Morgunblaðið - 28.06.1998, Blaðsíða 24

24 SUNNUDAGUR 28. JÚNÍ 1998
MORGUNBLAÐIÐ
Morgunblaðið/Guðni
PERRY Munro á bökkum Nitaux-árinnar. Perry leiöbeinir bæöi stangveiðimönnum og skotveiðimönnum, leggur til allan búnað, útvegar gistingu, mat og nauðsynleg leyfi.
og skotveiðar
í Nova Scotia
Nova Scotia-fylki í Kanada hefur margt að
b.jóða þeim sem unna útivist og veiðiskap.
Guðni Einarsson kynnti sér stangveiðar,
bar sem efflit var fyrir skjadda og fylding,
auk möguleika á skotveiðum.
PERRY Munro vann lengi að rannsóknum á fdðurjurtum í glugga-
lausri rannsóknastofu. Þar kom fyrir aldarfjórðungi að hann yfirgaf
skuggaveröld plantnanna og hélt út í birtuna og ferska loftið. Hér er
Perry að útbúa flugutauminn fyrir skjaddann.
ÖTIVIST og veiðar njóta
mikilla vinsælda í Nova
Seotia, eða Nýja
Skotlandi. Nýverið fóru
þángað nokkrir fulltrúar
íslenskra fjölmiðla, í boði
þarlendra ferðamálayfir-
valda og Flugleiða, að
kynna sér stangveiðar
og útivist. Segja má að
Nova Scotia sé nú í þjóðbraut eftir
að höfuðborgin Halifax varð reglu-
legur viðkomustaður Flugleiða og
auðvelt um vik að skreppa í veiðitúr
vestur um haf.
Það er margt sem mælir með
Nova Scotia fyrir íslenska ferða-
menn, loftslag er milt og fólkið vin-
gjarnlegt, verðlag yfirleitt hagstætt
og gisting, matur og bílaleigubflar á
góðu verði. Nefna má að bensínlítr-
inn kostar um 35 krónur og hægt er
að fá bílaleigubfla á 1.500-2.500
krónur á dag með innifóldum
akstri.
Ferðaþjónusta er mikilvæg at-
vinnugrein í Nova Scotia og í öðru
eða þriðja sæti þegar um heildar-
tekjur er að ræða, að sögn starfs-
manns markaðsskrifstofu Nova
Scotia. Þar er iðnaður í fyrsta sæti,
en ferðaþjónusta og fiskveiðar
takast á um annað og þriðja sæti.
Ferðamenn flykkjast til fylkisins
í júlí, ágúst og september. Nýskot-
ar leita nú leiða til að lengja ferða-
mannatímann og reyna ekki síst að
höfða til útivistarfólks og veiði-
manna. R. Randy Brooks, starfs-
maður markaðsskrifstofu Nova
Scotia, sagði að nýliðinn maí væri
sá besti til þessa í sögu ferðaþjón-
ustunnar. Vonast er til að vekja
megi áhuga íslendinga á að heim-
sækja fylkið, ekki síst að vori og
hausti þegar loftslag er einkar
heppilegt fyrir fólk sem kærir sig
ekki um hitasvækju, heldur ferskan
andblæ.
Skjaddavertíðin stendur frá
miðjum maí og fram í miðjan júní.
Þá gengur fiskurinn í ár til að
hrygna. Við hittum leiðsögumann-
inn, Perry Munro, við bensínstöð
eina þar sem hann beið í amerísk-
um jeppa af lengstu gerð og aftaní
hékk kerra með vatnabáti. Munro
er merkilegur karl, menntaður í líf-
fræði og efnafræði og vann lengi að
rannsóknum á fóðurjurtum í
gluggalausri rannsóknastofu. Inni-
lokunin átti ekki við Munro og þar
kom fyrir aldarfjórðungi að hann
yfirgaf skuggaveröld plantnanna og
hélt út í birtuna og ferska loftið.
Síðan hefur hann unnið sem leið-
sögumaður veiðimanna, auk þess að
eima afbragðsgott hlynsíróp. Perry
sagði að sér líkaði þetta líferni mun
betur en grúskið í rökkrinu. Hann
er jafnvígur á stöng og skotvopn
auk þess að vera bogfimur með af-
brigðum. Hvert veiðitímabilið tekur
við af öðru þannig að hann nær því
að vera við veiðar lungann úr árinu.
Stökkvandi skjaddar
Fyrst var haldið að Nitaux-ánni
þar sem renna átti fyrir skjadda.
Perry sagði að skjaddinn væri
stærsti fiskurinn af sfldarætt. Hann
er með síur frekar en tennui- í
kjaftinum, fitlar varlega við agnið
og þá er um að gera að taka á móti.
Perry lagði til allan veiðibúnað og
gátu menn valið á milli flugustanga
eða spúnstanga. Flugustangirnar
voru búnar sökkvandi línu og skær-
litum flugum. Agnið sem fest var á
línu spúnstanganna heitir „shad
dart“, krókurinn stendur neðan, úr
keilulaga sökku í björtum litum, við
hana er fest fjaðravængur. Agnið
er gjarnan 7-8 grömm.
Nitaux-áin rennur um algróið
land og skógurinn nær víða fram á
árbakka. Vatnið var ryðbrúnt að lit,
sem er algengt í Nova Scotia,
vegna mikils járn- og tannininni-
halds. Perry skyggndi hylji og kvað
upp úr um að þarna væri fullt af
fiski. Hann sýndi hvernig best væri
að bera sig að, kasta yfir ána og
láta strauminn bera sökkvandi agn-
ið í hylji og holur þar sem skjadd-
inn mókir.
Sólin skein í heiði, fasanar og
aðrir skógarfuglar görguðu inni í
trjáþykkninu. I sefi heyrðist kvak í
froski og drekaflugur tylltu tánum
á lygnur. Við og við gáraði
stökkvandi skjaddi yfirborðið. Það
Nova
Scotia
NOVA Scotia er fylki í Kanada. Á
milli fjarlægustu odda eru 560
km, og flatarmálið er 55.487 fer-
kílómetrar. Nova Scotia er um-
lukt sjó á nær alla vegu og
strandlengjan 7.400 km löng. Að
Nova Scotia liggja Atlantshafið,
Fundy-flói, Northumberland-sund
og St. Lawrence-flói. Blandaður
skógur hylur þijá fjórðu hluta
fylkisins, og þar eru meira en
5.400 stöðuvötn og 300 straum-
vötn. Hæstu fjöll eru um 550
metra há. Meðalhiti að sumri er
22°C og að vetri -3°C.
Ibúar eru 923 þúsund og í höf-
uðborginni Halifax búa um 330
þúsund manns. Frumbyggjar
landsins eru Mi’kmaq indíánar, en
aðfluttir eiga ættir að rekja til
meira en 100 þjóðerna. Flestir eru
af frönsku, ensku, skosku, þýsku,
írsku eða afrísku bergi brotnir.
Fyrir einni öld fluttu nokkrar ís-
lenskar fjölskyldur til Nova Scotia
og ílentust sumar þeirra.
Nova Scotia, Nýja Skotland, var
numið af John Cabot árið 1497 og
komst undir yfirráð Englendinga.
Margir Skotar fluttu til landsins
og enn eru skosk áhrif víða
merkjanleg. Meðal annars er gel-
íska töluð í heimilum margra og
kennd í nokkrum skólum í Cape
Breton, nyrst í Nova Scotia, og
skosk tónlist með sckkjarpípum
og tilheyrandi vinsæl. Skotapils
eru viðhafnarbúningur margra
karla af skoskum ættum.