Morgunblaðið - 09.09.1978, Blaðsíða 11

Morgunblaðið - 09.09.1978, Blaðsíða 11
MORGUNBLAÐIÐ. LAUGARDAGUR 9. SEPTEMBER 1978 11 Jjm HjáOrlygi Sigurðssyni listmálara á Kjarvalsstöðum , hrifningu augna bliksins- allt í einu segir lávaxinn maður sem stendur við hliðina á mér í sömu erindagjörðum. „Eg hef einhversstaðar séð þig áður", og ég minnti forsetaefnið á að ég hefði tekið kvikmynd um hann, en þar með voru bunurnar liðnar hjá." Þetta þótti Örlygi svo heimilislegt að hann tók eina hviðu með hnykk. „Það er bara tilviljun hvað af myndunum mínum er á þessari sýningu," sagði Örlygur. „Þetta eru olíu-, acryl-, vantslita- og litkrítar- myndir, blýants- og blekteikningar. Þetta eru stemmningar frá íslandi, Danmörku, Bandaríkjunum, Frakklandi, Miðjarðarhafinu og hreint úr öllum áttum." Og það er ekkert verið að tala úr tómum kofunum, því að maður getur rennt við í Laugarneshverf- inu, á Akureyri, í siglingu á Signu eða hjá skagfirskum merakóngum og þarna eru á ferðinni myndir af einstaklingum eins og séra Jóni Saxófón, Sigurði Berndsen, Arnþóri Jenssyni á Eskifirði, Sverri Har- aldssyni og þarna eru Jökull Jakobsson, Þórður á Dagverðará, Skúli Halldórsson, Halldór Péturs- son, Einari ríki, séra Matthías í kaffi hjá Maríu á Barði, Steingrím- ur bæjarfógeti frá Gaut og margir margir fleiri sem gustað hefur af. Það fer ekkert á milli mála að það er líf og fjör í kring um Örlyg Sigurðsson, akureyrskan gæðing og íslenzkt eldfjall af alvörustærð. „Ég vona að fólk líti inn hérna hjá mér," sagði Örlygur þegar hann fylgdi mér út á hlað Kjarvals- staða," ég er að skemmta fólki með þessari sýningu og mér finnst að málaralistin í dag þurfi á húmor að halda. Það er verið að skamma prestana fyrir að tala fyrir tómum kirkjum og margir málarar kvarta yfir dræmri aðsókn að sýningum. Þetta er þeim sjálfum að kenna, því að þeir sem gleyma gamanseminni ríma ekki við mannlífið og þetta sést bezt á mér, aldrei hef ég þurft að kvarta.yfir áhugaleysi fólks á verkum mínum." Bláklukkur II (Campanula) Steinhæða-. klukkur ÍSLENSKA BLÁKULKKAN (C.rotundifolia) er alþekkt og oft flutt í garða. Hún er ein algengasta plöntuteg- und á Austurlandi en frem- ur sjaldgæf annarsstaðar á landinu. Þetta er þeim mun furðulegra þar sem þessi tegund hefur óvenjulega stórt úrbreiðslusvæði um alla Norður-Evrópu, Siberíu og norðanverða Norður-Ameríku, þ.e. hringinn í kringum hnött- inn á breiðu belti. Enda er hún mjög breytileg og flokkuð í tugi deilitegunda. Sumar þeirra eru jafnvel taldar sérstakar tegundir og veldur þetta oft mis- skilningi og nafnaruglingi. Ýmis þessara erlendu af- brigða munu vera hér í ræktun og eru blóm þeirra oft stærri en ísl. blá- lengi í blóma síðari hluta sumars og er venjulega þakin blómum. SMÁKLUKKA (C. cochlearifolia — C. pusilla) er önnur mjög algeng stein- hæðaklukka. Hún vex um mikinn hluta Evrópu í háfjöllum og minnir tals- vert á ísl. bláklukkuna. Smáklukkan er þó öll þétt- vaxnari og lægri og með ólíkindum blómsæl svo manni finnst stundum að ekki væri vanþörf á að grisja blómin svolítið. Klukkurnar eru litlar, hangandi og álíka víðar og þær eru langar, með stutta krónuflipa. Þær eru oft fölbláar eða ljósfjólubláar og einnig er til mjög fallegt hvítt afbrigði. Smáklukka þarf sólríkan stað. ALPAKLUKKA (C. pulla) er langt frá því að vera síst þeirra sem þegar voru nefndar. Hún er talsvert ólík þeim því hún myndar Hjartaklukka (C. carpatica) klukkunnar. Afbrigði með hvít blóm er jafnvel fall- egri en aðaltegundin. HJARTAKLUKKA (C. carpatica) er lágvaxin teg- und og ættuð eins og nafnið bendir til úr Karpatafjöll- um og mun hafa verið tekin í ræktun í Englandi árið 1774. Þetta er ein af þeim allra auðveldustu í ræktun en verður þó fallegust þar sem sólar nýtur vel. Laufblöðin eru lítil og< hjartalaga en blómin all- stór, skállaga og upprétt. Þau eru oft ljósblá en líka eru til dekkri afbrigði og einnig afbrigði með hvít blóm. Þessi afbrigði hafa fengist með því að velja óvenju fallega einstaklinga úr fjölda fræplantna. Hjartaklukkan stendur þétta breiðu af smá blað- hvirfingum með örlitlum glansandi egglaga laufblöð- um. Úr hverri blaðhvirf- ingu kemur 5—8 sm langur blómstöngull með fáeinum litlum laufblöðum og einni hangandi klukku sem er löng og mjó dökkrauðfjólu- blá á lit. Hún er ákaflega dugleg að blómstra og er meðal þeirra tegunda sem stendur lengst í blóma um mitt sumar. Henni líður auðsjáanlega best í rökum jarðvegi og skríður þá mikið. Hún er líka ein þeirra tegunda sem getur orðið allt að því eins falleg á skuggsælum stað og má því nota hana á ýmsa aðra staði en í stein- hæð. H.S.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.