Morgunblaðið - 03.06.1997, Qupperneq 16

16 ÞRIÐJUDAGUR 3. JÚNÍ 1997
LEIÐIN Á TINDINN
MORGUNBLAÐIÐ
Miklir erfiðleikar mættu Everestförunum á leiðinni á tindinn
Metnaður
og vilji ráku
okkur áfram
✓
Björn Olafsson, Einar K. Stefánsson og
Hallgrímur Magnússon koma til Islands í
dag, en þeim tókst að klífa tind Everest,
fyrstum Islendinga. Egill Ólafsson hitti þá
að máli í London, þar sem þeir sögðu hon-
um að þeir væru afar ánægðir með ferðina
á tindinn, en að þetta hafí verið erfitt.
„ÉG VAR ekki öruggur um að
okkur myndi takast að ná tindin-
um fyrr en við komumst upp á
Suðurtind og sáum upp á Hillary-
þrep. Veðrið var búið að vera vont
á leiðinni, færið erfitt og við vorum
seinir upp. Maður barðist því við
efann allan tímann. Það sem dreif
okkur hins vegar áfram var að
mínu mati viljinn og metnaðurinn
til að klífa fjallið og ná tindinum,"
sagði Björn Ólafsson.
Björn, Hallgrímur Magnússon
og Einar K. Stefánsson koma í dag
til Islands eftir að hafa lokið vel-
heppnaðri ferð til Himalaya þar
sem þeim tókst að ná því markmiði
sínu að klífa hæsta fjall í heimi,
Everest, sem er 8.848 metra hátt.
Þeir sögðu í samtali við Morgun-
blaðið að þeir væru ánægðir en
þreyttir. I þessari ferð hefðu þeir
kynnst nánast öllum þeim aðstæð-
um sem gætu komið upp á Ever-
est, veikindum, vondu veðri og erf-
iðum toppdegi.
„Það kom okkur kannski mest á
óvart hvað Khumbu-ísfallið reynd-
ist vera erfitt og hættulegt. Veðríð
olli okkur miklum erfiðleikum í
ferðinni og kom okkur á óvart.
Þetta var versta vor í Himalaya í
18 ár,“ sagði Björn.
Veðrið olli því að leiðangurs-
menn þurftu að bíða mjög lengi
eftir tækifæri til að leggja á tind-
inn. Samtals liðu nærri þrjár vikur
frá því að aðlögun lauk þar til þre-
Morgunblaðið/Björn Ólafsson
ÞAÐ var um kl. 7:15 að
íslenskum tíma 21. maí sem
Everestförunum tókst að
komast á tind Everest. Ferðin
var erfið og menn voru því
glaðir þegar takmarkinu var
náð. Það var þd erfítt að ná
brosinu á filmu.
menningarnir náðu tindinum. Þeir
sögðu að þeir hefðu ekki reiknað
með því að þurfa að bíða svona
lengi. Biðin hefði ekki alltaf verið
auðveld.
„Menn horfðu mikið á veður-
spámar og veltu þeim fyrir sér
fram og aftur. Spurningin var hvað
menn ættu að láta þær ráða miklu
varðandi ákvarðanatöku um
hvenær farið yrði upp. Þegar við
tókum síðan ákvörðun um að fara
úr þriðju búðum áleiðis á tindinn
hlustuðum við ekkert á veður-
spána, m.a. vegna þess að við upp-
lifðum það í tvo eða þrjá daga í röð
að það komu góðir dagar og slæm-
ir dagar úr takt við veðurspár.
Hugsunin hjá okkur var að fara
upp og sjá til. Það voru mjög
margir sem höfðu uppi efasemdir
um þetta og töldu þetta ekki vera
réttu aðferðina," sagði Einar.
Veðrið við Suðurtind
var mjög slæmt
„Það var ágætt veður á leiðinni
upp í Suðurskarð úr fjórðu búðum,
en þegar við komum þangað var
hins vegar mjög hvasst. Þegar fór
að líða á kvöldið fór að draga úr
vindi og hlýna, en hins vegar varð
skýjað. Við vonuðumst eftir að það
myndi létta til um nóttina. Þegar
við lögðum af stað um kvöldið frá
SUÐURTINDUR var erfiður
farartálmi og þegar hann hafði
verið sigraður töldu
þremenningarnir nokkuð víst
að þeim myndi takast
ætlunarverk sitt. Hér eru þeir á
ferð rétt neðan við Suðurtind.