Dagblaðið Vísir - DV - 13.09.1986, Qupperneq 12

Dagblaðið Vísir - DV - 13.09.1986, Qupperneq 12
12 LAUGARDAGUR 13. SEPTEMBER 1986. Sjúkrahúsið í Svartaskógi verður sápuópera vetrarins í sjónvarpinu. Þessi þýski myndaflokkur, sem kynntur var á miðvikudaginn, er árangursríkasta tilraun þýskra til að ná stíl sápuóperanna sem lengst af hafa verið sérgrein Bandaríkjamanna. Á kreppuárunum í Bandaríkjun- um hugsuðu þvottaefnaframleið- endur mikið um hvemig þeir gætu aukið söluna á efnum sínum. Þá varð þeim hugsað til húsmæðranna sem heima sátu og hlustuðu á út- varpið sitt. Þeir náðu athygli þeirra með ástarsögum sem aldrei tóku enda og héldu hlustendahóp sínum dag eftir dag. Sápuóperum- ar eru alltaf jafnvinsælar en í dag þarf góð sápuópera að höfða jafnt til allrar fjölskyldunnar og helst hundsins líka. Gamla góða formúlan Þættimir um lífið í Svartaskógi höfða auðvitað misjaftilega til fólks. Þeir hafa verið gagnrýndir af þeim sem telja þá afturhvarf til gömlu læknarómananna og byggða á lélegri formúlu. En vinsældir þeirra meðal ‘almennings í Þýska- landi urðu meiri en menn höfðu þorað að vona. Sérstaklega kom á óvart að böm skyldu líka vilja horfa á þættina. Fyrsti þátturinn var sýndur fjór- um sinnum á einni viku í þýska sjónvarpinu. Um 60% þeirra sem höfðu kveikt á tækjunum sínum horfðu á þennan þátt. Það þýðir yfir 24 milljónir áhorfenda. Dallas og aðrir svipaðir þættir ná í hæsta lagi til 17 milljóna áhorf- enda. Þættimir voru sýndir í fjóra mánuði í heimalandi sínu en fram- hald á gerð þeirra verður líklega ekki fyrr en næsta haust. Framleiðandi sjónvarpsmynda- flokksins er Wolfgang Rademann. Hann er 51 árs. í 15 ár hafði hann langað til að gera þætti sem gerð- ust á sjúkrahúsi. Þegar suður- þýska sjónvarpið ákvað að hefja gerð þessara þátta var fyrsta verk- efni Rademanns að ráða leikarana. Svínakjöt á skurðarborðinu Klausjúrgen Wussow fékk hlut- verk prófessors Brinkmanns og son hans leikur hinn myndarlegi Sasc- ha Hehn. Auk þeirra þurfti að finna leikara í 264 smærri hlutverk. Það þýddi atvinnu fyrir flesta leikara í Þýskalandi. Rétta sjúkrahúsið fannst í Glott- ertal en öll atriði, sem gerast í skurðstofunni, em tekin upp í Hamborg. Þegar „læknamir“ em að skera upp er svínakjöt notað í kílóavís. Höfundur handrits er Herbert Lichtenfeld. Hann er 58 ára gamall og hefur fengist við hin margvísleg- ustu störf um ævina. Síðustu 15 árin hefur hann starfað við sjón- varp. Lichtenfeld býr með konu sinni, Winnie, og sex köttum í Hamborg. Þar sem þættimir um Læknarnir Bach og Brinkmann. í Svartaskógi er tekist á þótt allt sé slétt og fellt á yfirborðinu. sjúkrahúsið í Svartaskógi eru jafn- vinsælir hjá ömmunum sem barnabörnunum þeirra var það áfall fyrir áhorfendur að sjá þætti þar sem konu var nauðgað og böm beitt ofbeldi. Leikstjórinn hafði þá fært efnið í annan búning en hand- ritshöfundur' hafði ætlast til. Lichtenfeld fær venjulega um 30 hringingar á dag og nokkur hundr- uð bréf en nú rigndi yfir hann hringingum frá konum sem hafði verið nauðgað og örvæntingarfull- um mæðrum. En algengast er að fólk komi í bréfunum með óskir sínar um það hvað það vill sjá í þáttunum og hvað ekki. Faðir og sonur Aðalpersónur myndaflokksins em yfirlæknirinn Klaus Brink- mann og Udo, sonur hans, sem enn á eftir að hlaupa af sér homin áður en hann verður eins traustur lækn- ir og pabbi. Brinkmann eldri á að vera draumamaður hverrar konu, göfugur og gáfaður. Hann á síðar eftir að kvænast hjúkrunarkonu einni sem þegar hefur komið við sögu. í lok þáttaraðarinnar fær hann hjartaáfall en það er lán í óláni að hann er þá staddur á sjúkrahúsinu þar sem að sjálfsögðu er gjörgæsla af bestu gerð. Ekki er rétt að ljóstra meiru upp um ofni þáttanna heldur sjá hverju fram vindur. Sem fyrr sagði er það suður-þýska sjónvarpið sem réðst í gerð þessara þátta og vom þeir sýndir í Þýska- landi frá október ’85 til febrúar ’86. Þeir em því alveg nýir af nálinni og á sjónvarpið lof skilið fyrir að bregðast svo fljótt við. Der Spiegel/ HI

x

Dagblaðið Vísir - DV

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.