif dafni i rikum mæli á Arnar- nesi og hyggja þarf að arðsemi atvinnuveganna. En við viljum einnig og ekki siður getað séð heimilum okkar farborða og keypt, þótt ekki sé nema örlítið brot af öllum þeim fjölbreytta varningi, sem starfs- og stéttar- bræður okkar hérlendis og er- lendis, fá að framleiða, með huga og höndum, þegar eigendum at- vinnutækjanna þóknast að starf- rækja fyrirtækin og blöð og aðrir fjölmiðlar kynna varninginn og hvetja okkur til kaupa. Við biðjum fyrir kveðju til for- ráðamanna flugmála og ferða- mála. Segjum þeim að gróskumik- il fyrirtæki þeirra, Loftleiðir og Flugleiðir eigi ekki síst að þakka starfsgrundvöll sinn ötulli bar- áttu verkalýðsins fyrir tómstund- um og orlofi. Lausn frá linnulaus- um þrældómi. Sii framför er orðið tiefir, er ótvírætt verkalýðnurn að þakka, sem með fórnarbaráttu sinni hefir leyst átthagafjötra þjóðarinnar og tryggt fjölda fólks frelsi til afþreyingar og ferða. Við fullyrðum, að þau réttindí væru öfengin enn ef eigi hefði komið til verkfalla til að fylgja þeim kröf- um eftir. Með allri virðingu fyrir land- kynningu ferðamálagarpa og þjónustuvilja við útlendinga telj- um við að afkoma þessara fyrr- greindu félaga sé einkum að rekja til orlofslaga og hvíldartima vinnandi fólks. A þann hátt hefir þúsundum landsmanna opnast sýn til um- heimsins er annars hefði verið lokuð bók, nema fyrir fáa útvalda. Er nokkur sem heldur að orlof, hvíldartími, sjúkra- og slysabæt- ur, ellilífeyrir og önnur réttindi almúgans hafi fengist baráttu- laust. Eignastéttin hafi bara sent brosleita gengilbeinu og borið á silfurfati mannréttindi vinnandi fólki til handa. Eða að einhver afturhaldssamur skriffinnur í fjöileikahúsi hafi töfrað þau fram eins og kanínu úr hatti? Við biðjum fyrir kveðju til sjó- manna, fiskimanna og farmanna, er hafa orðið fyrir smávægilegum óþægindum vegna verkfalls okk- ar. Við sem stundum þjónustu- störf í landi vinnum mörg hver ekki hvað sist i þágu sjómanna. Berum þeim boð vina og fjöl- skyldu, flytjum aflafréttir og af- komu, tengjum þá með margvis- legum hætti við umheiminn. Við höfum ekkí, hvorki sem ein- staklingar né starfshópur, lagt stein í götu þeirra og höfum þó oftsinnis orðið fyrir miklum og umtalsverðum óþægindum vegna verkfalla þeirra, fyrr og siðar. A það bæði við um f armenn og fiski- menn svo og daglaunamenn í hópi verkalýðs. Vissan um það, að þeir væru einnig að berjast fyrir bættum hag okkar með vasklegu braut- ryðjendastarfi ' sinu I ýmsum mikilsverðum mannréttindamál- um hefir styrkt okkur i þeirri trú að þeir sýndu málstað okkar skilning. Ef auðstéttinni á að tak- ast að deila og drottna og veikja samningsstöðu opinberra starfs- manna vegna skilningsleysis annara launþega á mannréttinda- baráttu þeirra þá er illa farið. Var Morgunblaðið baráttumál- gagn fyrir vökulögum, hvíldar- tima, orlofsmálum, tryggingabót- um ellilifeyri, sjúkradagpening- um. Var þetta ekki hvað með öðru „tilfinningavæl" félagshyggju- og jafnaðarmanna. Voru það ekki barnakennarar sem studdu vakn- andi hreyfingu sjómanna og verkamanna i árdögum mannrétt- indabaráttu hér. Jörundur Brynjólfsson, Hallgrímur Jóns- son, skólastj. Arnfinnur Jónsson, Sigurður Thorlaeius, Einar 01- geirsson ofl. Hafa sjómenn og annar verkalýður gleymt forystu og menningarbaráttu þessara flibbaklæddu verkamanna er leiddu fylkingar þeirra til sigurs, gegn hatursáróðri þeirra, er skildu ekki annað en sálarlaust strit og erfiði. Sjómenn: Pípið ekki á stéttar- bræður ykkar i mannréttindabar- áttu. Pípið á féndur hins frjálsa samningsréttar. Annars kemur röðin að ykkur næst, og öðrum launastéttum. Við hinir flibbaklæddu erum kannske ekki miklir fyrir mann að sjá. Þó má alþýðan vita það, að oft hefir hún sótt styrk sinn og gengið í smiðju til kennara og fræðimanna, og uppörvun með ýmsu móti. Hér er sannarlega prófsteinn á samstöðu vinnandi stétta. Þetta er með öðrum orðum úrslitaor- usta á þessum vettvangi um fram- tíð hins frjálsa samningsréttar. Takist siðblindu afturhaldi að brjóta á bak aftur baráttu opin- berra starfsmanna mun auðveld- ari eftirleikurinn fyrir rikis- mannafjölmiðla að heilaþvo al- menningsálit varðandi kjör ann- ara starfsstétta. Hver man ekki andstöðu ýmissa ónafngreindra blaða gegn vöku- lögum, hvildardögum, hæðiyrðum um hátiðis- og baráttudag verka- lýðsins. Hrópin á gangstéttunum gegn þeim er merkið hófu í ár- daga og allt fram til seinni ára. Knýjum breiðfylkingu ríkis- mannavaldsins til undanhalds. Sameinumst í órofa sam- fylkingu til sigurs. Pétur Pétursson. Artúnshöföasamtökin halda mjög árídandi félagsfund í matstofu Miðfeis, funahöfða 7, Reykjavík, mánudaginn 24. okt. kl. 15.30. Fundarefni: 1. Frammistaða borgaryfirvalda. 2. Innbrotafaraldur í hverfið. 3. Hreinsun, fegrun og snyrting. 4. Önnur mál. Mjög áríðandi að hvert fyrirtæki, sendi fulltrúa á fundinn. St/órnin. Fimm lítrarnir AUTOBIANCHI 95,91 km! 5,21 lítrará 100 km. Fimm iítrarnirdugðu Autobianchi Vel í Sparakstursképpni BifreiðaíþróttaklúbbsReykjavíkur. Af 5 fyrstu bílunum í 1. flokki (o-ioooco, voru 3 Autobianchi sem komust 95,91—93,71—og 93,62 km. á aðeins 5 lítrúm af bensíni. Autobianchi AII2 Eiegant, er ekki áðeins lipur, heldur afburða Skemmtiiegur og vel unninn bfll, sem stenst ströngustu gæðakröf ur um aksturseiginleika og öryggi smábíla. Til afgreiðslu nú þegar. '~^BDÖRNSSON &co SKEIFAN11 REYKJAViK SÍM181530 SÖLUUMBOÐÁAKUREYBJ; BLÁFELLS/F. i N jibm^I JÉ

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.