Morgunblaðið - 28.06.1998, Síða 37

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
SUNNUDAGUR 28. JÚNÍ 1998 37
INGIBJÖRG
ÞORS TEINSDÓTTIR
*
JONSSON
+ Ingibjörg Þor-
steinsdóttir Jóns-
son fæddist í Reykja-
vík 27. desember
1952. Hún lést 22. júní
síðastliðinn. Hún var
dóttir Margrétar Þor-
bjargar Thors f. 16.1.
1929 og Þorsteins E.
Jóussonar, flugstjóra,
f. 19.10.1921. Systkini
hennar eru Anna
Florence, f. 2.3. 1954,
Margrét Þorbjörg, f.
9.2. 1956 og Ólafur, f.
13.7. 1960. Yngri
bróðir af síðara hjóna-
bandi Þorsteins er Björn Davíð, f.
fe 17.7. 1971. Móðir hans var Katrín
Þórðardóttir, f. 6.9. 1951, d. 21.9.
1994. Ingibjörg giftist 19.3. 1976 f
Lúxembúrg Páli Herbert Þormóðs-
syni, f. 1.1. 1951. Þeirra börn eru
Indriði Viðar, f. 4.10. 1977, Kjartan
Thor, f. 27.3. 1979, Anna Theresa,
f. 24.5. 1984 og Ríkharður Hjalti, f.
22.7. 1986. Ingibjörg
bjó í þrjú ár í Belgíska
Kongó sem svo hét, og
var sjö ára þegar hún
fluttist aftur til Is-
lands. Um fermingu
fluttist hún til föður-
systur sinnar í
Englandi og bjó hjá
henni, og síðar á
heimavist í hjúknin-
arkvennaskóla f alls
sjö ár. Hún lauk námi
í hjúkrun þar og flutt-
ist heim til Islands
vorið 1974 og starfaði
sem hjúkrunarfræð-
ingur hjá Borgarspítalanum. Ári
seinna fluttist hún til Lúxemborg-
ar, stofnaði fjölskyldu og bjó þar til
ársins 1994, þegar hún fluttist heim
til Islands vegna veikinda.
Utför Ingibjargar fer fram frá
Fossvogskirkju mánudaginn 29.
júm' og hefst athöfnin klukkan
10.30.
Ef ætti ég leið með vorsins vind,
ég, vina, til þín svifi,
mig bæri þráin tind af tind
með traustu vængjabifi,
ó, gæti ég hitt þig sérhvert sinn,
er sálu fysti mina,
þú sæir koma á óvart inn
mig, æskuvinu þína...
(Ólína Andrjesdóttir.)
Ég hefí alltaf þekkt Imbu. Hún hef-
ur ævinlega verið órjúfanlegur þáttur
af lífi mínu og ekki þýðir að spyrja
mig að því hvemig við kynntumst
fyrst - við höfum einfaldlega alltaf
þekkst. Líf okkar varð þó um margt
ólíkt og það átti fyrir okkur að liggja
að eyða mestum, já næstum öllum,
hluta lífs okkar langt hvor frá
annarri.
Imba var heimsborgari. Hún bjó í
Kongó - þvílík dásemd að geta veifað
því framan í leikfélagana í æsku, að
maður hefði sambönd sem náðu inn í
hringiðu heimsmálanna. Skiptar
skoðanir voru á því í leikfélagahópn-
um hvort satt væri, flestir á því að svo
ævintýralegri sögu bæri að taka með
varúð. Uppreisn æru minnar varð
þeim mun meiri er Imba vinkona mín
kom heim og, fyrir utan það að stað-
festa frásagnir mínar, bætti við alls
konar mergjuðum sögum úr frum-
skógunum. ( Hópurinn fylltist fyrst
skelfingu og síðan aðdáun á þessari
ævintjTamanneskju, sem hafði lent í
návígi við, já nánast barist við, ljón og
tígrisdýr. Ekki nóg með það - hún
hafði staðið frammi fyrir allra hand-
anna hættum og furðulegum hlutum
og var hér komin til frásagnar um
herlegheitin, í eigin persónu! Árin á
Rauðalæknum innsigluðu vináttu
okkar endanlega. Þrátt fyrir fjarlægð
innanbæjar hittumst við reglulega og
brölluðum margt saman. Kannski var
það einmitt þessi fjarlægð sem gerði
vináttu okkar svo hafna yfir tíma og
rúm.Ég gekk í einn skóla, hún í ann-
an. Ég eignaðist vina- og kunningja-
hóp á einum stað, hún á öðrum. Við
tvær vorum eins og vin í eyðimörk-
inni, gátum alltaf talað saman, borið
málin hver undir aðra og trúað hvor
annarri fyrir hlutum sem enginn ann-
ar fékk hlutdeild í.
En svo var Imba aftur farin. Hún
bjó í Englandi lengi, hún kom heim
um tíma, flutti síðan til Lúxemborgar,
eignaðist börn og buru og kom að síð-
ustu aftur heim á Frón. Eg var á líku
róli og það kom sjaldnar og sjaldnar
fyrir að við værum staddar á sama
stað. Það virtist ekki gera neitt til -
samband okkar þróaðist einfaldlega í
það að vera eins konar fjarsamband!
Síminn reyndist okkm- vel og víst
kom það fyrir að við fyndum stund og
stað til að hittast.
Nú er hún Imba mín aftur farin og
í þetta sinnið mun síminn ekki duga
okkur. Komið er að kaflaskilum.
Elskulega vinkona, haf þökk fyrir allt
og allt. Guð geymi þig. Aðstandend-
um sendi ég mínar innilegustu sam-
úðarkveðjur.
Sigríður Svana.
Elsku Imba. Það er ekki létt að
horfast í augu við brottfór þína úr
þessum heimi, svo ungrar að árum,
þegar allt benti til að þú ættir eftir að
vinna þig upp úr erfiðum og flóknum
veikindum. Vissulega hafa undanfarin
ár verið þér þolraun, en þegar við
minnumst þín er ýmislegt annað sem
kemur í huga. Kraftur og glaðlyndi,
dugnaður og framtakssemi voru
sterkir þættir í þínu fari. Ef minnst
var á eitthvað sem gott væri að fá frá
útlandinu varstu jafnskjótt búin að
taka málið að þér. Og ekkert jafnaðist
á við rúgbrauðið sem þið Palli bökuð-
uð. Matseld þín var forréttindi allra
sem fengu að njóta. List var þér í
blóð borin og ófáar myndirnar og
stytturnar sem þú hefur gert. Og
óþreytandi varstu að lesa þér til um
allt milli himins og jarðar og ræða
það við aðra. Stakar minningar sem I
hugann koma: Uti á bát á Þingvalla-
vatni, þú að róa af stað að landi með
aflann sem þú aflaðir en ekkert beit á
hjá mér - allir vildu þeir þig. Skrýtið
hvað báturinn stefndi stöðugt í hringi
og þá fórstu að skellihlæja. Ég innti
þig eftir skýringu og hló svo með þeg-
ar þú fórst að draga akkerið upp.
Þetta var á þeim dögum þegar ekkert
giaddi þig meira en það að komast
með til Þingvalla, en allir aðrir voru
efins um að þú gætir ráðið við það
heilsunnar vegna. Þú sýndir þó og
sannaðir að þetta var hægt, komst
þér jafnvel hjálparlaust í bátinn. Eða
þegar við sátum og spiluðum fram á
morgun því það var ekki hægt að slíta
sig frá útsýninu yfir vatnið. Þetta
voru indælisstundir.
Áhugamál þín voru óþrjótandi.
Þátttaka í félagsskap um mikilvægi
brjóstagjafar fyrir ungböm. Eilífðar-
málin og þátttaka í Mahikari í Lúx-
emborg og hér, í viðleitni til að finna
sjálfan sig og vilja Guðs og læra að
breyta samkvæmt honum. Tölvan átti
stóran sess, og draumurinn var að
setjast á skólabekk í framhaldi af
tölvunámskeiðum sem nýlega var lok-
ið. Borðtennis - auðvitað náðirðu því
að verða íslandsmeistari í einliðaleik í
flokki sitjandi kvenna. Og til að nýta
til hins ýtrasta fyrirhöfnina við að
komast í bíó þá horfðirðu að sjálf-
sögðu helst ekki á færri myndir en
þrjár í hvem ferð.
Oft lofaðir þú í okkar eyru ferða-
þjónustumennina sem þér fannst vera
svo liprir og skemmtilegir upp til
hópa. Þú áttir stundum erfiðai-a með
að upplifa slíkt þakklæti gagnvart
sjúkrahúsinnlögn, en þá var það
vegna þess að þér fundust kringum-
stæðurnar niðurlægjandi. Við vitum
að við megum fyrir þína hönd þakka
öllum sem þar komu að málum.
Börnin urðu fjögur, og það þótt
alltaf þyrfti keisaraskurð - þetta er
lýsandi fyrir dugnað þinn. Þau voru
þér afar kær, velferð þeirra var þér
hjartans mál og þú lagðir mikla
áherslu á að þau fengju góða mennt-
un bæði andlega og veraldlega. Þau
hafa erft listfengi þitt og geislandi
næi-veru. Eftir að þú komst til ís-
lands er ekki vafi á að okkar böm hafi
oft notið þeirrar ástar sem þú vildir
auðsýna þeim sem þú hafðir sjaldnar
hjá þér. Ekki síst gafst þú Ara Hálf-
dáni athygli og fordæmi í listsköpun.
Hann dreymdi skrýtinn draum sólar-
hring fyrir andlát þitt: Að hann væri
á leikvelli og pabbi þinn kæmi til sín,
rétt til að segja sér að hún Imba
frænka væri nú dáin. Svosem bara
skringilegur draumur þann morgun-
inn, en þeim mun sárari voru honum
fréttirnar daginn eftir. Öllum voru
þær óvæntar. Líkast til hefur í
draumnum verið að rætast ósk þín
um að hann fengi hlýlega kveðju áður
en þú segðir skilið við þennan heim.
Guð opni þér elskandi faðm sinn.
Hann veit merkingu þess óvenjulega
farvegs sem líf þitt streymdi um og
sú yfirsýn er vitaskuld æðri okkar
getgátum. Við þökkum samfylgdina
og allt sem okkur gafst að læra þín
vegna.
Margi-ét og Aðalgeir.
Geislandi augu og glitrandi bjartur
hlátur, - smitandi hlátur. Það sem ég
tengi fyrst við Ingibjörgu frænku
mína, - litlu frænku mína. Hún var
tveimur árum yngri og það munar um
minna þegar maður er tíu ára. Við
systumar tengdumst börnum Möbbu
móðursystur órofa böndum þegar þau
komu í fóstur til mömmu um 1960,
þrjár litlar hnátur og enn minni bróð-
ir. Þessi tími varð fyrir okkur heilt
æskuskeið, þótt fullorðna fólkið segi
að þetta hafi aðeins verið þrír mánuð-
ir. Við kynntumst svo vel, - fyrir okk-
ur urðu þær um leið „litlu stelpurnar"
og það eru þær enn, fjórum áratugum
síðar, - og við allar nánast eins og
systur. Svona leggur æskan sterkan
grunn á skömmum tíma.
Ingibjörg var elst, - glaðlynd, óvar-
in og full eftirvæntingar. Æskuheimili
hennar á Rauðalæknum var fjörugt
og litríkt, fullt af krökkum í nýbyggðu
hverfinu. En litlu stelpumar skáru sig
úr og vom exótískar, því ekki aðeins
var pabbi þeirra frægur flugmaður og
hetja háloftanna, - heldur höfðu þær
búið í Afríku! í Belgísku Kongó þar
sem Lúmúmba réð ríkjum. Eins og
ekkert væri gátu þær sagt frá barn-
fóstranni Umarínu, sem gæddi sér á
kakkalökkum þegar lítið bar á og
vætti í þeim með mjólk úr pela ung-
barnsins sem hún var að passa.
Úmarína hlóð líka á fjölskylduna dýr-
indisgjöfum, sem hún hafði reyndar
keypt fyrir innihaldið úr peningaveski
heimilisfóðurins, svo það vora bara
bananar í matinn það sem eftir var
þess mánaðar. Lífsþyrst og áköf fór
Ingibjörg ung að heiman, lærði
hjúkran og bjó þá hjá fóðursystur
sinni í Englandi. Frá þeim tíma er til
eftirlætismynd af gullfallegri ungri
hjúkranarkonu með hvítan kappa og
stór dimmblá augu. Hún vann sem
hjúkranarfræðingur þar til hún gifti
sig og stofnaði heimili í Lúxemborg.
Alla tíð hafði hún áhuga á heil-
brigðismálum, og átti síðar eftir að
helga krafta sína baráttu fyrir hags-
munum brjóstmylkinga, - fræðslu og
aðstoð við mjólkandi mæður í vanda.
Þar eins og í öllu öðra lagði Ingibjörg
sig fram af lífi og sál, ferðaðist um og
hélt fyrirlestra, heimsótti konur og
studdi þær með ráðum og dáð. Hún
var ótrúlega kraftmikil, alger orku-
bolti sem lét enga venjulega þrösk-
ulda aftra sér. Skellihlæjandi lýsti
hún því hvemig hún hefði, lömuð með
spelkur, farið ein út að veiða í blíð-
skaparblíðunni á Þingvöllum, rannið
til á þóftunni, fest og verið rétt búin
að sporðreisa bátinn og drekkja bæði
sjálfri sér og aflanum. Hún gat séð
fyndnu hliðamar á öllu og frásagnir
hennar þurftu að yfirgnæfa hlátur
áheyrenda og hennar sjálfrar, - en
áköf augun sögðu: þetta er ekki búið,
heyrðu bara hvað gerðist svo! En hún
átti líka sínar alvarlegu hliðar, og
mikið dýpi, sem fáir fengu að kynn-
ast. Áralangur heilsubrestur hennar
bjó í þessu dýpi, og síðustu árin vora
henni, ástvinum hennar og læknum
mjög erfið, því enginn kunni nokkur
ráð. Orsök þess sjúkdóms sem dró
hana til dauða er óþekkt og birtingar-
myndir hans vora okkur öllum, líka
henni sjálfri, fullkomin ráðgáta. Hún
barðist eins og hetja af fullum krafti
miklu lengur en margir hefðu haldið
út. Hún talaði mikið um börnin sín
fjögur og gerði allt sem hún gat til að
tryggja velferð þeirra, þrátt fyrir
heilsuleysi sitt. Blessun hennar og
fyrirbænir munu fylgja þeim alla tíð.
Ég kveð litlu frænku mína með
sorg og söknuði, þakka henni sam-
fylgdina frá bernsku og varðveiti
kærar minningar.
Guðrún Pétursdúttir.
t
Elskuleg eiginkona mín,
MARÍA ÞORSTEINSDÓTTIR,
Kotströnd,
Ölfusi,
verður jarðsungin frá Kotstrandarkirkju fimmtudaginn 2. júlí kl. 14.00.
Fyrir hönd barna og tengdabarna, systra og annarra vandamanna,
Gunnar Gestsson.
t
Eiginmaður minn, sonur, faðir, tengdafaðir og
afi,
BERGUR HALLGRÍMSSON
frá Fáskrúðsfirði,
verður jarðsunginn frá Kópavogskirkju
miðvikudaginn 1. júlí kl. 13.30.
Helga Bjarnadóttir.
Valgerður Sigurðardóttir,
Hallgrímur Bergsson, Ásta Mikkaelsdóttir,
Bjarni Sigurður Bergsson, Fjóla Hreinsdóttir,
Salome Bergsdóttir,
Bergur Bergsson
og barnabörn.
t
Innilegar þakkir til allra þeirra, sem auðsýndu okkur samúð og vinarhug við
andlát og útför eiginkonu minnar, móður okkar, tengdamóður og ömmu,
SÍGRÍÐAR G. KRISTINSDÓTTUR,
Grenimel 31.
Sérstakar þakkir til starfsfólks hjartadeildar Sjúkrahúss Reykjavíkur fyrir
frábæra umönnun í veikindum hennar.
Guðmundur Þ. Magnússon,
Guðrún K. Þorsteinsdóttir, Sölvi Sölvason,
Elínborg J. Þorsteinsdóttir, Valgarður Ármannsson,
Ólafur G. Þorsteinsson
og barnabörn.
t
Hjartans þakkir fyrir samúð og vinarhug við
andlát og útför móður okkar, tengdamóður,
ömmu, langömmu og langalangömmu,
RAGNHEIÐAR GUÐMUNDU
ÓLAFSDÓTTUR,
Helgafelli,
Eyrarbakka.
Karen Vilbergsdóttir, Ólafur Vilbergsson,
Jóhann Vilbergsson, Auður Kristjánsdóttir,
Þórunn Vilbergsdóttir, Óskar Magnússon,
Sigríður Vilbergsdóttir, Magnús Eilertsson,
barnabörn, barnabarnabörn
og barnabarnabarnabörn.
t
Þökkum innilega auðsýnda samúð og vinar-
hug við andlát og útför elskulegrar móður ok-
kar, tengdamóður, ömmu, langömmu og
langalangömmu,
JÓNÍNU ÁRNADÓTTUR,
Finnmörk, Miðfirði.
Sérstakar þakkirtil starfsfólks á Sjúkrahúsinu
Hvammstanga fyrir góða umönnun.
Guð blessi ykkur öll.
Jóhanna Kristófersdóttir,
Erla Kristófersdóttir,
Jóhannes Krístófersson,
Árný Kristófersdóttir,
Gunnar Kristófersson,
barnabörn, barnabarnabörn
og barnabarnabarnabarn
Hörður ívarsson,
Soffía Pétursdóttir,
Skúli Axelsson,
Guðrún Sigurðardóttir,