Morgunblaðið - 17.07.1983, Blaðsíða 39

Morgunblaðið - 17.07.1983, Blaðsíða 39
MORGUNBLADID, SUNNUDAGUR 17. JULÍ 1983 39 að hafa eytt næstu fimm og hálfu ári í þrennum slíkum búðum, við Superior-vatn, Ontarío-vatn og Hudson-flóa. Aðbúnaðurinn var góður og Kanadamenn gerðu okkur fært að stunda nám og ljúka prófum. Sjálfur lauk ég stúdentsprófi. En samskiptin við umheiminn voru vitanlega af skornum skammti. Þó bætti ögn úr skák að fólkið í búðunum var hvaðanæva úr veröldinni og ekki einungis Þjóðverjar. Ég hafði bréfasamband við ættingja og vini í Þýzkalandi en sá var hængur á að bréf voru hálft ár á leiðinni. Heimkoman var erfið," viður- kenndi Bendick, „en styrjöldin hafði í raun og veru farið framhjá okkur, sem er ekki svo ýkja mikið harmsefni þegar hugleitt er hvað kynni að hafa gerzt að öðrum kosti." Vildi búa á íslandi Hvað tók svo við þegar heim kom? „Ég fór aftur til sjós. í tólf ár sigldi ég með flutningaskipum um heimsins höf, en vann síðan á hafnsögubáti í Cuxhaven allt þar til ég fór á eftirlaun á þessu ári. Ég bý nú í Cuxhaven ásamt eig- inkonu minni og á tvö uppkomin börn." Bendick sagði að hann hefði komið til landsins ásamt konu sinni í byrjun mánaðarins og hygðust þau snúa aftur með far- þegaskipinu Eddu þann 8. júní. Þrátt fyrir að tími væri naumur, sagði hann að sér hefði þegar tek- izt að hafa upp á fáeinum gömlum kunningjum og hefði t.d. verið einkar ánægjulegt að hitta skip- stjórann af Hafsteini, er bjargaði Baiha Blanka, ólaf ófeigsson. Bendick hafði í hendi mynd af ungri stúlku, er hann sagðist hafa þekkt en síðan ekki séð í fjörutíu og þrjú ár. Vildi hann vita hvort Morgunblaðið sæi sér fært að birta myndina í því skyni að kunn- ugir gæfu sig fram. Eftir að myndin birtist er nú komið á dag- inn að stúlkan fluttist úr landi ár- ið 1943 og hefur búið vestanhafs í Flórída síðan. Að lokum var viðmælandi spurður hvort hann ætlaði sér að heimsækja ísland aftur. „Það er erfitt um það að segja. Hitt veit ég, að ég kann vel við íslendinga og með þeim gæti ég vel hugsað mér að búa. Það er verst hvað ég er orðinn gamall," sagði Bendick og leit á frúna. Ljósm. Ólafar K. Mmgnússon FAGNAÐARFUNDUR - Gustav Bendick, fyrrverandi háseti af þýzka fhitn- ingaskipinu Baiha Blanka (t.h.) tekur í hóndina á manninum sem bjargaði honum fyrir fjörutíu og þremur árum, Ólafi Ófeigssyni, fyrrverandi skip- stjóra á Hafsteini. Það virtist sídur en svo spilla inægjunni að hvorugur gat skilið hinn. u Blankamenn „eigi hamingjusamlegir í bókinni Virkið í norðri, I. bindi, skrifar Gunnar M. Magnúss: „Baiha Blanka mennirnir léku lausum hala og var á þeim sá veraldarbragur, að heimamönn- um þótti þeir oflátar nokkrir og eigi svo hamingjusamlegir til langdvalar hér sem vingan frá þeirra hálfu skyldi sýna. Sá grunur gerðist áleitinn meðal borgarbúa, að Blankamennirnir væru ekki venjulegir skipbrots- menn, heldur menn í dulargerf- um, sem sendir voru hingað til þess að vinna ákveðið verk á ákveðinni stundu. Út af þessari grunsemd tilkynnti lögreglu- stjóri þýzka ræðismanninum að Blankamönnunum væri bönnuð útivist eftir kl. 9 að kvöldi. Þessi fyrirskipun hafði að vísu enga stoð í lögum eða fyrirmælum hlutlauss ríkis og var sett fram í nokkurri tvísýnu. En svo brá við, að Þjóðverjarnir tóku hana til greina, möglunarlaust að kalla. Héldu þeir til dvalarstaða sinna á hinum fyrirskipaða tíma. Stundum kom það fyrir, að þeir vildu sækja fundi eða samkomur síðla kvölds eða að næturlagi. Var þá venja, að Gerlach ræðis- maður hringdi til lögreglustjóra og óskaði eftir undanþágu frá hinum fyrirskipuðu reglum. Voru slíkar undanþágur veittar. En jafnframt var fylgzt með framferði þeirra. Er tímar liðu styrktist sá grunur lögreglustjóra, að Baiha Blanka mennirnir væru dulbúnir hermenn, sem hér skyldu vera til taks, ef innrás yrði gerð. Hafði lögreglustjóri nokkurn viðbúnað til þess að mæta Blankamönn- um, ef í illt færi. Bjó hann lög- reglulið Reykjavíkur vopnum og gerði ýmsar ráðstafanir í kyrr- þey. Fengu lögreglumenn eigi að víkja brott og bjuggu um sig í loftherbergi í lögreglustöðinni í Pósthússtræti og höfðust þar við um nætur." Um brezka hernámið þann 10. maí segir Gunnar M. Magnúss m.a.: „Lagði herliðið strax leið sína að bústað þýzka ræð- ismannsins og að gistihúsum þeim, sem Þjóðverjar af skipinu „Baiha Blanca" höfðu undanfar- ið dvalið á. Voru Þjóðverjarnir teknir fastir og ásamt ræð- ismanni Þjóðverja fluttir um kl. 9 f.h. um borð í eitt herskipið." Þrettán drukknuðu lsuunabad, PakisUn, 14. júlí. AP. FERÐ fjölskyldu nokkurrar til borg- arinnar Lahore í Pakistan endaði með skelfingu í gær. 24 manns voru á ferð í litlum vörubíl og var ferðinni heitið á markaðstorgið. Þar itti að kaupa mat og drykk, því fjölskyldan var i leið upp í sveit til útivistar. 11 héltu til torgsins, en 13 urðu eftir í vörubílnum. Þá gerðist það, að því er talið er, að smábarn tók bílinn óafvitandi úr handbremsu. Rann farartækið stjórnlaust fram af háu barði og ofan í hyldjúpan bátaskurð. Var í gær óttast að all- ir hefðu drukknað, en þó höfðu 8 ekki fundist. , Annað slys átti sér stað í Kar- achi, þar voru fimm manns á gangi á járnbrautarteinum. At- hygli þeirra beindist að lest sem ók eftir öðru spori. Uggði fólkið ekki að sér er lest kom eftir spor- inu sem það stóð á og ók hún yfir það. Létust allir. GRJOTGRINDUR Á FLESTAR TEGUNDIR BIFREIÐA Ferð þú úr bænum um helgina? fyrir þá sem vilja vera svolítió „spes Alfa Romeo verksmiðjurnar hafa frá upphafi framleitt bíla sem þurft hafa að ganga í gegnum hinar erfiðustu raurúr á kappakstur sbr autum um allan heim. Hin f jölmörgu gullverðlaun sem Alf a Romeo hefur sótt á þessar brautir eru ótvíræð sönnun þess að vel hefur til tekist. Við framleiðslu á fólksbflum fyrir almennan markað hafa verksmiðjurnar gœtt þess fullkom- lega að viðhalda hinum ótrúlega góðu aksturs- eiginleikum kappakstursbílanna, kraftinum og öryggisbúnaði. Ennfremur vekur hin sérstæða og fallega ítalska teikning þessa bfls alls staðar verðskuldaða athygli. Verð aðeins frá kr. 293.000 w Þú ert svolítið mikið „Spes1 ef þú ekur á Alfa Romeo JÖFUR hr Nýbýlavegi 2 - Kópavogi - Sími 42600

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.