Dagblaðið Vísir - DV - 21.02.2003, Side 14

FÖSTUDAGUR 21. FEBRÚAR 2003
Menning
DV
Umsjón: Silja Aðalsteinsdóttir silja@dv.is
Aftur moranar efalaust
Menningarverðlaun DV afhent í 25. sinn við hátíðlega athöfn á Apóteki í gær
Menningarverðlaun DV voru afhent í 25.
sinn í gær í fógrum salarkynnum veitinga-
hússins Apóteks við Austurstræti. Á borðum
var túnfiskur í forrétt, bæði tartar og
„brochette", og saltfiskur í aðalrétt, fram-
reiddur með beikonkartöflumús op kardi-
mommusósu, matreiddir af Sigurði Olafssyni
yfirmatreiðslumanni og aðstoðarfólki hans.
Báðir voru réttimir einstaklega ljúífengir og
seðjandi. Undir borðum léku Áshildur Har-
aldsdóttir flautuleikari og Kristinn Árnason
gítarleikari létta klassík.
Aðalsteinn Ingólfsson rifjaði upp að að-
standendur verðlaunanna hefðu verið nokkuð
drjúgir þegar þeir héldu upp á tíu ára afmæli
þeirra, einkum með tilliti til slysalegra afdrifa
eldri menningarverðlauna í landinu, þeir
hefðu verið undrandi þegar verðlaunin voru
veitt í fimmtánda sinn án teljandi áfalla, „og
alveg „bet“ - svo notað sé orðalag Sveins heit-
ins Þormóðssonar ljósmyndara - þegar okkur
tókst að fylla annan tuginn." Sjálfsagt hefur
fáum dottið í hug í upphafi að verðlaunin
myndu lifa það að fagna aldarfjórðungsafmæli
sínu.
Aðalsteinn fagnaði hreinskilinni og opin-
skárri umfjöllun fagmanna um verðlaunin
sem birst hefur í helgarblaði DV undanfarnar
vikur og bætti svo við: „Það sem kannski
gladdi okkur mest í þessum úttektum var að
nær engin gagnrýni kom fram á ytra fyrir-
komulag þessara verðlaunaveitinga blaðsins,
samsetningu dómnefnda, sjálfstæði þeirra
gagnvart blaðinu og þann sið að fá listafólk og
hönnuði til að skapa sífellt nýja verðlauna-
gripi til afhendingar. Og athyglisvert var að
einhverjir höfunda töldu að það væri einmitt
í þessu fyrirkomulagi sem menningarverð-
laun DV skæru sig enn úr þeim fjölda verð-
launa sem nú er farið að afhenda á ýmsum
sviðum.“
Allir áttu fógur orð um verðlaunagripina
sem í ár eru ótvírætt með þeim eftirminni-
legri sem gerðir hafa verið fyrir DV. Tréskúlp-
túrar Guðjóns Ketilssonar hafa orð á sér fyrir
að vera bæði vandaðir og margræðir, og af
þessu tilefni bjó hann til „gripi“ sem eru um
leið „grip“, ýmist fyrir rétthenta eða örvhenta.
Eftir tölu Aöalsteins fóru afhendingar fram
eins og tíundað er hér á síðunni. Að loknum
hinum sjö hefðbundnu afhendingum veitti
Sigmundur Ernir Rúnarsson ritstjóri sérstök
heiðursverðlaun í tilefni afmælisins og hlaut
þau Matthías Johannessen, skáld og menning-
arfrömuður. Hann er annar heiðursverðlauna-
hafi DV, sá fyrri var Jónas Ingimundarson
píanóleikari sem einnig var viðstaddur af-
hendinguna í gær.
Margar góðar þakkarræður voru haldnar og
bar þar hæst tölur þeirra Sveins Einarssonar
og Andra Snæs Magnasonar auk heiðursverð-
launahafans. Thor Vilhjálmsson gladdi gesti
að venju eftir að bormenn höfðu gert nokkurn
skurk í samkvæminu með öflugri loftpressu
utan við glugga Apóteks. Þeir tóku sér hvíld
þegar þeir vissu hvað í húfi var.
Eftir liflega tölu Thors stóð upp Steindór
Andersen, einn verðlaunahafa í tónlist og sá
sem Thor hafði lofað fyrir að tengja aldimar
svo fagurlega saman, og kvað gesti í kútinn
með sérvöldu útgöngulagi við rímur Bjarna
Gislasonar Húnvetnings. Og allir gátu tekið
undir með Steindóri og Bjama þar sem sagði
í góðri vísu: „Aftur morgnar efalaust / eftir
horfna drauma."
-SA
Frumlegasta tónverk árslns
Hilmar Örn og Steindór Andersen taka við tón-
listarverðlaununum.
Flókinn kokkteill
en hrein snilld
Menningarverðlaun DV í tónlist hlaut
tónverkið Hrafnagaldur Óðins sem var
flutt í Laugardalshöllinni á Listahátíð í
fyrra. Hilmar Örn Hilmarsson og Steindór
Andersen tóku við verðlaunagripnum fyr-
ir hönd höfunda en hljómsveitin SigurRós
er nú á tónleikaferð í Evrópu.
„Ástæðan fyrir þessum verðlaunum er
einfóld," sagði Jónas Sen, formaður dóm-
nefndar: „Þetta var frumlegasta tónverk
ársins og að flestra mati sérlega vel
heppnað. Tónlistin er heilsteypt sem kem-
ur á óvart því hún er samsett úr ólíkum
þáttum. Fyrst og fremst er auðvitað ljóðið
sjálft, sem tilheyrir flokki Eddukvæða, og
söng Steindór það í rímnastíl. Við það var
bætt hástemmdum kórsöng, rómantísku
sinfóníuspili, rokktónlist SigurRósar og
steinahörpunni góðu sem Páll á Húsafelli
skapaði. Þetta er flókinn kokkteill sem
auðveldlega hefði getað orðið að sundur-
lausu glamri. Annað var uppi á teningn-
um og er það til marks um snilli höfund-
anna hversu vel tókst til.“
Með Jónasi Sen sátu í nefndinni Arndís
Björk Ásgeirsdóttir og Lárus Jóhannes-
son.
Innsýn í veröld sem okkur er flestum framandl
Hjálmar Sveinsson tekur við verðlaunum fyrir
Ólaf bróður sinn.
Viökvæmt
viðfangsefni
Kvikmyndanefnd hafði úr mörgu að velja
á árinu sem leið en upp úr stóð að hennar
mati heimildarmyndin Hlemmur eftir Ólaf
Sveinsson.
„Viðfangsefnið er viðkvæmt og Ólafur hef-
ur sagt að áður en hann tók til við kvik-
myndatökuna hafi hann verið timunum sam-
an á Hlemmi og kynnst þar utangarðsfólki
sem síðan verður ógleymanlegt í kvikmynd
hans,“ sagði Hilmar Karlsson, formaður dóm-
nefndar. „Þannig myndaði hann samband
með þolinmæði og þrautseigju sem skilar sér
í frábærri kvikmynd þar sem við fáum ein-
staka innsýn í veröld sem okkur er flestum
framandi, mynd sem skilur mikið eftir sig og
er ein áhrifamesta íslenska heimildarmynd
sem gerð hefur verið. Áður hafði Ólafur gert
Braggabúa og Non Stop sem sýndu hvað í
honum bjó og hann hefur ákveðið að halda
sig við heimildarmyndaformið um sinn. Er
honum óskað velfarnaðar á þeirri oft og tíð-
um þymum stráðu leið.“
Ólafur Sveinsson er við störf í Þýskalandi
og átti ekki heimangengt til að taka viö
verðlaunum sínum; það gerði bróðir hans,
Hjálmar Sveinsson. Með Hilmari sátu í
nefndinni Sif Gunnarsdóttir og Christof
Wehmeier.
Endurnýjaö vottorð
Sigmundi Erni ritstjóra hlotnaðist sá
heiöur að tilkynna hver valinn hefði verið
heiðursverðlaunahafi DV í tilefni þess að
verðlaunin voru nú veitt í 25. sinn. Hann
lagði áherslu á að Matthías Johannessen
hefði ekki síst orðið fyrir valinu vegna
framlags hans til eflingar menningar í land-
inu um hálfrar aldar skeið. Matthías er af-
kastamikið skáld og rithöfundur, en eitt er
að skapa og annað að vekja fólk til umhugs-
unar um sögu, list og menningu. Fáir menn
hafa lagt eins mikið af mörkum og Matthí-
as við að kenna okkur að hlusta á arfleifð-
ina.
Matthías tók við verðlaunagripnum und-
ir lófataki veislugesta og þakkaði fyrir hlýtt
viðmót í sinn garð með stuttri ræðu. Þar
rifjaði hann meðal annars upp heimsókn til
læknis sem hefði að lokinni rannsókn gefið
honum vottorð upp á góða andagift. „Ég lít
svo á,“ sagði Matthías, „að í þessari viður-
kenningu DV felist endurnýjun vottorðs-
ins!“ Síðan árnaði hann blaðinu heilla um
ókomin ár.
Kenndi okkur aö hlusta á arfleifðlna
Matthías Johannessen tekur á móti heiðursverðlaunum DV.