Morgunblaðið - 19.07.1980, Síða 13

MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 19. JÚLÍ 1980
13
Enn höfum við bakaðar kartöflur
Þær eru enn á boðstólum Kartöflurnar eru bakaðar í vel
stóru mjölmiklu kartöflurnar heitum ofni í 1—114 klst. eftir
og verða sjálfsagt þangað til að
nýjar íslenskar koma á mark-
aðinn. Það er því vonandi
hægt að gæða sér á bökuðum
kartöflum enn um sinn, en
flestum sem komast upp á lag
með að borða þær þannig,
finnst þær hreint afbragð.
En í staðinn fyrir að nota
aðeins kalt smjör með kartöfl-
unum má svo sannarlega breyta
til og hafa annað meðlæti.
Velja þarf kartöflurnar af
jafnri stærð, alveg eins og
þegar verið er að sjóða, þær þarf
að hreinsa vel, ýmist er skorin
í þær rauf að ofan eða ekki.
stærðinni, eða þar til þær eru
mjúkar viðkomu.
Meðlæti með
kartöflunum
Ofan í raufina, sem mynd-
ast þegar skorið er í kartöfl-
urnar og aðeins kreist, er hægt
að setja t.d. kalt smjör, smur-
ost þynntan með mjólk,
smátt skorinn graslauk, smátt
skorið steikt beikon, rifinn
bragðsterkan ost, smátt skorna
steikta sveppi og auk þess
smátt brytjaða steinselju.

Uma/ón:
trglfót Ingólfmdóttlr
Bette Davis
í nýrri mynd
„Sarontf‘
utan yfir bikini
Samkvæmt myndunum,
sem hér fylgja með, er ekki
mikið erfiði að notast við dúk
af einhverju tagi, til að
bregða yfir sig í sólbaðinu.
Ef aðeins á að hafa pils í
mittisstað, er nóg að hnýta
hnút á annarri mjöðminni,
en hér sést hvernig bundið
er ef hylja á stærri hluta af
líkamanum. Ráðlagt er að
standa fyrir framan spegil og
bera sig að, eins og mynd-
irnar sýna.
Hún er ekki hætt að leika í
kvikmyndum enn, leikkonan
Bette Davis, og aðdáendur henn-
ar geta glaðst við tilhugsunina
um, að von er á nýrri mynd þar
sem hún leikur aðalhlutverkið.
Myndin heitir „Watcher in the
Woods“ og leikkonan túlkar þar
hlutverk móður, sem reynir að
komast að því, hvað varð um
dóttur hennar, sem hvarf fyrir
30 árum. Hlutverk þetta gefur
leikkonunni tækifæri til að leika
á alla sína strengi, ef svo má að
orði komast, og sýna hin marg-
breytilegustu geðhrif og tilfinn-
ingar. Er ekki að efa að þar muni
sjást góður leikur, ef að vanda
lætur, frá hendi þessarar stór-
brotnu leikkonu.
Halldór I. Elíasson:
Um stjórnun fiskveiða
Útgerðarmenn virðast nokkuð
sammála um að hafna veiði-
leyfasölu sem stjórntæki í tak-
mörkun fiskveiða. Þeir viður-
kenna þó störf stjórnunar og
krefjast hennar meira að segja.
Á sölu veiðileyfa líta þeir sem
auðlindaskatt og skattur er
slæmur. Nú tel ég þessa samlík-
ingu við skatt á misskilningi
byggða og kenni þar um vöntun
útlistunar hugsanlegri fram-
kvæmd veiðileyfasölu, þannig að
almenningur geti rætt um það
mál út frá réttum forsendum.
Vissulega leiða opinber afskipti
ekki endilega til góðs. Formúla
hinnar opinberu nefndar, sem á
að koma upp opinberu stjórn-
tæki, er venjulega þessi:
1. Meiri völd til ráðherra. 2.
Meiri tekjur í ríkissjóð.
Nefndinni finnst sjálfgefið, að
á slíkum grunni hljóti að skap-
ast tækifæri til að vinna þjóð-
inni vel. Ekki er þó alltaf
auðfundin leið.til að nota ráð-
herravöldin og peningana þjóð-
inni til heilla, sérstaklega ef hún
vill ekki láta bjarga sér.
Ég vil hér lýsa sjónarmiðum
mínum í framkvæmd veiðileyfa-
sölu. Tilgangur sölunnar sé sá
einn, að eftirspurn útvegsmanna
eftir leyfi til að veiða tiltekið
magn á tilteknum svæðum sé í
sem bestu samræmi við það
framboð, sem stjórnvöldum
finnst skynsamlegt á þeim tíma.
Hafrannsóknarstofnunin og
sjávarútvegsráðuneytið hafa nú
um nokkurt skeið safnað reynslu
við að ákveða slíkt framboð og
mun ég ekki ræða gæði þeirrar
ákvarðanatöku. Ég vil ganga út
frá því, að ákveðið sé hámarks-
magn, sem leyfilegt sé að veiða
af tiltekinni fisktegund á til-
teknu hafsvæði í tilteknum mán-
uði. Ákvörðuriin um framboðið
næsta mánuð sé tekin t.d. hinn
15. þ.m. og birt þá, en næstu 7
dagar notaðir til að taka á móti
tilboðum í veiðileyfi. Menn
mundu þá bjóða ákveðna
greiðslu fyrir leyfi til að veiða
ákveðið magn af tiltekinni teg-
und í einu hinna föstu fiskveiði-
hólfa. Upplýsingar um eftir-
spurnina, verð tilboða og sam-
anlagt umbeðið magn fyrir hvert
veiðihólf, væru gefnar og birtar
daglega. Menn gætu að vild
breytt fyrra tilboði sínu með
simtali eða skeyti. Síðustu viku
mánaðarins gæti ráðuneytið
haft til að ganga frá sölu
veiðileyfanna. Verð leyfanna
gæti orðið núll í hólfum, þar sem
ekki væri beðið um meira magn
en kvótinn leyfir, en verðið yrði
hæst þar sem beiðnir færu mest
fram úr kvóta, enda fá hæstbjóð-
endur leyfin.
Nú má það vera, að L.I.Ú. t.d.
leitaðist við að hafa þau áhrif á
sína félagsmenn, að þeir bitust
ekki of harkalega um leyfin og
gæti þannig haldið verðinu eitt-
hvað niðri. Um það er ekkert
nema gott að segja. Einmitt ef
okkur tekst að halda verðinu
niðri, þá hefur okkur tekist að
laga eftirspurnina að framboð-
inu eins og að var stefnt.
íslendingar virðast flestir ekki
hafa áttað sig enn á því, að eðli
verðlagningar er að sætta franv-
boð og eftirspurn. Allt of margir
virðast telja verðlagningu tæki
til að ákveða hverjir eigi að vera
fátækir og hverjir ríkir. Reynsl-
an af dönsku einokuninni kann
enn að sitja í okkur, eða eftir
hverju erum við að líkja þegar
við felum opinberum nefndum
verðlagninguna? Það verður að
vera grundvallaratriði í sölu
veiðileyfa, að verð leyfanna
ákvarðist af eftirspurninni.
Útvegsmenn geta nú spurt sig,
hvort líklegra sé að þeir missi
meira í tekjum, vegna ókeypis
fyrirskipana frá sjvarútvegsráð-
herra, heldur en þeir mundu
þurfa að láta af hendi til kaupa á
veiðileyfum í framangreindu
kerfi. Það er hins vegar svo
skrítið með það, að enda þótt
hver útgerðarmaður treysti svo
á skynsemi sjávarútvegsráð-
herra, að ráðherrann hljóti að
taka sér góða ákvörðun, þá eru
þessar góðu ákvarðanir fyrir
hins ýmsu útvegsmenn svo ólík-
ar og margar, að ráðherrann
getur ómögulega tekið þær allar
í einu.
Seltjarnarnesi, 14.7. 80
Halldór I. Elíasson.
hátalarar
RS 6024 — þrír í einum
Bassahátalari, millitóna og sérstakur hátíöni hátalari, gera þennan
hátalara einstaklega skýrann.
Þaö má fella þennan hátalara inn eöa láta hann standa.
Geröur fyrir 30 wött (max).
Tíönisviö: 70—20.000 riö.
Verd 21.100 stykkið.
ísetning á staönum
Sendum í póstkröfu.