Morgunblaðið - 27.05.1988, Blaðsíða 47

Morgunblaðið - 27.05.1988, Blaðsíða 47
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 27. MAÍ 1988 47 Minning: Ólafía Kjartansdóttir frá Kaldrananesi í dag barst mér í hendur nokk- urra vikna^ gamalt Morgunblað heiman frá íslandi. Þar sá ég birta andlátsfregn Ólafíu Kjartansdóttur fyrrum húsfreyju á Kaldrananesi í Bjarnafirði í Strandasýslu. Þótt golan hér suður við hafíð sé hlý verður gustur dauðans ævinlega kulsæll meðan hann líður hjá. Ólafía var fædd á Kaldrananesi hinn 6. janúar 1908 og hafði því lokið áttatíu ára lífsferli þegar hún kvaddi þann 17. mars sl. Foreldrar hennar voru Kjartan Ólafsson bóndi á Kaldrananesi og kona hans Ingibjörg Jónsdóttir, sem þar bjuggu allan sinn búskap, Kaldrananes er mikil jörð og gagnsöm enda bjuggu þar jafnan þrír bændur. Foreldrar mínir bjuggu þar yfir fjörutíu ár. Við Olafía þekktumst því frá fyrstu bernsku og síðan öll okkar æsku- og uppvaxtarár. Segja má að heim- ilin lægju um þjóðbraut þvera því þar var kirkjustaður, þingstaður og einnig samkomuhús og ég held óhætt að segja að þá hafi jörðin verið vel setin. Kjartan faðir Ólafíu var hygginn og þrifvirkur bóndi, efnaður í betra lagi. Hann bjó á fjórða hlut jarðar- innar en faðir minn á hálflendunni og hélst sú skipan öll okkar upp- vaxtarár. A einum fjórða hluta jarðarinnar var nokkuð oft skipt um búendur. Ólafía var einbirni og ólst upp með foreldrum sínum til fullorðins- ára og yfirgaf það heimili aldrei til lengri dvalar. Hún giftist Kristvin Guðbrandssyni, ættuðum af Snæ- fellsnesi, og þau bjuggu sfðan á Kaldrananesi sinn búskap allan, en þar sem hvorugt þeirra hjóna var heilsuhraust þegar á ævina leið gáfu þau upp búskapinn og fluttust til Keflavíkur. Þar andaðist Kristvin fyrir nokkrum árum en Ólafía var eftir það í skjóli barna sinna, nú síðustu árin hjá Kristínu, dóttur sinni sem annaðist aldraða móður sína af einstakri alúð og nákvæmni. Börn þeirra Kristvins og Ólafíu eru þrjú. Dæturnar Ingibjörg og Kristín og sonurinn Guðbrandur Kjartan. Ég þekkti Ólafíu best á æsku- og uppvaxtarárunum. Ýmsar land- nytjar á Kaldrananesi voru félags- eign bændanna þar og því unnið sameiginlega að hagnýtingu þeirra, t.d. við æðarvarp, selveiði og reka. Þetta hafði í för með sér töluvert Minning: Margrét Gísladótt- ir, Hafnarfirði Fædd 13. desember 1899 Dáinl9.mail988 Ég hef oft hugleitt hve heppin ég var, þegar ég fluttist til íslands fyrir tæpum 30 árum, að við hjónin skyldum setjast að við Skúlaskeið í Hafnarfirði, gegnt heimili hjón- anna Júlíusar Sigurðssonar og Margrétar Gísladóttur. Á móður- máli mínu bauð Margrét mig strax velkomna til íslands og þar fann ég svo sannarlega að hugur fylgdi máli. Eftir það leið varla svo dagur að við ekki ættum vinsamlegt sam- tal. Oft var þá vikið að yngri kyn- slóðinni. Þau hjón mættu því mótlæti aft- ur og aftur að missa barn í frum- bernsku, en því betur skyldi búið að þeim fjórum sem upp komust, bæði með menntun s>g annað. Og alltaf mundi Margrét afmælisdaga barna okkar hjónanna, þótt árin færðust yfír. Já, hún unni æskunni og var góð móðir og amma. Þegar maðurinn minn skrapp þangað, sveigðist umræðuefhið hinsvegar oft að gengnum hafnfirzkum kyn- slóðum og margvíslegum ættar- tengslum þeirra. Þar um voru fáir eða engir fróðari en hún, enda inn- fæddur Hafnfírðingur og einnig foreldrar hennar. Já, ég er svo sannarlega þakklát fyrir þessi 25 ár sem ég blandaði geði við Margréti Gísladóttur. Hún er, eftir langt líf í meðlæti og mót- læti, farin á annað tilverustig. Guðs friður veri með henni. Dagiiý Pedersen samstarf milli heimilanna og þar af leiðandi meiri kynni. Einhvern tíma hef ég heyrt það, að fáir lofi einbýli sem vert sé. Þetta þekki ég ekki, ég var aldrei í einbýli, en mér fínnst þegar ég lít til baka að sam- býlið á Kaldrananesi hafí verið til- tölulega gott miðað við almenn mannleg samskipti. Kjartani föður Olafíu og Matthíasi föður mínum féll mjðg vel og hafi eitthvað kast- ast í kekki milli heimilanna á upp- vaxtarárum okkar Ólafíu fór það a.m.k. fram hjá okkur krökkunum. Við nutum bkkar í leik og starfí á eðlilegan og óþvingaðan hátt án afskipta hinna fullorðnu. Eftir að Ólafía tók við húsmóður- störfum bjó hún manni sínum og börnum gott heimili. Á uppvaxtarárum okkar Ólafíu var félagslífið heima í Kaldrananes- hreppi mikið og gott. Hún var mjög sönghneigð og tók þátt í leikstarf- semi Ungmennafélagsins. Á því sviði tókst henni að skila hlutverki sínu flestum betur. Eftir að ég fór að heiman og Ólafía varð önnum kafín við búskap og barnauppeldi bar fundum okkar sjaldnar saman, svo þegar hún fluttist til Keflavíkur hvarf tilvera hennar að mestu sjónum mínum, aðeins fáar svipmyndir að sumar- lagi heima á Kaldrananesi. En svo var það á síðasta ári að ég lagði leið mína heim til hennar í Keflavík. Hún var þá orðin að mestu rúm- liggjandi en hress og kát. Ég átti þarna með henni góða stund. Við rifjuðum upp okkar æsku- og ungl- ingsárakynni meðan við vorum í foreldrahúsum og lífíð fyrir okkur átakalítið ævintýri. Þannig röktum við saman þræði minninganna. Ég sat við rúmstokkinn hennar og við borðuðum ber sem dóttir hennar hafði tínt heima í lyngbrekkunumn á Kaldrananesi. Það var eins og nútíðin hyrfí úr sjónmáli og fortíðin endurspeglaðist í líðandi stund. Við gamla fólkið gleymdum ellinni og lékum okkur að gullastokki minn- inganna frá liðnum æskudögum. Báðum var okkur ljóst að veröld æskunnar heima á Ströndum er nú öll önnur og ólík þeirri sem við þekktum best. Mannlífíð með allt öðrum svip. Nú er Ölafía gengin á vit nýrrar veraldar ellegar algleymi hins óþekkta. Að því ég best veit var eílin henni svo góð sem vænta má gangi menn ekki heilir til skógar. Þessi stutta stund í herberginu hennar sannfærði mig um það að henni var einskis þess vant sem dóttir hennar var fær um að veita. Það er engin ástæða til að hryggjast þótt gamalt fólk sem lok- ið hefur starfí sínu og lifað vel hverfí af sviðinu. Kynslóðin sem kemur tekur upp merkið og þannig heldur lífið áfram. Dætur hennar tvær eiga góð heimili í Keflavík og sonurinn, Guðbrandur Kjartan, er bóndi og útgerðarmaður á Kald- rananesi þar sem ættarstuðull móð- ur hans hefur átt rætur um langa fortíð. Megi þeim öllum vel farnast. Þorsteinn frá Kaldrananesi Verslunarráð Islands: Kannaður áhugi á stofn- un félags smáfyrirtækja VERSLUNARRÁÐ íslands gengst fyrir árdegisfundi um sérstöðu smáfyrirtækja á íslandi í Leifs- búð, Hótel Loftleiðum, næslkom- andi mánudag. Tilgangur f undar- ins er meðal annars að kanna hvort áhugi sé á stofnun félags smáfyrirtækja. Stutt erindi flytja Loftur Þorsteinsson verkfræðing- ur, framkvæmdastjóri Hlutverks sf, Vilhjalniur Egilsson fram- kvæmdastjóri Verslunarráðs og Haukur Alfreðsson rekstrarverk- fræðingiu* lijá Iðntæknistofnun. Að lokinni f ramsögu verða al- mennar umræður. í samtali við Morgunblaðið sagði Loftur Þorsteinsson að forsvarsmenn smærri fyrirtækja hafi um nokkurt skeið rætt sín á milli um að stofna samtök Htilla fyrirtækja. Slík samtök sé að finna vfða f nágrannalöndunum og gæti þau sameiginlegra hags- muna félagsmanna og miðli til þeirra upplýsingum. Ætlunin sé að samtök- in nái til sem flestra greina atvinn- ulffsins. „Smáfyrirtæki hafa átt í vissum erfiðleikum með að hasla sér völl hérlendis, einkum vegna opin- bera kerfísins, sem er frekar óvin- veitt litlum fyrirtækjum. Víða erlend- is er lögð áhersla á að hjálpa litlum fyrirtækjum og þeim veitt ýmis fyrir- greiðsla," sagði Loftur. Hann nefndi sem dæmi að hérlendis væru engir sérstakir sjóðir sem smáfyrirtæki ættu aðgang að og einnig ættu smærri fyrirtæki í erfiðleikum með aðgang að færum sérfræðingum til að annast skattamál og framtöl. „Ég geri mér vonir um að af stofn- un einhvers félags eða sambands verði og að á fundinn mæti menn sem vilja vinna að því," sagði Loft- ur. Hann sagði að enn væri ekki frá- gengið hvar mörkin yrðu dregin milli smáfyrirtækja og anharra, sagði að erlendis væri víðast miðað við fyrir- tæki með 100 starfsmenn en sagði ljóst að hér yrði að draga mörkin miklu neðar, einhvers staðar í kring- um 10 starfsmenn. t Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir og amma, GUÐRÚN EGILSDÓTTIR, sem lést 19. þ.m. verður jarðsungin frá Fossvogskirkju þriðjudag- inn 31. maí kl. 10.30. Blóm afþökkuð, en þeim sem vilja minnast hennar er þent á Hjálparstofnun kirkjunnar. Daníel Níelsson, Ingibjörg Daníelsdóttir, Jón Slgurðsson, Elsabet Daníelsdóttir, Guðrún R. Danfelsdóttir, Björn Jóhannsson, Nfels E. Danfelsson, AuAur Stefánsdóttir og bamabörn. t Útför konu minnar, móður okkar, dóttur, stjúpdóttur, systur, tengdamóður, mágkonu og ömmu, GUÐRfÐAR (LILLÝ) KARLSDÓTTUR, fer fram ( Fossvogskirkju mánudaginn 30. maí kl. 15.00. Blóm vinsamlegast afþökkuð, en þeim sem vildu minnast hennar er bent á Kristniboðið í Konsó. Kortin fást í húsi K.F.U.M. viö Amt- mannsstíg. Bjarney Bjarnadóttir, Ragnar Sigurðsson, Ragnar Ragnarsson, Karl Agnarsson, Gísli Lfndal Agnarsson, Sigurður Agnarsson, Sigurrós Agnarsdóttir, Jón Kristbergsson, Jóna G. Sigurðardóttir, Brynjólfur Magnússon, Margrót Karlsdóttir, Herbert Svavarsson, Sigurður Brynjólfsson, Guðborg Kristfn Olgeirsdóttir og barnabörn. t Þökkum innilega auösýnda samúö og hlýhug viö andlát og jaröar- föreiginkonu minnar, móður, tengdamóður, ömmu og langömmu, JÓNEU HELGU ÍSLEIFSDÓTTUR. Slgurður Hallmannsson, börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn. t Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúö og vináttu við andlát og útför, MAGNÚSAR VILMUNDARSONAR. Fyrir hönd vandamanna. Ásdís Guðlaugsdóttir. t Þökkum öllum er sýndu okkur samúð og vinarhug við andlát og útför MARGRÉTAR GUÐMUNDSDÓTTUR, Dalbœ, Hrunamannahreppl. Sérstakar þakkir til starfsfólks Ljósheima á Selfossi. Börn, fóstursynir, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn. t Þökkum innilega öllum þeim sem auðsýndu samúð og hlýhug við andlát og jarðarför, EINARS SIGURÐSSONAR brúarsmiðs, Mánagötu 8, Reyðarfirðl. Elínbjörg Guttormsdóttir, Sigurður Einarsson, Þórunn Björk Einarsdóttir, Berglind Einarsdóttir. t Þökkum innilega auðsýnda samúð og hlýhug viö andlát og jarðar- för eiginmanns míns, föður, fósturföður, tengdaföður og afa, MARELS EIRlKSSONAR, Vfkurbraut 26, Grindavfk. Sérstaklega þökkum við starfsfólki á Hrafnistu, Hafnarfirði, fyrir góða umönnun. GuAbjörg GuAlaugsdóttir, Lára Marelsdóttir, Gunnlaugur Hreinsson, GuAlaugur Gústafsson, Kristfn Vilhjálmsdóttir, GuAni Gústafsson, GuAbjörg Torfadóttir og barnabörn.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.