Morgunblaðið - 28.06.1998, Side 20
20 SUNNUDAGUR 28. JÚNÍ 1998
MORGUNBLAÐIÐ
LISTIR
W^<^wVWíiM ' 'i 'MziU''<Lr ■
Björk á
Montreux
djasshátíð-
inni
POPPSÖN GKONAN Björk
Guðmundsdóttir kemur fram á
opnunardegi Montreux djass-
hátíðarinnar
þann 3. júlí
nk., en hátíð-
inni lýkur 18.
júlí. Meðal
listamanna og
hljómsveita
sem fram
koma eru Bob
Dylan, John
Mayall, B.B
King, Santana, Phil Collins,
Herbie Hancoek og margir
fleiri.
Kórtón-
leikar í
Langholts-
kirkju
STÚLKNAKÓR tónlistarháskól-
ans í Árósum heldur tónleika í
Langholtskirkju sunnudaginn 28.
júní kl. 17. Á efnisskrá kórsins
eru m.a. verk eftir Jakob Lor-
entzen, Soren Birch, Vagn Holm-
boe og John Hobye. Kórinn er
skipaður 35 stúlkum á aldrinum
13-19 ára og syngja undir sljórn
Helle Hoyer Hansen við undirleik
Claus Pedersens. Þetta er í ann-
að sinn sem kórinn heimsækir ís-
Iand, en Gradualekór Langholts-
kirkju heimsótti stúlknakórinn í
hittifyrra.
Björk
Draugasveitin
til bjargar
ERLENDAR
RÆKUR
Spennusaga
Waiter Wager: Draugasveitin
„The Spirit Team“. Forge 1998.
DRAUGASVEITIN eða „The
Spirit Team“ er verulega
þunnildislegur alþjóðlegur
spennutryllir eftir bandaríska
rithöfundinn Walter Wager um
háleynilega sérsveit tengda CIA,
sem fær það verkefni að eyða
sýklavopnaverksmiðju í óvin-
veittu arabaríki. Sagan ber þetta
heiti vegna þess að hin háleyni-
lega sveit er hvergi til á pappír-
um; meðlimir hennar hafa allir
verið úrskurðaðir látnir opinber-
lega þegar reyndin er sú að þeir
hafa fengið ný nöfn og verið
sendir I umfangsmiklar læknis-
aðgerðir til þess að breyta andlit-
um þeirra. Þeir eru í raun draug-
ar, segir yfirmaðurinn hjá CIA
sem átti hugmyndina að sveit-
inni, þess vegna kalla ég þá
Draugasveitina. Annað er mjög á
þessu plani í sögunni.
Hinn blái dauði
Höfundurinn, Walter Wager,
hefur sent frá sér á þriðja tug
spennubóka sem þýddar hafa
verið á 12 tungumál. Þrjár þeirra
hafa verið kvikmyndaðar, 58
mínútur, sem sagt er að topp-
hasarspennumyndin „Die Hard
2“ hafi byggst á,
„Viper Three“ og loks
Sími eða „Telefon“,
sem mig minnir að
Charles Bronson hafi
leikið og var dæmi-
gerður kaldastríðs
tryllir, ekki alslæmur.
Nú er ekkert kalt
stríð lengur og hefur
Saddam Hussein orð-
ið fyrirmynd illingj-
anna í spennutryllum
eins og Draugasveit-
inni.
Það er einmitt ein-
hverskonar Hussein-
líki í hinu skáldaða
landi Fozira í Norður
- Afríku sem stendur
fyrir sýklavopnagerð-
inni í sögunni og ætlar að beita
hinu skelfilega vopni á ísrael.
Tewfik Hassan heitir einræðis-
herrann og er sá alversti þrjótur
sem fyrirfinnst á jörðinni. Þeir
sem verða fyrir hinum ógnvæn-
lega sýkli deyja samstundis eða
því sem næst og það sem meira
er, verða heiðbláir í leiðinni.
Draugasveitin er kölluð til
hjálpar. Hana fylla njósnarar,
þjófar og málaliðar, allt mjög
frambærilegir menn, og ein
kona, en það líður ekki á löngu
áður en hún er komin uppí rúm
með foringja sveitarinnar, ákaf-
lega myndarlegum. Þeim er falið
það verkefni að
eyðileggja verk-
smiðjuna sem falin
er í gömlum nám-
um, eyða hinum
hryllilega bláa
sveppi sem veldur
skelfingunni allri og
myrða alla þá er að
framleiðslunni
standa en það er
hald manna að þar
séu á ferðinni rúss-
neskir vísindamenn.
Afleit
skemmtilesning
Hér er fátt sem
kemur á óvart og
raunar er sagan öll
ein klisja út í gegn.
Persónumar eru staðlaðar
hasarblaðahetjur og samtöl eru
öll hin lágkúrulegustu ef ekki
beinlínis hlægileg. Walter Wager
á í mestum brösum með að búa
til einhverja lágmarksspennu í
kringum þetta lið og tekst það
aldrei. Draugasveitin er afleit
sem afþreyingarlesning og hefur
ekki uppá annað að bjóða en leið-
indi.
Arnaldur Indriðason
BANDARÍSKI
rithöfundurinn
Walter Wager.
FRÁ sýningu fjögurra fslenskra myndlistarmanna í Ósló. Lítill snáði hefur staldrað við á hjólreiðaferð sinni
um salina, í boði Þórodds Bjarnasonar, til að fylgjast með myndbandsverki Önnu Líndal. Á veggnum til
vinstri má greina eitt af hinum hógværu verkum Guðrúnar Hrannar Ragnarsdóttur.
Samsýning íslenskra
myndlistarmanna í Osló
FJÓRIR íslenskir myndlistarmenn
opnuðu nýlega sýningu í Galleríi
LNN sem stendur gegnt Samtíma-
listasafninu í miðborg Óslóar. Sýn-
ingin var þannig til komin að for-
svarsmenn sýningarsalarins buðu
Önnu Líndal og Guðrúnu Hrönn
Ragnarsdóttur að sýna hjá sér með
því skilyrði að þær veldu með sér
sinn listamanninn hvor. Fengu þær
til liðs við sig Magnús Pálsson og
Þórodd Bjarnason, sem segir að
samsýning þeirra hafi verið fremur
óhefðbundin miðað við sýningar gall-
erísins sem rekið er af félagi norskra
listmálara.
Á sýningunni voru myndbands-
verk og innsetningar og léði það
henni alþjóðlegan blæ að tveir af
listamönnunum fjórum hafa lengi bú-
ið á erlendri grund, Magnús í Lund-
únum og Guðrún Hrönn í Finnlandi.
Magnús Pálsson sýndi mynd-
bandsverkið Eye Talk eða Tal
augna, en verkið er annar hluti sam-
nefndrar trílógíu listamannsins. Þar
flytur Magnús ásamt leikkonunni
Sigrúnu Sól Ólafsdóttur texta úr
skáldsögu á ensku.
í myndbandsverki eftir Önnu Lín-
dal sem nefnist Hilda og allir heims-
ins menn sést hvar rafræn leikfanga-
brúða ruggar í fangi sér litlum leik-
fangaskrímslum fyrir börn. Ofan á
sjónvarpstækinu eru innrammaðar
úi-klippur af vaxtarræktarmönnum.
Verk Þórodds á sýningunni heitir
Taktu börnin þín með. Þetta er inn-
setning með fimm þríhjólum sem
bömum var frjáls aðgangur að á
sýningunni. Hann lýsir verkinu sem
„fallegri stemmingu", og var ánægð-
ur með viðtökumar sem verkið
hlaut. „Börn sem komu á sýninguna
gengu ósköp eðlilega að þessum hjól-
um og án þess að spyrja voru þau
sest og tekin til við að hjóla um sali
gallerísins en það var einmitt til-
gangur verksins," segir Þóroddur.
Aðstandendur gallerísins vom
reyndar svo hrifnir af framkvæmd-
inni að ákveðið var að hjólin yrðu
áfram í galleríinu að sýningu lokinni,
börnum sýningargesta til ánægju.
Guðrún Hrönn vill að verk hennar
falli inn í umhverfi sýningarstaða.
Fyrir sýninguna í Ósló hafði hún
gert felldar gardínur sem sniðnar
vom sérstaklega fyrir glugga galler-
ísins. Auk þess voru á víð og dreif á
veggjum salanna festir litlir silfurlit-
aðir plattar, sem minntu einna helst
á lok yfir rafmagnsinnstungum.
Allar merkustu upptökur píanóleiks
gefnar út á 200 diskum
Stærsta verk
í plötusögunni
Á VEGUM Philips-plötuútgáfufyrir-
tækisins er væntanlegt á markaðinn
heimsins stærsta heildarútgáfa á
píanótónlist sem ráðist hefur verið í.
Á 200 geisladiskum er ætlunin að út
komi í einni heildarútgáfu upptökur
með öllum helztu píanóleikumm ald-
arinnar, frá Paderewski til Goulds
og ýmissa meistara samtímans.
Fyrstu hlutar útgáfunnar, sem er
skipt í 100 tveggja diska einingar,
koma á markaðinn í ágúst í sumar,
en öll á hún að vera komin út fyrir
aldamótin.
Þetta á að verða diskasafn sem
sameinar allt það sem allir unnendur
píanótónlistar „verða að eiga“. Þar
em úrvalsupptökur með snillingun-
um Vladimir Horowitz, Arthur Ru-
binstein, Svjatoslav Richter, Mörthu
Argerieh og Glenn Gould, en einnig
með minna þekktum en ekki síður
listfengum tónlistarmönnum á borð
við hina rúmensku Clöru Haskil, pí-
anó-söngvarann Wilhelm Kempff
eða franska píanóskáldið Alfred Cor-
tot.
Ótrúlega mikið í ráðist
Að ráðist skuli í slíka risaútgáfu á
píanótónlist núna, á tímum minnk-
andi veltu í sölu sígildrar tónlistar í
heiminum og útgáfufyrirtækin halda
sig almennt til hlés, er ekki aðeins
ótrúlegt fyrirtæki vegna stærðarinn-
ar - sem slær reyndar út stærstu út-
gáfuna tU þessa, Mozart-heildarút-
gáfuna á 180 diskum - heldur ekki
sízt vegna þess að alls eiga 25 merki
útgáfuréttinn að upptökunum sem
sameinaðar eru í þessari heildarút-
gáfu.
Það var Kanadamanninum Tom
Deacon sem tókst hið ótrúlega, að fá
alla þessa samkeppnisaðUa til að
leggja sitt í pottinn, en Deacon hefur
yfirumsjón með upptökusafni Phil-
ips-útgáfunnar í Hollandi og hefur
lengi átt sér þann draum að koma út
slíku heildarsafni píanótónlistar.
í upphafi segist Deacon hafa hugs-
að sér að safna saman öllu því sem
Polygi’am-merkin Deutsche Gramm-
ophon, Decca og PhUips hafa yfir að
ráða; „útgáfa sem væri óháð öllum
fyrirtækja-egóisma og sérsamning-
um [einstakra píanóleikara við ein-
staka útgefendur] virtist mér óraun-
hæf draumsýn," hefur Der Spiegel
eftir Deacon.
Hann sannfærðist fljótt um að það
gengi ekki að láta úrvalið ráðast af
því hvað örfá fyrirtæki hefðu útgáfu-
réttinn á. Deacon valdi fyrst allt það
sem honum þótti markverðast úr
20.000 diska einkasafni sínu, en bar
valið svo undir Alfred Brendel, pí-
anistann fræga. Ut úr hálfs árs
löngu samstarfi þeirra kom listi yfii’
öll þau nöfn tónlistarmanna sem ekki
mætti vanta í heildarútgáfuna. Ur-
valið af upptökum með spilamennsku
þessara manna mun nú fylla um-
fangsmesta pakka plötuútgáfusög-
unnar, samtals 250 upptökustundir.
Hvort öll fyrirhöfnin muni skila
ágóða er hins vegar alls óvíst, að
mati Spiegel. Flestir forfallnir
áhugamenn píanótónlistar eiga fyrir
nóg af plötum með Horowitz, Gould
og öllum hinum, jafnvel gömlu upp-
tökurnar með Paderewski og verða
því tæplega mjög ginnkeyptir fyrir
því að borga um 160.000 kr. fyrir
pakkann, sem þó verður hægt að
kaupa einstaka hluta úr að vild.