Dagblaðið Vísir - DV - 11.10.2002, Side 18

18

Tilvera
FÖSTUDAGUR 11. OKTÓBER 2002
DV
IVIyndljandagagnrýni
Leikritið Benedikt búálfur frumsýnt á morgun:
Dinner Rush
★ ★ \$j*
Borðað og
brallað
t.
£ Hm
Dinner Rush gerist
aö mestu leyti á einu kvöldi á ítölskum
veitingastað. Þar minnir hún á hina
ágætu Big Night, sem einnig gerðist
kvöldstund á ítölskum veitingastað.
Þessar tvær myndir eiga það sameigin-
legt að bjóða upp á freistandi mat-
reiðslu en að öðru leyti er margt ólíkt
með þeim. Hraðinn er mun meiri í
Dinner Rush enda þarf að sinna mörg-
um ólíkum persónum. Kvöldið sem um
ræðir hefur eigandi staðarins, Louis
Cropa (Danny Aiello), ákveðið að gera
upp málin við ýmsa utanaðkomandi
aðila sem og fjölskyldu sína. Hefur
hann þar af leiðandi boðið nokkrum í
mat. Staðurinn sem er í Tribeca í New
York bauð áður upp á ítalskan heimil-
ismat en hefur fengið upplyftingu frá
syninum, sem er frábær kokkur, og er
staöurinn orðinn sá heitasti í borginni.
Auk þess sem smátt og smátt skýrist
hvað Cropa ætlar að gera þá fylgjumst
við með gestum, sem eru af ýmsu
sauðahúsi, meðal annars mafiósar, lög-
regluforingi, matreiðslukrítíker og
listagalleríseigandi. Þá er ekki síður
mikið um að vera í eldhúsinu, þar gefa
kokkamir sér tíma til að fara með
þjónustustúlkunum í smápásu. Allt
blandast þetta vel saman og verður að
mjög svo skemmtilegum kokkteil þar
sem gamni og alvöru er blandað sam-
an. Fullt er af góðum leikurum, þekkt-
um og óþekktum, sem virðast skemmta
sér prýðilega í þessari matarveislu.
-HK
Útgefandi: Myndform. Leikstjóri: Bob Giraldi.
Bandarikin 2000. Lengd: 98 mín. Leikarar:
Danny Aiello, Edoardo Ballerini, Vivian Wu,
Sandra Bernhard, John Corbett, Summer
Phoenix og Mike McGlone. Leyfö öllum aldurs-
hópum.
Path To War
Svanasöngur
Franken-
heimers
Einn fremsti kvik-
myndaleikstjóri Banda-
ríkjanna, John Franken-
heimer, lést í sumar. Þá
hafði hann nýlokið við
v að gera sjónvarpsmyndina Path To
War, þar sem tekin er fyrir forsetatíð
Lyndon B. Johnson, sem stýrði þjóð-
inni á verstu árum Víetnamstríðsins.
Myndin var í sjónvarpi sýnd í tveimur
hlutum og hér kemur hún á mynd-
bandi um þriggja tíma löng, alltof löng,
því segja má að eini gallinn við mynd-
ina sé hversu teygt er úr efiiinu.
I Path to War er Lyndon B. Johnson
sýndur sem maður sem vill gera annað
en hann gerir. Hann kemur sér fljót-
lega í klípu. Hann hatar Víetnamstríð-
ið og getur ekki annað en hugsað um
hve miklir peningar fari í stríðsrekst-
urinn, en lætur herforingja ráða ferð-
inni. Þegar hann hefur ákveðið í lokin
að gefa ekki kost á sér aftur er hann
aumkunarverður maður sem veit aö
forsetatíð hans verður minnst í sög-
unni fyrir rangar ákvarðanir i hemaði.
Ákvarðanir sem forseti Bandaríkjanna
hefði getað neitað að samþykkja.
Lyndon B. Johnson er í lokin niður-
brotinn maður sem nánast viðurkenn-
ir að hann hafi ekkert haft að gera í
þetta valdamikla embætti.
Það kemur ánægjulega á óvart að
Frankenheimer skuli hafa fengið hinn
þekkta breska leikara, Michael
Gambon, til að leika Johnson. Gambon
er fjölhæfur leikari og nær fljótt tökum
á persónunni og sýnir hann snilldar-
•jp leik í hlutverkinu. Vel er skipað í önn-
ur hlutverk. Eins og áður segir er Path
To War of löng. Hefði hún verið styttri
þá hefði hún verið mun áhrifameiri.
-HK
Útgefandi: Skífan. Leikstjóri: John Franken-
heimer. Bandarikin 2002. Lengd: 170 mín.
Leikarar: Michael Gambon, Alec Baldwin, Don-
ald Sutherland, Tom Skeritt og Frederic
Fdrrest. Leyfö öllum aldurshópum.
Hafði ekki hugmynd um að
ég gæti skrifað
- segir Ólafur Gunnar Guðlaugsson, höfundur verksins
Smárabíó/Regnboginn - Windtalkers -fc- ^
Stríð og dulmál
Hilmar
Karlsson
skrifar gagnrýni
um kvikmyndir.
Bamaleikritið Benedikt búálfur verð-
ur frumsýnt í Loftkastalanum klukkan
tvö á morgun. Höfundurinn, Ólafur
Gunnar Guölaugsson, telur það vera
fyrir böm á aldrinum tveggja til níutíu
og eins. „Þetta er fjölskylduleikrit með
söngvum," segir hann og tekur fram að
Þorvaldur Bjami Þorvaldsson, höfund-
ur tónlistar, og Gunnar Gunnsteinsson
leikstjóri eigi stóran þátt í verkinu.
„Þetta er sköpunarverk okkar þriggja.
Leikaramir em allir frábærir og ekki
má heldur gleyma þætti Maríu Ólafs-
dóttur sem hannar leikmynd og bún-
inga og gerir þar meiri háttar hluti,"
segir Ólafur.
Rændu sér dóttur
Mörg íslensk böm þekkja Benedikt
búálf af bókunum hans Ólafs. Hann hef-
ur skrifað þrjár, fagurlega myndskreytt-
ar og sú fjórða er á leiðinni. Þær era
settar upp fyrir yngstu lesenduma.
Sjálfur á Ólafur tvo stráka, fjögurra og
tveggja, og Ólafur segir þá góða hlust-
endur. „Þeir liggja þessa dagana yfir
tónlistinni úr leikritinu, sem verið er að
gefa út á diski,“ segir hann, stendur upp
og.setur diskinn á fóninn. En hvemig
urðu persónumar til. „Ég er mynd-
skreytari og þessi búáifur spratt allt í
einu upp i hausnum á mér. Meðgöngu-
timirm var samt ein tvö ár áður en hann
komst á bók. Önnur sögupersóna, Dídí
mannabam, á hins vegar sprelllifandi
fyrirmynd, hún er tíu ára núna og ég tel
hana fýrsta bam okkar hjóna. Hún er
frænka konunnar minnar og við eigin-
lega rændum henni. Aðrar persónur em
flestar mín hugarsmið, sem sköpuðust
ein af annarri."
í húsi Önnu Borg
Umgjörð viðtalsins er Laufásvegur 5,
heimili Ólafs og fjölskyldu. Gamalt og
virðulegt hús. Þar ólust upp leikkonum-
ar Anna Borg og Þóra Borg og Ólafur
sýnir nöfh þeirra grópuö í gler í forstof-
unni. Myndarlegur hlynur breiöir lim
sitt yfir útidyratröppumar, hann er eitt
elsta tré Reykjavíkur. „Það er gott að
búa í svona gömlu húsi með sál,“ segir
Ólafur. Spurður hvort það hjálpi skáld-
gáfunni svarar hann hógvær. „Ég hafði
ekki hugmynd um að ég gæti skrifað og
er enn mjög varkár í því. Ég finn þó að
ég get búið til sögur og er með gott fólk
með mér tii að koma þeim í fint form.“
Um aðdraganda leikritsins segir hann:
„Hinrik Ólafsson, sem leikur Aðalstein
álfakonung, hafði keypt bókina fyrir
strákinn sinn. Hann og Gunnar Gunn-
steinsson leikstjóri vom þá nýbúnir að
ljúka sýningum á Ávaxtakörfunni og
fannst Búálfurinn tilvalinn sem næsta
verkefni. Þeir höfðu síðan samband við
mig. Þetta var fyrir Qórum árum svo
verkið er búið að vera lengi í þróun.“
Höfundurinn:
„Þessi búálfur spratt upp í hausnum á mér“ segir Ólafur.
ÐV-MYNP ÞOK
Sefur í viku
Um efni verksins segir Ólafur það
eins og fleiri ævintýri, hreina og klára
baráttu milli góðs og ilis. Vonda liðið er
rosalega vont en það verður að láta í
minni pokann fyrir góðu öflunum.
Spennan er mikil á köflum. Þetta er allt
upp á líf og dauða og ekkert hálfkák.
Meðal þátttakenda í sýningunni, auk
Hinriks, eru Björgvin Franz Gíslason,
sem leikur Benedikt búálf, Selma
Bjömsdóttir sem, auk þess að ieika álfa-
drottninguna, er aðstoðarleikstjóri og
höfundur dansa, þótt komin sé sex mán-
uði á leið og Jóhann Sigurðarson sem
, DV-MYND HARI
Ur sýningunni
Björgvin Franz og Selma Björns sem Benedikt búálfur og álfadrottningin.
leikur Daða, dreka með skerta sjálfs-
mynd.
Ólafur Gunnar er meðframleiðandi
að verkinu og er önnum kafrnn við að
búa til leikskrá þegar viðtaiið fer fram,
bolur í hönnun með Benedikt búálfi
liggur á borðinu og einnig gögn um leik-
sýningu Hermóðs og Hávarar sem hann
sér um kynningar á og verður líka
írumsýnd á morgun. Þegar haft er orð á
að mikið sé að gera segir hann: „Já,
þetta er töm. Ég sef í viku á eftir.“ -Gun.
Dulmálssérfræðingurlnn og verndari hans
Nicolas Cage og Adam Beach í hlutverkum sínum.
Eftir Saving Private Ryan og The
Thin Red Line þýðir ekki að bjóða
upp á neina meðalmennsku í gerð
kvikmynda úr síöari heimsstyrjöld-
inni. Hart’s War lækkaði staðalinn
og það gerir Windtalkers einnig.
Það kemur á óvart aö Windtalkers í
leikstjóm Johns Woos skuli ekki
vera betri kvikmynd. Hann er mjög
fær og hugmyndaríkur leikstjóri
sem á að geta gert betur. Það verð-
ur þó að segja Woo til hróss að hann
ræðst á þennan garð af miklum
krafti þegar við á og ekki stendur
hann aö baki Steven Spielberg og
Terrence Malick hvað varðar stíl.
Munurinn er fyrst og fremst í
áhersluatriðum og hversu misgóð
þau eru. Honum tekst vel upp í
löngum bardagaatriðum en þegar
kemur að persónum og atriðum sem
eru meira átakaatriði á andlega
sviðinu, eins og kynþáttahatur, þá
er hann ekki sterkur á svellinu og
nær ekki að lyfta myndinni upp úr
melódramanu sem slakt handrit er
búið er að byggja i kringum persón-
umar.
Windtalkers er byggð á sönnum
atburðum. Þungamiðja myndarinn-
ar eru átök Bandaríkjanna og Japan
á eyjunni Saipan í Kyrrahafmu í
júni áriö 1944. Það sem meðal ann-
ars gerði Bandaríkjamönnum kleift
að ná yfirráðum á eyjunni var að
þeir notuðu dulmál I samskiptum á
milli herdeOdar og yfirstjómar sem
Japanar gátu alls ekki leyst. Inn í
söguna af árásinni er sögð saga
tveggja Navajo-indíána, sem voru í
árásarsveitunum og sendu á dul-
máli, og tveggja hermanna sem
fyrst og fremst áttu að vemda dul-
máliö sem þýddi að gætu þeir ekki
varið indíánana fyrir Japönum þá
áttu þeir að drepa þá frekar en aö
láta þá falla í hendur óvinarins.
Nicolas Cage leikur annan
„verndarann" og aðalpersónu
myndarinnar. í upphafi sjáum við
hann særast í orrustu þar sem vin-
ir hans em stráfelldir. Hann er bit-
ur maður þegar hann fer aftur á víg-
stöðvamar, hetja sem hræðist ekki
neitt, vill drepa sem flesta Japana
og finnst 1 fyrstu verkefni sitt ekki
hæfa sér. Eins og vera vill þróast
vinskapur verndarans og dulmáls-
indíánans og eru þetta áhersluatriði
sem strax má sjá fyrir og vekja eng-
an af værum blundi.
Á móti koma atriði þar sem blóð-
ið flæðir um allan vígvöll og hetjur
verða til. Fyrir hörðustu aðdáendur
stríðsmynda eru þessi atriöi gefandi
og þau sanna fyrir öðrum aðdáend-
um Johns Woos hversu mikill
stílisti hann er. Þessi atriði bjarga
þó ekki myndinni. Það gerir Nicolas
Cage ekki heldur. Hann stóð sig vel
hjá John Woo í Face/Off en er hér
mærðin uppmáluð. Adam Beach í
hlutverki indíánans Bens Yayhzees
nær mun betur til áhorfandans.
Hilmar Karlsson
Leikstjóri: John Woo. Handrit: John Rice
og Joe Batteer. Kvlkmyndataka: Jeffrey
L. Kimball. Tónllst: James Horner. Aöal-
leikarar: Nicolas Cage, Adam Beach,
Christian Slater, Peter Stormare og
Frances O'Connor.